بیوگرافی
فِرَّه لِنی فاوست (۲ فوریه ۱۹۴۷ – ۲۵ ژوئن ۲۰۰۹) بازیگر، مدل فشن و هنرمند تجسمی آمریکایی بود. چهار بار نامزد دریافت جایزه امی پرایمتایم و شش بار نامزد دریافت جایزه گلدن گلوب، فاوست زمانی که نقش اصلی را در فصل اول سریال تلویزیونی Charlie's Angels (۱۹۷۶–۱۹۷۷) ایفا کرد به...
فِرَّه لِنی فاوست (۲ فوریه ۱۹۴۷ – ۲۵ ژوئن ۲۰۰۹) بازیگر، مدل فشن و هنرمند تجسمی آمریکایی بود. چهار بار نامزد دریافت جایزه امی پرایمتایم و شش بار نامزد دریافت جایزه گلدن گلوب، فاوست زمانی که نقش اصلی را در فصل اول سریال تلویزیونی Charlie's Angels (۱۹۷۶–۱۹۷۷) ایفا کرد به شهرت بینالمللی رسید.
فاوست کار خود را در دههٔ ۱۹۶۰ با حضور در تبلیغات و نقشهای مهمان در تلویزیون آغاز کرد. در دههٔ ۱۹۷۰ در سریالهای متعدد تلویزیونی حضور یافت، از جمله نقشهای تکراری در Harry O (۱۹۷۴–۱۹۷۶) و The Six Million Dollar Man (۱۹۷۴–۱۹۷۸) همراه با همسر آن زمانش، ستارهٔ سینما و تلویزیون لی میجرز. پوستر نمادین او با مایوی قرمز در سال اول چاپ شش میلیون نسخه فروخت. نقش پیشرو فاوست، نقش کارآگاه خصوصی جیل مونرو در Charlie's Angels بود که در کنار کیت جکسون و جکلین اسمیت بازی میکرد. این برنامه هر سه بازیگر را به ستاره بدل کرد. پس از حضور در فصل اول سریال در ۱۹۷۶، فاوست تصمیم به ترک Charlie's Angels گرفت. او بعداً در فصلهای سوم و چهارم سریال (۱۹۷۸–۱۹۸۰) در شش اپیزود بهعنوان بازیگر مهمان بازگشت. برای کارش در Charlie's Angels، فاوست اولین نامزدی گلدن گلوب خود را دریافت کرد.
در سال ۱۹۸۳، فاوست برای اجرای خود در نمایش آف-برادوی Extremities نقدهای مثبتی دریافت کرد. او سپس در نسخهٔ سینمایی ۱۹۸۶ این نمایش انتخاب شد و نامزدی گلدن گلوب را کسب کرد. او برای نقش یک همسر مورد ضرب و شتم در The Burning Bed (۱۹۸۴) و برای بازی در نقش قاتل واقعی دایان داونز در Small Sacrifices (۱۹۸۹) نامزد دریافت جایزه امی شد. کارهای او در فیلمهای تلویزیونی دههٔ ۱۹۸۰ چهار نامزدی گلدن گلوب دیگر برایش به ارمغان آورد. اگرچه فاوست بهخاطر ظاهر پر حرف و نامنسجم در برنامهٔ The Late Show with David Letterman در ۱۹۹۷ با انتقادات منفی مواجه شد، اما همان سال برای نقش خود در فیلم The Apostle همراه رابرت داول نقدهای مثبت دریافت کرد. در قرن بیست و یکم، او همچنان به بازی در تلویزیون ادامه داد و نقشهای تکراری در سیتکام Spin City (۲۰۰۱) و درام The Guardian (۲۰۰۲–۲۰۰۳) داشت. برای نقش در سریال دوم، او سومین نامزدی امی خود را دریافت کرد. از فیلمهای فاوست میتوان به Love Is a Funny Thing (۱۹۶۹)، Myra Breckinridge (۱۹۷۰)، Logan's Run (۱۹۷۶)، Sunburn (۱۹۷۹)، Saturn 3 (۱۹۸۰)، The Cannonball Run (۱۹۸۱)، Extremities (۱۹۸۶)، The Apostle (۱۹۹۷) و Dr. T & the Women (۲۰۰۰) اشاره کرد.
فاوست در سال ۲۰۰۶ به سرطان مقعد مبتلا شد و سه سال بعد در سن ۶۲ سالگی درگذشت. مستند شبکهٔ NBC در ۲۰۰۹ با عنوان Farrah's Story مبارزهٔ او با بیماری را مستند کرد. او پس از مرگ، برای کارش بهعنوان تهیهکنندهٔ Farrah's Story نامزد چهارمین جایزهٔ امی شد.
نمایش بیشتر
