بیوگرافی
فرانسوا ژان بلانش، مشهور به «فرنس بلانش» (۲۰ ژوئیهٔ ۱۹۲۱ – ۶ ژوئیهٔ ۱۹۷۴) بازیگر، خواننده، طنزپرداز و نویسندهٔ فرانسوی بود. او در دهههای ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ چهرهای بسیار محبوب روی صحنه، در رادیو و در فیلمها بهشمار میآمد. دو دخترش، باربارا و دومینیک، هنرمندند و استودیوهایشان در اِز قرار...
فرانسوا ژان بلانش، مشهور به «فرنس بلانش» (۲۰ ژوئیهٔ ۱۹۲۱ – ۶ ژوئیهٔ ۱۹۷۴) بازیگر، خواننده، طنزپرداز و نویسندهٔ فرانسوی بود. او در دهههای ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ چهرهای بسیار محبوب روی صحنه، در رادیو و در فیلمها بهشمار میآمد. دو دخترش، باربارا و دومینیک، هنرمندند و استودیوهایشان در اِز قرار دارد.
بلانش در خانوادهای هنری بهدنیا آمد که عمدتاً شامل بازیگران صحنه بود — از جمله پدرش لوئی بلانش و عموش امانوئل بلانش که نقاش بود. او تحصیلات متوسطهاش را در سن ۱۴ سالگی به پایان رساند و در آن زمان جوانترین فرد در فرانسه بود که این کار را انجام داده بود.
در دهههای ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰، بلانش عضو شرکت تئاتری روبر دهِری به نام Les Branquignols بود و با آنها در فیلم Ah! Les belles bacchantes بازی کرد، که روبر دهِری، کولت بروسه (همسر وقت دهِری) و لوییس دو فُونس در آن نقش داشتند؛ این فیلم در سال ۱۹۵۴ به کارگردانی ژان لوبیگناک ساخته شد.
بلانش با پیر داک همکاری کرد و یک دوئت کمدی تشکیل داد که بیشتر برای Le Sâr Rabindranath Duval شناخته میشود، اسکچی دربارهٔ یک روشنبین و گورو هندی ساختگی و نامعقول (۱۹۵۷). آنها همچنین مجموعهٔ رادیویی محبوب و به همان اندازه نامعقولی بهطور آزاد بر پایهٔ یک طرح بسیار نامحتمل جاسوسی و توطئه خلق کردند به نام Malheur aux barbus، که از ۱۹۵۱ تا ۱۹۵۲ در ۲۱۳ قسمت از Paris Inter پخش شد. همان طرح و شخصیتها در رادیو Europe 1 در مجموعهای به نام Signé Furax باززنده شدند و بین ۱۹۵۶ تا ۱۹۶۰ دستکم ۱۰۳۴ قسمت روزانه داشتند. هر دوی این پخشها در عصر پیش از تلویزیون موفقیتهای چشمگیری در جلب مخاطب بودند. بلانش همچنین به خاطر پخش شوخیهای تلفنی مشهور بود، که در آن با مطرحکردن نامحتملترین موقعیتها آنها را قابلباور جلوه میداد و شنوندگان را سرگرم میکرد.
او شعر سرود و اشعار ۶۷۳ ترانه را نوشت. روی صحنه در نمایشهای Tartuffe و Néron نقشآفرینی کرد و در سال ۱۹۵۵ در اپرت Chevalier du Ciel اثر لوئیس ماریانو در تئاتر Gaîté-Lyrique حضور داشت.
بلانش در سینما نیز کارنامهٔ موفقی داشت، هم بهعنوان بازیگر و هم نویسندهٔ فیلمنامه. او نقش یک سرهنگ آلمانی کلهشق («Obersturmführer Schulz») را در برابر بریژیت باردو در فیلم Babette s'en va-t-en guerre (۱۹۵۹) ایفا کرد. او یکی از بازیگران موردعلاقهٔ فیلمساز فرانسوی ژرژ لوتنر بود و نقش Maître Folace (یک وکیل مشکوک که به یک باند گانگستری رنگینپا مشاوره میداد) را در Les Tontons flingueurs (۱۹۶۳) بازی کرد. بلانش همچنین در Les Barbouzes (۱۹۶۴) به کارگردانی بوریس واسیلیف ظاهر شد.
او از هجو موسیقی کلاسیک لذت میبرد و آثار معروفی مانند «Die Forelle» شوبِرت («قزلآلا») را به قطعاتی دیوانهوار و تا حدودی جسورانه بدل کرد — مثلاً قطعهای دربارهٔ دختری رمانتیک ۱۶ ساله که تا حدی شیفتهٔ ترانهٔ شوبِرت میشود که هنگام اجرای آن روی پیانویش، قزلآلای زندهای به دنیا میآورد. بهطور مشابه، سمفونی پنجم بتهوون را به ستایشی طولانی و نسبتاً تکراری از گیرهٔ لباس و مخترع خیالیاش، ژرمی-ویکتور اوپدِبک، تبدیل کرد.
بلانش در ۵۲ سالگی بر اثر حملهٔ قلبی در حالی که سابقهٔ دیابت نوع ۱ درماننشده داشت، درگذشت. او در قبرستان اِز به خاک سپرده شده است.
نمایش بیشتر
