بیوگرافی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد. فلیکس برسارت (۲ مارس ۱۸۹۲ – ۱۷ مارس ۱۹۴۹) بازیگر آلمانی-آمریکایی تئاتر و سینما بود.
فلیکس برسارت (تلفظ «بِرس-ِرت») در پروس شرقی، آلمان (که اکنون بخشی از روسیه است) بهدنیا آمد و هنگامی که در سال ۱۹۲۸ اولین حضور سینماییاش را داشت، از پیش بازیگر صحنهٔ بسیار...
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد. فلیکس برسارت (۲ مارس ۱۸۹۲ – ۱۷ مارس ۱۹۴۹) بازیگر آلمانی-آمریکایی تئاتر و سینما بود.
فلیکس برسارت (تلفظ «بِرس-ِرت») در پروس شرقی، آلمان (که اکنون بخشی از روسیه است) بهدنیا آمد و هنگامی که در سال ۱۹۲۸ اولین حضور سینماییاش را داشت، از پیش بازیگر صحنهٔ بسیار باتجربهای بود. او کارش را بهعنوان بازیگر نقش مکمل آغاز کرد، مثلاً در نقش Bailiff در پرفروش Die Drei von der Tankstelle (۱۹۳۰)، اما بهزودی خود را در نقشهای اصلی فیلمهای کوچک مطرح کرد. پس از آنکه نازیها در ۱۹۳۳ به قدرت رسیدند، برسارت که زادهٔ خانوادهای یهودی بود مجبور شد آلمان را ترک کند و حرفهٔ خود را در فیلمهای آلمانیزبان در اتریش ادامه داد، جایی که هنرمندان یهودی هنوز نسبتاً در امان بودند. پس از ایفای نقش در دستکم ۳۰ فیلم طی هشت سال، او به ایالات متحده مهاجرت کرد.
یکی از همکاران اروپایی سابق برسارت جو پاسترنک بود که اکنون تهیهکنندهٔ موفقی در هالیوود شده بود. اولین فیلم آمریکایی برسارت Three Smart Girls Grow Up (۱۹۳۹) بود که برای جاذبهٔ اصلی یونیورسال پیکچرز، دیانا دوربین ساخته شده بود. پاسترنک همچنین برسارت قابلاطمینان را برای یک تست فیلمبرداری در مقابل کشف جدیدش، گلوریا جین، انتخاب کرد. جامعهٔ تأثیرگذار آلمانیها در هالیوود به تثبیت برسارت در آمریکا کمک کرد، زیرا نخستین فیلمهای آمریکایی او توسط ارنست لوبیچ، هنری کاستر و ویلهلم تیلِه (کارگردان Die Drei von der Tankstelle) کارگردانی شده بودند.
برسارت در فیلم نینوتچکا به کارگردانی لوبیچ که در مترو-گلدوین-مایر تولید شد، موفقیت بزرگی کسب کرد. امجیام در ۱۹۳۹ قرارداد استودیویی با برسارت بست. بیشتر کارهای او در امجیام شامل نقشهای برجسته در فیلمهای مهمی مانند Edison, the Man بود.
او با ترکیب لهجهٔ ملایم اروپای شرقی و بیان نرمحرف، شخصیتهایی مهربان و دوستداشتنی خلق میکرد، مانند در فیلم To Be or Not to Be اثر لوبیچ، که در آن با حساسیت سخنرانی معروف شایلَک «آیا یهودی چشم ندارد؟» از تاجر ونیزی را بازخوانی میکند. لوبیچ همچنین در The Shop Around the Corner از برسارت در جهتی مشابه بهره برد.
بِرسارت بهزودی تبدیل به بازیگر نقشمحور محبوبی در فیلمهایی چون Blossoms in the Dust (۱۹۴۱)، The Seventh Cross (۱۹۴۴) و Without Love (۱۹۴۵) شد. احتمالاً بزرگترین نقش او در کمدی موزیکال «ردهٔ ب» Ding Dong Williams از RKO Radio Pictures بود که در ۱۹۴۵ فیلمبرداری شد. برسارت که سومین نام در تیتراژ بود، نقش سرپرست مبهوت بخش موسیقی یک استودیو فیلمسازی را بازی کرد و در لباس رسمی برای رهبری قطعهٔ «فانتاзі امپرمپتو» شوپن ظاهر شد.
پس از نزدیک به ۴۰ فیلم هالیوودی، فلیکس برسارت ناگهان در ۵۷ سالگی بر اثر لوکمی درگذشت. آخرین فیلم او My Friend Irma (۱۹۴۹) بود، نسخهٔ سینمایی یک برنامهٔ محبوب رادیویی. برسارت در جریان تولید درگذشت و این امر تهیهکنندگان را مجبور کرد تا فیلم را با هانس کانرید تکمیل کنند. در نسخهٔ نهایی، کانرید در طول فیلم گفتگو میکند، اما در شاتهای بلند هنوز میتوان برسارت را دید.
توضیحات بالا از مقالهٔ ویکیپدیا «Felix Bressart» گرفته شده، تحت مجوز CC-BY-SA، فهرست کامل مشارکتکنندگان در ویکیپدیا.
نمایش بیشتر
