بیوگرافی
جیانکارلو جیانینی (ایتالیایی: [dʒaŋˈkarlo dʒanˈniːni]; زادهٔ ۱ اوت ۱۹۴۲) بازیگر ایتالیایی است. او برای اجرای خود در فیلم Love and Anarchy (۱۹۷۳) برنده جایزه بهترین بازیگر جشنواره فیلم کن شد و برای فیلم Seven Beauties (۱۹۷۵) نامزد دریافت جایزه اسکار گردید. او همچنین چهار بار برنده جایزه داوید دی دوناتلو...
جیانکارلو جیانینی (ایتالیایی: [dʒaŋˈkarlo dʒanˈniːni]; زادهٔ ۱ اوت ۱۹۴۲) بازیگر ایتالیایی است. او برای اجرای خود در فیلم Love and Anarchy (۱۹۷۳) برنده جایزه بهترین بازیگر جشنواره فیلم کن شد و برای فیلم Seven Beauties (۱۹۷۵) نامزد دریافت جایزه اسکار گردید. او همچنین چهار بار برنده جایزه داوید دی دوناتلو برای بهترین بازیگر شدهاست.
جیانینی کارش را روی صحنه آغاز کرد و در اجراهای فرانکو زفیرّلی از رومئو و ژولیت و رؤیای نیمهشب تابستان نقش اصلی را برعهده داشت. پس از آنکه عمدتاً در اوایل دههٔ ۱۹۶۰ در تلویزیون ظاهر شد، اولین نقش اصلی سینماییاش را در Rita the Mosquito (۱۹۶۵) ایفا کرد، که نخستین همکاری از همکاریهای متعدد او با فیلمساز لینا ورتمولر بود. او از طریق فیلمهای ورتمولر مانند The Seduction of Mimi (۱۹۷۲)، Love and Anarchy (۱۹۷۳)، Swept Away (۱۹۷۴) به شهرت بینالمللی رسید، که به اوج آن بازی نامزد اسکارش در Seven Beauties (۱۹۷۵) انجامید.
دیگر فیلمهای او شامل The Innocent (۱۹۷۶)، Lili Marleen (۱۹۸۰)، New York Stories (۱۹۹۰)، A Walk in the Clouds (۱۹۹۵)، Hannibal (۲۰۰۱)، Man on Fire (۲۰۰۴) و فیلمهای جیمز باند Casino Royale (۲۰۰۶) و Quantum of Solace (۲۰۰۸) هستند. او همچنین گویندهٔ دوبلاژ است و از دههٔ ۱۹۶۰ به بعد در نسخههای ایتالیایی دهها فیلم همکاری صوتی داشتهاست. او از سال ۱۹۷۵ گویندهٔ اصلی ایتالیایی آل پاچینو بوده و همچنین برای جک نیکلسون، مایکل داگلاس و هلموت برگر نیز دوبله کردهاست.
توضیحات بالا از مقالهٔ ویکیپدیا Giancarlo Giannini گرفته شده است، تحت مجوز CC-BY-SA، فهرست کامل مشارکتکنندگان در ویکیپدیا موجود است.
نمایش بیشتر
