بیوگرافی
ژیزل کازادوس (۱۴ ژوئن ۱۹۱۴ – ۲۴ سپتامبر ۲۰۱۷) بازیگر فرانسوی بود که در نمایشهای تئاتر و فیلمهای بسیاری حضور داشت. او عضو افتخاری سوسیتههای کمدی-فرانس بود، نشان درجهٔ بزرگ لژیون دونور، افسر نشان هنر و ادبیات و دریافتکنندهٔ صلیب بزرگ نشان ملی لیاقت. در کارنامهای که بیش از ۸۰...
ژیزل کازادوس (۱۴ ژوئن ۱۹۱۴ – ۲۴ سپتامبر ۲۰۱۷) بازیگر فرانسوی بود که در نمایشهای تئاتر و فیلمهای بسیاری حضور داشت. او عضو افتخاری سوسیتههای کمدی-فرانس بود، نشان درجهٔ بزرگ لژیون دونور، افسر نشان هنر و ادبیات و دریافتکنندهٔ صلیب بزرگ نشان ملی لیاقت. در کارنامهای که بیش از ۸۰ سال طول کشید، کازادوس پس از نودسالگی در بیش از دوازده فیلم ظاهر شد.
او در خانوادهای هنرمند در منطقهٔ هجدهم پاریس به دنیا آمد؛ پدرش موسیقیدان، آهنگساز و رهبر ارکستر هنری کازادوس و مادرش چنگنواز ماری-لوئیز بیتز بود، و برادر بزرگترش کریستیان کازادوس بازیگر بود. پس از دریافت جایزهٔ نخست بازیگری از آکادمی ملی هنرهای دراماتیک فرانسه در سن بیست سالگی، کازادوس در سال ۱۹۳۴ به کمدی-فرانس پیوست. همان سال، با بازیگر لوسیان پاسکال (متولد لوسیان پروبست) ازدواج کرد که حاصل آن چهار فرزند شد: ژان-کلود (۱۹۳۵)، مارتین (۱۹۳۹)، بئاتریس (۱۹۴۲) و دومینیک (۱۹۵۴)، که همگی هنرمند بودند. او در ۱ ژانویهٔ ۱۹۳۹، چهارصدمین عضو کمدی-فرانس شد و در ۱۵ آوریل ۱۹۶۷ عضو افتخاری گردید.
در سینما، پیر بیون او را در سال ۱۹۴۳ برای ایفای نقش کلوتیلد گراندلیوس در فیلم Vautrin که اقتباسی از رمان بالزاک بود، کنار میشل سیمون استخدام کرد، و در سال ۱۹۴۶ برای نقش ماری در L'Homme au chapeau rond، کنار رمو.
در سال ۱۹۷۱ او کنتس اگوزون در La Belle Aventure بود، در Le Mouton enragé به کار میشل دولویل شرکت کرد، نقش نیکول لگون، همسر ژان گابن را در Verdict (۱۹۷۴) اثر آندره کایت، و مادر کلود ژاد را در Les Robots pensants (۱۹۷۶) بازی کرد.
دوباره همراه با کلود ژاد، او در Mamie Rose (۱۹۷۶) نقش «مادربزرگِ او-پر» (grand-mère au pair) را در فیلم پیر گوتا ایفا کرد که بزرگترین نقش او بود. پس از آن در Un crime de notre temps (۱۹۷۷) اثر گابریل آکسِل نقش کاترین را داشت. کلود لوچ او را در سال ۱۹۹۶ برای نقش کلارا بلان، مادر برنارد تاپی، در Hommes, femmes, mode d'emploi بهکار گرفت. در Aïe (۲۰۰۰) او مادر آندره دوسولیِه است، و در کمدی والری لمرسیه Palais Royal (۲۰۰۵) ملکهٔ مادر را بازی میکند. او در فیلم My Afternoons with Margueritte (۲۰۱۰) ژان بکر، نقش مارگریت (با دو «t») را در کنار ژرار دوپاردیو ایفا کرد.
در سال ۲۰۱۳، در سن ۹۹ سالگی، کازادوس در Sous le figuier به کارگردانی آن-ماری اتین در کنار آن کنسیگنی و ماری کرِمر بازی کرد. کازادوس در ۲۹ مارس ۲۰۱۳ نشان درجهٔ بزرگ لژیون دونور را دریافت کرد.
او همچنین افسر نشان هنر و ادبیات و دارندهٔ صلیب بزرگ نشان ملی لیاقت بود. وی در سال ۲۰۰۳ جایزهٔ مولیِر افتخاری را برای کل کارنامهٔ خود دریافت کرد.
کازادوس در پاریس، فرانسه در سن ۱۰۳ سالگی درگذشت.
منبع: مقالهٔ «Gisèle Casadesus» از ویکیپدیای انگلیسی، تحت مجوز CC-BY-SA 3.0.
نمایش بیشتر
