بیوگرافی
السا لونگینی، با نام صحنهای السا (متولد 20 مه 1973)، خواننده و بازیگر فرانسوی است. او در اواخر دههٔ ۱۹۸۰ یک ستارهٔ پاپ نوجوان بود. در سال ۱۹۸۶، او جوانترین خوانندهای بود که با تکآهنگ «T'en va pas» به رتبهٔ نخست جدولهای فرانسه رسید و در طول آن دهه میلیونها...
السا لونگینی، با نام صحنهای السا (متولد 20 مه 1973)، خواننده و بازیگر فرانسوی است. او در اواخر دههٔ ۱۹۸۰ یک ستارهٔ پاپ نوجوان بود. در سال ۱۹۸۶، او جوانترین خوانندهای بود که با تکآهنگ «T'en va pas» به رتبهٔ نخست جدولهای فرانسه رسید و در طول آن دهه میلیونها نسخهٔ آثارش را فروخت. آلبومِ «Elsa» که در ۱۹۸۸ منتشر شد تا سال ۱۹۹۳ به مقام دوپلاتین دست یافته بود.
او دختر ژرژ لونگینی (بازیگر، عکاس و ترانهسرا) و کریستیان جوبرت (نقاش و همچنین خواهرِ بازیگر مارلن جوبرت و شارل جوبرت، فیلمبردار و مدیر فیلمبرداری) است. از طرف پدر اصالتاً ایتالیایی و از طرف مادر از یهودیان سفاردی است. او با بازیگران ایوا گرین و ژوزفین جوبرت نسبت خویشاوندی (دخترعمو) دارد.
لونگینی اولین بار در سن هفت سالگی، در سال ۱۹۸۱، در فیلم کلود میلر «Garde à vue» بازی کرد (که رومی اشنایدر نیز در آن حضور داشت).
او جوانترین هنرمندی بود که در برنامهٔ اصلی سالن «المپیا» (پاریس) حضور یافت—در سن ۱۷ سالگی، در اکتبر ۱۹۹۰—و همچنین جوانترین کسی که تکآهنگ شمارهٔ یک در Top 50 فرانسه داشت. در ۱۳ سالگی، در ۱۹۸۶، با «T'en va pas» به مدت هشت هفته در رتبهٔ نخست باقی ماند (این ترانه موسیقی متن فیلم «La Femme de ma vie» بود). آهنگ را ایتالیاییِ رومانو موزومرا ساخت که پیشتر با ژان ماس خوانندهٔ دههٔ ۱۹۸۰ همکاری کرده و آثار موفقی تولید کرده بود. این ترانه در فرانسه موفق شد و نسخهٔ انگلیسی آن نیز در سایر نقاط اروپا فروخت.
با کمک پدر موسیقیدانش، او آلبومش «Elsa» را ضبط کرد. این آلبوم بیش از ۶۰۰٬۰۰۰ نسخه فروخت و تکآهنگهای موفقی مانند «Quelque chose dans mon cœur» («چیزی در قلبم»)، «Jour de neige» («روز برفی»)، «Jamais nous» (با خوانندهٔ فرانسوی لوران وولزی بهعنوان همصدای پشتیبان) («هرگز ما»)، «Un Roman d'amitié» (دوئت با گلن مدیروس) («دوستی که به من دلیلی میدهد»)، «À la même heure dans deux ans» («دقیقا در همان ساعت دو سال بعد») داشت. همهٔ آنها در ده ترانهٔ برتر قرار گرفتند. در آن زمان، لونگینی تنها هنرمندی بود که چهار تکآهنگ اولش در رتبهٔ یک یا دو قرار گرفتند. او در مطبوعات نوجوانان محبوب شد و اغلب با وانِسا پارادیس مقایسه میشد.
در ۱۹۹۰، او آلبوم دومش «Rien que pour ça» («فقط برای آن») را ساخت. آهنگها را پدرش تهیهکرد و السا موسیقی تکآهنگِ همنام را نوشت. «Rien que pour ça» در بیست ترانهٔ برتر قرار گرفت. دو قطعهٔ دیگر منتشر شد: «Pleure doucement» («آهسته گریه کن») و «Qu'est-ce que ça peut lui faire» («چه اهمیتی برای او دارد»).
در ۱۹۹۲، لونگینی «Bouscule-moi» («مرا هل بده») را ضبط کرد، تکآهنگی راک-میانه با شعرهایی بالغتر. «Bouscule-moi» تکآهنگ موفقی بود. آلبوم سوم او «Douce violence» («خشونت ملایم») بود.
در ۱۹۹۶، در ۲۳ سالگی، او آلبوم چهارمش «Chaque jour est un long chemin» («هر روز راهی دراز است») را نوشت و ساخت. این آلبوم ۲۰٬۰۰۰ نسخه فروخت. از ۲۰ تا ۲۴ سپتامبر ۲۰۰۴، او در پاریس در «لوروپئَن» برنامه اجرا کرد. یک DVD زنده و یک CD زنده در ۲۰۰۶ به فروش رسید.
او در دو فیلم تلویزیونی نقشآفرینی کرده است: «La mort est rousse» (۲۰۰۲) و «Trois jours en juin» (۲۰۰۴) و در یک کمپین تبلیغاتی تلویزیونی برای ماست دانونه حضور داشته است.
نمایش بیشتر
