بیوگرافی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
جان فارل مکدونالد (۶ ژوئن ۱۸۷۵ – ۲ اوت ۱۹۵۲) بازیگر نقشهای مکمل و کارگردان آمریکایی بود. او نقشهای حمایتی و گهگاه نقشهای اصلی را بازی میکرد. او در طول یک دورانِ کاری ۴۱ ساله از ۱۹۱۱ تا ۱۹۵۱ در بیش از ۳۲۵ فیلم ظاهر شد و...
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
جان فارل مکدونالد (۶ ژوئن ۱۸۷۵ – ۲ اوت ۱۹۵۲) بازیگر نقشهای مکمل و کارگردان آمریکایی بود. او نقشهای حمایتی و گهگاه نقشهای اصلی را بازی میکرد. او در طول یک دورانِ کاری ۴۱ ساله از ۱۹۱۱ تا ۱۹۵۱ در بیش از ۳۲۵ فیلم ظاهر شد و از ۱۹۱۲ تا ۱۹۱۷، چهل و چهار فیلم صامت را کارگردانی کرد.
مکدونالد کارگردان اصلی شرکت فیلمسازی اوزِ ال. فرانک باوم بود و اغلب در فیلمهای فرانک کاپرا، پرستون استرگز و بهویژه جان فورد دیده میشود.
اوایل کارش، مکدونالد خواننده در شوهای مینسترل بود و دو سال بهطور گسترده با تولیدات صحنهای در سراسر ایالات متحده تور میکرد. او اولین فیلم صامت خود را در ۱۹۱۱ ساخت، یک فیلم کوتاه درام با عنوان The Scarlett Letter که توسط شرکت Independent Moving Pictures (IMP) کارل لِمله، پیشکسوت یونیورسال پیکچرز، ساخته شد. از آن زمان او همچنان در فیلمهای متعددی هر سال ظاهر میشد و تا سال ۱۹۱۲ نیز شروع به کارگردانی آنها کرد. اولین فیلمی که او کارگردانی کرد The Worth of a Man، فیلم کوتاه درامی دیگر برای IMP بود، و او قرار بود تا سال ۱۹۱۷ تعداد ۴۳ فیلم دیگر را نیز کارگردانی کند که آخرین آنها Over the Fence بود که آن را با هارولد لوید همکارگردانی کرد. مکدونالد چند سال پیشتر با لوید ملاقات کرده بود، زمانی که لوید در نقش یک بازیگر فرعی بود و مکدونالد به او کار لازم را داده بود — و او همین کار را با هال روچ نیز کرد، هر دو در نقشهای کوچک در The Patchwork Girl of Oz که مکدونالد در ۱۹۱۴ کارگردانی کرد، ظاهر شدند. وقتی روچ استودیوی خود را تأسیس کرد و لوید را بهعنوان جاذبهٔ اصلی خود داشت، او مکدونالد را برای کارگردانی استخدام کرد.
تا سال ۱۹۱۸، مکدونالد که قرار بود تبدیل به یکی از محبوبترین بازیگران نقشهای مکمل در هالیوود شود، کارگردانی را کنار گذاشت و بهطور تماموقت بازیگری را ادامه داد، عمدتاً در وسترنها و کمدیهای ایرلندی. او اولین بار زیر نظر کارگردان جان فورد در فیلم A Fight for Love (۱۹۱۹) کار کرد. در مجموع، فورد از مکدونالد در بیست و پنج فیلم بین ۱۹۱۹ و ۱۹۵۰ استفاده کرد.
با صدایی که با شخصیتش هماهنگ بود، مکدونالد بهراحتی به فیلمهای صوتی منتقل شد، بدون کاهش قابلتوجه در میزان کاریاش — اگر چیزی تغییر کرد، افزایش آن بود. برای مثال، در ۱۹۳۱ مکدونالد در ۱۴ فیلم ظاهر شد — از جمله اولین نسخهٔ The Maltese Falcon که در آن نقش «کارآگاه تام پولهاوس» را بازی کرد — و در ۱۹۳۲ در ۲۲ فیلم. اگرچه او اغلب نقش کارگران، پلیسها، نظامیان و کشیشها را بازی میکرد، در میان بسیاری نقشهای دیگر، نقشهایش معمولاً بالاتر از یک «نقش کوتاه» بودند. شخصیتهایش معمولاً نام داشتند و بیشتر اوقات برای اجراهایش نامگذاری میشد. یکی از نکات برجستهٔ این دوره اجرای او در نقش ولگرد «آقای ولگرد» در فیلم Our Little Girl با بازی شرلی تمپل (۱۹۳۵) بود.
در دههٔ ۱۹۴۰، مکدونالد بخشی از «شرکت دائمی» غیررسمی بازیگران نقشهای مکمل پرستون استرگز بود و در هفت فیلمی که استرگز نوشته و کارگردانی کرده بود ظاهر شد. مکدونالد در فیلمهای Sullivan's Travels، The Palm Beach Story، The Miracle of Morgan's Creek، The Great Moment، The Sin of Harold Diddlebock، Unfaithfully Yours و The Beautiful Blonde from Bashful Bend، که آخرین فیلم آمریکایی استرگز بود، حضور داشت. پیشتر، مکدونالد در فیلم The Power and the Glory که توسط استرگز نوشته شده بود نیز ظاهر شده بود. کار او در فیلمهای استرگز معمولاً بدون نامبردن در فهرست بازیگران بود. او در ۱۹۴۶ در فیلم My Darling Clementineِ جان فورد که در آن نقش «مک»، بارتندر سالن شهر، را بازی کرد، قابلتوجه بود. مکدونالد همچنین نقشهای بدوناعتبار در It's a Wonderful Life و Here Comes The Groom داشت.
نمایش بیشتر
