H.B. Warner

بیوگرافی

هنری بایرون وارنر (که اغلب با عنوان H.B. Warner شناخته می‌شد) بازیگری انگلیسی بود. او نقش نهایی سینمایی عیسی مسیح را در فیلمِ سسیل بی. دمیلِ «پادشاه پادشاهان» (1927) ایفا کرد. او در 26 اکتبر 1875 در لندن در خانواده‌ای برجستهٔ تئاتری به دنیا آمد. پدرش چارلز وارنر و پدربزرگش...

هنری بایرون وارنر (که اغلب با عنوان H.B. Warner شناخته می‌شد) بازیگری انگلیسی بود. او نقش نهایی سینمایی عیسی مسیح را در فیلمِ سسیل بی. دمیلِ «پادشاه پادشاهان» (1927) ایفا کرد. او در 26 اکتبر 1875 در لندن در خانواده‌ای برجستهٔ تئاتری به دنیا آمد. پدرش چارلز وارنر و پدربزرگش جیمز وارنر بودند که هر دو بازیگران مطرح انگلیسی بودند. او جایگزین J.B. Warner در نقش عیسی در «پادشاه پادشاهان» (1927) شد وقتی J.B. در 29 سالگی بر اثر سل درگذشت. (J.B. برادر هنری نبود؛ J.B. نام خانوادگی حرفه‌ای «وارنر» را برگزیده بود زیرا خانوادهٔ هنری او را در خانه پذیرفته بودند.) خانوادهٔ وارنر می‌خواستند او پزشک شود و او از دانشگاه لندن فارغ‌التحصیل شد، اما در نهایت تحصیلات پزشکی را رها کرد. تئاتر در خونش بود و پیش از پیوستن به کمپانی نمایشی پدرش در پاریس و ایتالیا آموزش بازیگری دید و در نسخهٔ انگلیسی نمایش «Drink» به صحنه رفت. او هنر خود را از پدرش آموخت. وارنر پس از تور در امپراتوری بریتانیا در اوایل دههٔ 1900 به آمریکا رسید. با نام هنری هری وارنر، نخستین حضور خود در برادوی را در نمایشِ استعماری آمریکایی «Audrey» در تئاتر هویت در 24 نوامبر 1902 تجربه کرد که جیمز اونیِل، پدر نمایشنامه‌نویس یوجین اونیِل، در آن هنرنمایی می‌کرد. در حضور بعدی‌اش در برادوی با عنوان H.B. Warner در کمدی «Nurse Marjorie» (1906) ظاهر شد. او در مجموع در 13 نمایش دیگر برادوی در طول دوران کاری‌اش بازی کرد، از دوپارهٔ «Susan in Search of a Husband» و «A Tenement Tragedy» (هر دو 1906) تا «Silence» در 1925. وارنر وارد سینما شد و نخستین حضور سینمایی‌اش در کوتاهِ شرکت Mutual به نام «Harp of Tara» (1914) بود. همچنین در 1914 در فیلمی که سسیل بی. دمیل برای Famous Players Lasky نوشته بود، یعنی «The Ghost Breaker» (1914)، بازی کرد؛ نمایشی که سال قبل در برادوی نقش آن را ایفا کرده بود. وارنر به عنوان نقش اول و ستاره‌ای در فیلم‌های صامت مطرح شد و اوج کارش بازی در نقش عیسی در دِمیلِ «پادشاه پادشاهان» (1927) بود. اجرای برجستهٔ او در واقع با کمک صفحهٔ صامت تقویت شد، چون به تماشاگران اجازه می‌داد تصور کنند عیسی چگونه صدا می‌کرده است. وارنر در فیلم‌های صامت بسیار تاثیرگذار بود، به‌خصوص در ملودرام «Sorrell and Son» (1927) که در آن نقش پدری سرباز بازگشته را بازی می‌کرد که همهٔ هستی‌اش را برای پسرش فدا می‌کند. با آمدن فیلم‌های صدا‌دار، او به بازیگری پرکار در نقش‌های مکمل تبدیل شد. او که مورد علاقهٔ فرانک کاپرا بود، در «Mr. Deeds Goes to Town» (1936) ظاهر شد. دوباره توسط کاپرا انتخاب شد و برای جایزهٔ بهترین بازیگر نقش مکمل مرد برای «Lost Horizon» (1937) نامزد شد. او همچنین در «You Can't Take It with You» (1938) و «Mr. Smith Goes to Washington» (1939) بازی کرد. از دیگر آثار مهم صدا‌دار وی می‌توان به «The Devil and Daniel Webster» (1941) و «Topper Returns» (1941) اشاره کرد. جدا از نقش عیسی، نقشی که امروز بیشتر به خاطر آن شناخته می‌شود در «It's a Wonderful Life» (1946) است که در آن نقش آقای گاور، داروفروش، را بازی می‌کند؛ مردی که جوان جورج بیلی (شخصیت جیمز استوارت در کودکی) مانع از انجام یک خطای دارویی مرگبار توسط او می‌شود. H.B. Warner در «Sunset Blvd.» (1950) در نقش خودش ظاهر شد. آخرین نقش دارای اعتبار او نقش آمناداب در «The Ten Commandments» دمیل (1956) بود، بازسازیِ فیلم صامت پیشین «The Ten Commandments» (1923). آخرین نقش او یک نقش کوچک بدون اعتبار در «Darby's Rangers» (1958) بود.