بیوگرافی
ژان-کلود بریالی (۳۰ مارس ۱۹۳۳ – ۳۰ مه ۲۰۰۷) بازیگر و کارگردان فیلم فرانسوی بود.
بریالی در آمل (امروزه سور ال-غزلان)، الجزایر فرانسه، جایی که پدرش در ارتش فرانسه مستقر بود به دنیا آمد. بریالی در سال ۱۹۴۲ همراه خانوادهاش به خاک اصلی فرانسه نقل مکان کرد. او فارغالتحصیل پراتنه ناسیونال...
ژان-کلود بریالی (۳۰ مارس ۱۹۳۳ – ۳۰ مه ۲۰۰۷) بازیگر و کارگردان فیلم فرانسوی بود.
بریالی در آمل (امروزه سور ال-غزلان)، الجزایر فرانسه، جایی که پدرش در ارتش فرانسه مستقر بود به دنیا آمد. بریالی در سال ۱۹۴۲ همراه خانوادهاش به خاک اصلی فرانسه نقل مکان کرد. او فارغالتحصیل پراتنه ناسیونال میلیتر بود. وقتی ۲۱ ساله بود به پاریس رفت تا به عنوان بازیگر کار کند.
در سال ۱۹۵۶، بریالی در اولین نقش خود در فیلم کوتاه Le coup du berger (Fool's Mate) ساخته ژاک ریوت بازی کرد.
تا اواخر دهه ۱۹۵۰، او تبدیل به یکی از پرکارترین بازیگران موج نو فرانسه و ستارهای شده بود. او در فیلمهایی از کارگردانان موج نو مانند کلود شابرول (Le Beau Serge, 1958; Les Cousins, 1959)، لوییس مال (Ascenseur pour l'échafaud, 1958; Les Amants, 1958)، فرانسوا تروفو (Les 400 Coups, 1959)، ژان-لوک گدار (Une femme est une femme, 1961)، اریک رومر (Claire's Knee, 1970) بازی کرد، و همچنین در فیلمهای کارگردانان دیگری مانند ژان رنوار (Elena et les hommes, 1958)، راجر وادیم (La ronde, 1964)، فیلیپ دو بروکا (Le Roi de cœur, 1966)، لوئیس بونوئل (Le Fantôme de la liberté, 1974) و کلود لولوش (Robert et Robert, 1978) حضور داشت.
در سال ۲۰۰۶، او در آخرین نقش خود به عنوان شخصیت عنوانی فیلم تلویزیونی Monsieur Max به کارگردانی گابریل آگیون ظاهر شد. گدار او را «کری گرینت فرانسوی» توصیف کرد، در حالی که الگوهای زندگیای که بریالی خودشان ذکر کرده بود گفته میشد بازیگر ساشا گوتری و کارگردان ژان کوکتو بودهاند.
بریالی چندین فیلم را کارگردانی کرد، از جمله Églantine در ۱۹۷۱ که تا حدودی از خاطرات کودکی شاد او که در شامبلیه با پدربزرگ و مادربزرگش گذرانده بود الهام گرفته شده بود، و Les volets clos (پردههای بسته) در ۱۹۷۲.
او صاحب رستوران L'Orangerie در جزیره سن-لوئیس بود؛ او همچنین به عنوان مجری تلویزیون، خواننده و مجری رادیو کار کرده بود. در هنگام معرفی یکی از کتابهایش، بریالی خود را اینگونه توصیف کرد: «من پسری هستم که به اندازه کافی خوششانس بودم تا در زندگی آنچه را دوست دارم انجام دهم».
بریالی در سال ۱۹۵۹ قلعهای در کمون مونتیون، نزدیک پاریس، خریداری کرد. در آنجا دوستان زیادی از سینما و تئاتر را میزبانی و پذیرایی میکرد، مانند ژان ماره، پییر آردی، و رومی شنایدر که او را در تولید فیلم Christine در ۱۹۵۸ ملاقات کرده بود. شنایدر پس از حادثه مرگبار سال ۱۹۸۱ که پسرش دیوید را دربرگرفت، در خانه بریالی «پناهگاهی از دست پاپاراتزیها» یافت. خواننده فرانسوی باربارا اغلب پشت پیانو آواز میخواند. کارگردان ژان-پیر ملویل از این قلعه برای فیلمبرداری صحنههای پایانی فیلم جنایی خود Le Cercle Rouge (۱۹۷۰) استفاده کرد، جایی که آلن دلون و ایو مونتان توسط پلیس کشته میشوند.
در کتابهایش، اثر خودزندگینامهای Le Ruisseau des singes (The river of monkeys) (۲۰۰۰) و خاطرات J'ai oublié de vous dire (I Forgot to Tell You) (۲۰۰۴)، بریالی فاش کرد که دوجنسگرا بوده است. ...
منبع: مقاله «Jean-Claude Brialy» از ویکیپدیا به زبان انگلیسی، منتشرشده تحت مجوز CC-BY-SA.
نمایش بیشتر
