بیوگرافی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد.
جیمز ویلیام ارکولانی (۸ ژوئن ۱۹۳۶ – ۲ سپتامبر ۲۰۲۴)، که با نام هنری جیمز دارن شناخته میشد، بازیگر فیلم و تلویزیون آمریکایی، کارگردان تلویزیون و خواننده بود. او میخواست بازیگر شود و برای چندین سال در نیویورک نزد استلا آدلر تحصیل کرد. گاهی اوقات هم آواز...
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد.
جیمز ویلیام ارکولانی (۸ ژوئن ۱۹۳۶ – ۲ سپتامبر ۲۰۲۴)، که با نام هنری جیمز دارن شناخته میشد، بازیگر فیلم و تلویزیون آمریکایی، کارگردان تلویزیون و خواننده بود. او میخواست بازیگر شود و برای چندین سال در نیویورک نزد استلا آدلر تحصیل کرد. گاهی اوقات هم آواز میخواند، هرچند بعدها گفت: «من واقعاً خواننده نبودم. من بچهای از فیلadelphia بودم که پدرم مرا به بارها و کلابها میبرد و من دو ترانه اجرا میکردم.»
دارن پس از آنکه عکسی توسط موریس سیمور برای نشان دادن به عوامل احتمالی گرفت، توسط نماینده استعدادیابی و کارگردان انتخاب بازی Joyce Selznick کشف شد: منشی او، زنی به نام ایوون بوویر، «از من پرسید آیا علاقهمند به ورود به سینما هستم. گفتم بله، بودم. او گفت کسی را میشناسم که باید او را ملاقات کنی. او قرار ملاقاتی بین من و جویس سلز نیک ترتیب داد، که برای Screen Gems کار میکرد. جویس حدود یک هفته بعد مرا به کلمبیا پیکچرز برد و برایم قراردادی آنجا گرفت.» کلمبیا دارن را در ژوئیهٔ ۱۹۵۶ به قراردادی بلندمدت بست. چند هفته بعد او در اولین فیلمش، «Rumble on the Docks»، به فیلمبرداری پرداخت. حضورش با استقبال خوبی روبرو شد و نامههای زیادی از طرف هواداران دریافت کرد — در استودیو تنها پس از کیم نوواک در رتبهٔ دوم قرار داشت. دارن در یک قسمت از مجموعهٔ تلویزیونی «The Web» («Kill and Run») میهمان بود و سپس کلمبیا نقش حمایتی او را در یک فیلم «A»، کمدی «Operation Mad Ball» با بازی جک لمون، به او داد.
او نقشهای حمایتی در دو فیلم به کارگردانی فیل کارلسون داشت: «The Brothers Rico» و «Gunman's Walk». در بین اینها در «The Tijuana Story» حضور داشت، هرچند نقش او نسبتاً کوچک بود. دارن در فیلم موجسواری «Gidget» سومین بازیگر در لیست بود. او همچنین ترانهٔ عنوان فیلم را خواند. فیلم در میان نوجوانان محبوب شد و ترانه نیز همینطور. دارن مجموعهای از هیتهای پاپ را برای Colpix Records ضبط کرد که بزرگترین آنها «Goodbye Cruel World» بود. این ترانه بیش از یک میلیون نسخه فروخت و دیسک طلایی دریافت کرد. هیت قابلتوجه دیگری «Her Royal Majesty» بود. او همچنین در یکی از مجموعههای Scopitone از فیلمهای ویدئویی جuke-box پاپ («Because You're Mine») حضور دارد.
دارن سومین نامبرده در مجموعهای از فیلمها برای کلمبیا بود: «The Gene Krupa Story»، «All the Young Men» و «Let No Man Write My Epitaph». او در یک فیلم نوجوانانه، «Because They're Young»، به عنوان خودش ظاهر شد و ترانهٔ عنوان را خواند. دارن نقش حمایتی در فیلم جنگ جهانی دوم «The Guns of Navarone» داشت. همچنین «Gidget Goes Hawaiian» که در آن دارن نقش موونداگی را بازپخش کرد و در آن عنوان اول را داشت، محبوب بود.
دارن همچنین در «Diamond Head» و همچنین برای بار سوم در «Gidget Goes to Rome» که ترانهٔ عنوان آن را خواند، بازی کرد، و در «Under the Yum Yum Tree» نیز حضور داشت. در سال ۱۹۶۳، دارن قراردادی هفتفیلمه با یونیورسال امضا کرد که با «The Lively Set» آغاز شد. او صدای خوانندگی یوجی بِر در فیلم پویانمایی «Hey There, It's Yogi Bear!» را در ترانهٔ «Ven-e, Ven-o, Ven-a» بر عهده داشت. او صدای خوانندگی شخصیت خودش «Jimmy Darrock» را در یک قسمت از «The Flintstones» بود، هرچند دیالوگهای شخصیت توسط دوبلور لنّی وینریب ارائه شد. او در ادامه حرفهای بهعنوان کارگردان شروع کرد، بهویژه سریالهای اکشن از جمله «Hunter»، «The A‑Team»، «Silk Stalkings»، «Renegade» و «Nowhere Man»، و نیز درامهایی مانند «Beverly Hills, 90210» و «Melrose Place».
شرح بالا از مقالهٔ ویکیپدیا James Darren گرفته شده است، مجوز تحت CC-BY-SA، فهرست کامل مشارکتکنندگان در ویکیپدیا موجود است.
نمایش بیشتر
