Jean-Baptiste Maunier

بیوگرافی

ژان-باپتیست مونیِر (زادهٔ ۲۲ دسامبر ۱۹۹۰) بازیگر و خوانندهٔ فرانسوی است. او بیشتر به‌خاطر نقش خود در فیلم فرانسوی ۲۰۰۴ «Les Choristes» شناخته می‌شود. ژان-باپتیست مونیِر در خانواده‌ای متولد شد که پدرش تیِری مونیِر، فیلم‌بردار، و مادرش موریل مونیِر بود. او یک برادر کوچکتر به نام بنژمن دارد. پدرش در یک...

ژان-باپتیست مونیِر (زادهٔ ۲۲ دسامبر ۱۹۹۰) بازیگر و خوانندهٔ فرانسوی است. او بیشتر به‌خاطر نقش خود در فیلم فرانسوی ۲۰۰۴ «Les Choristes» شناخته می‌شود. ژان-باپتیست مونیِر در خانواده‌ای متولد شد که پدرش تیِری مونیِر، فیلم‌بردار، و مادرش موریل مونیِر بود. او یک برادر کوچکتر به نام بنژمن دارد. پدرش در یک گروه کر معروف کلیسا (Les Petits Chanteurs de Saint-Marc) می‌خواند. ژان-باپتیست در یک مدرسهٔ کاتولیک رومی در لیون، فرانسه تحصیل کرد. او بین سال‌های ۲۰۰۸ و ۲۰۰۹ در مؤسسهٔ لی استراسبرگ در نیویورک تحصیل کرد تا بازیگری و زبان انگلیسی‌اش را کامل کند و سپس به فرانسه بازگشت تا در کنسرت‌های خیریهٔ Les Enfoirés بخواند. مونیِر برای نقش اصلی‌اش در فیلم فرانسوی ۲۰۰۴ «Les Choristes» به شهرت رسید؛ در این فیلم او نقش پیر مورهَنگ (Pierre Morhange)، نوجوانی شرور با صدای خوانندگی استثنایی در مدرسهٔ اصلاحی Fond de L'Étang را بازی می‌کند. کریستف باراتیه، کارگردان «Les Choristes»، مونیِر را انتخاب کرد زیرا «ظاهر مناسبی داشت» و صدای فوق‌العاده‌ای داشت. او همچنین برای این نقش به‌طرز استثنایی جذاب بود. پس از اکران فیلم، مونیِر و گروه کر در کنسرت‌های متعددی در سراسر جهان از جمله ژاپن و کانادا شرکت کردند. در فوریهٔ ۲۰۰۵ او از گروه کر جدا شد تا زمان بیشتری را صرف تحصیلات و حرفهٔ بازیگری‌اش کند. در آوریل و اوت ۲۰۰۵ او در یک مجموعهٔ تلویزیونی چهار قسمتی برای France 2 به نام «Le Cri» نقش یک فولادکار جوان را بازی کرد. این مجموعه در سال ۲۰۰۶ منتشر شد. مونیِر در «Le Grand Meaulnes» (۲۰۰۶) در نقش فرانسوا سورل ظاهر می‌شود. در «Piccolo, Saxo et compagnie» (۲۰۰۶)، یک فیلم پویانمایی، او به شخصیت «Saxo» صدا قرض داد. در تابستان ۲۰۰۶ مونیِر در «Hellphone»، یک فیلم بلند به کارگردانی جیمز هوت، بازی کرد. در این فیلم مونیِر نقش سید را ایفا می‌کند. این فیلم در مارس ۲۰۰۷ اکران شد. در «L'Auberge rouge» به کارگردانی ژرار کراوچیک (اقتباسی از نسخهٔ ۱۹۵۱) مونیِر در نقش اوکتاوه بازی می‌کند. این فیلم در ۵ دسامبر ۲۰۰۷ در سینماهای فرانسه اکران شد. ژان-باپتیست در سال ۲۰۰۸ یک سال در مؤسسهٔ لی استراسبرگ نیویورک تحصیل کرد تا توانایی‌های بازیگری خود را آزاد کند. اقامت در ایالات متحده به او اجازه داد تا زبان انگلیسی‌اش را کامل کند. او در ۲۰۱۰ به فرانسه بازگشت و در کنسرت خیریهٔ Les Enfoirés در سال ۲۰۱۰ اجرا کرد. هنگام ورود به collège (دبیرستان راهنمایی)، از مونیِر خواسته شد بین فعالیت‌های مختلف یکی را انتخاب کند. او آواز را انتخاب کرد و عضو Les Petits Chanteurs de Saint-Marc (نام کامل: «La Chorale des Petits Enfants De Saint-Marc») شد. در گروه کر، او زیر نظر نیکولا پورت آموزش دید. در «Les Choristes»، فیلمی که او را به‌خاطر مهارت‌های خوانندگی‌اش به‌طور گسترده‌ای مشهور کرد، هم سولوهای مونیِر و هم کر «Les Petits Chanteurs de Saint-Marc» در موسیقی متن اصلی حضور دارند. در سال ۲۰۰۵، برای نگه داشتن یادگاری از صدای خود قبل از آن‌که بلوز شود، مونیِر تصمیم گرفت با کلِمانس سنت-پروک (Clémence Saint-Preux) بخواند و تک‌آهنگ «Concerto pour deux voix» را منتشر کرد که در واقع اقتباسی از «Concerto pour une Voix» بود. از سال ۲۰۰۵ او در Les Enfoirés، مجموعه‌ای از خوانندگان و اجراکنندگان مشهور در فرانسه که گهگاه کنسرت‌های خیریه اجرا می‌کنند، شرکت کرده‌است. او ترانه‌ای به نام «Le Monde Qui Est Le Mien» را برای آلبوم «We Love Disney 2» ارائه داد و همچنین یک تک‌آهنگ به نام «Je Reviens» منتشر کرد. این ترجمه بر پایهٔ مقالهٔ «Jean-Baptiste Maunier» از ویکی‌پدیا انجام شده است (مجوز: CC BY-SA 3.0).