بیوگرافی
هتی مکدنیل (۱۰ ژوئن ۱۸۹۳ – ۲۶ اکتبر ۱۹۵۲) بازیگر آمریکایی بود که بازیاش در نقش «ممی» در فیلم بر باد رفته (۱۹۳۹) جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن را برایش بهدنبال داشت و او را نخستین سیاهپوستی کرد که برندهٔ جایزهٔ آکادمی شد.
پس از آنکه از دههٔ ۱۹۱۰...
هتی مکدنیل (۱۰ ژوئن ۱۸۹۳ – ۲۶ اکتبر ۱۹۵۲) بازیگر آمریکایی بود که بازیاش در نقش «ممی» در فیلم بر باد رفته (۱۹۳۹) جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن را برایش بهدنبال داشت و او را نخستین سیاهپوستی کرد که برندهٔ جایزهٔ آکادمی شد.
پس از آنکه از دههٔ ۱۹۱۰ بهعنوان خوانندهٔ گروه موسیقی فعالیت میکرد، هتی مکدنیل در سال ۱۹۳۲ با نقش خدمتکاری در فیلم «غرب طلایی» وارد سینما شد. شخصیتهای خدمتکار-ممی او بهتدریج قاطعتر شدند، ابتدا در «قاضی پریست» (۱۹۳۴) ظاهر شدند و در «آلیس آدامز» (۱۹۳۵) برجستهتر گردیدند. در این فیلم که به کارگردانی جورج استیونز ساخته شده و با همراهی ستارهٔ فیلم کاترین هِپبِرن، او آشکار میسازد که چندان اعتقادی به جستوجوی وضعیت متظاهرانهٔ کارفرمایانش ندارد. تا «خانم دیوانهٔ مانتون» (۱۹۳۸) شخصیتی که او بازی میکند در واقع کارفرمای اجتماعیاش باربارا استنویک و دوستان ازخودراضی او را سرزنش میکند. این مسیر به بزرگترین نقش کارنامهٔ مکدنیل، یعنی ممی در «بر باد رفته» (۱۹۳۹)، منتهی میشود. ممی از جهاتی بر بسیاری از سفیدپوستان اطرافش برتری دارد.
از آن پس، متأسفانه نقشهای مکدنیل تنزل یافت و شخصیتها روزبهروز تواضعآمیزتر و خدمتکارانهتر شدند. مکدنیل در دهههای ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰ در برنامههای رادیویی «ایموس و اندی» و اِدی کانتر حضور داشت، نقش عنوانی را در برنامهٔ رادیویی خود «بیولا» (۱۹۴۷–۱۹۵۱) ایفا کرد و همان نقش را در تلویزیون (بیولا، ۱۹۵۰) نیز بازی نمود.
نمایش بیشتر
