بیوگرافی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
ماری الیزابت پترسون (۲۲ نوامبر ۱۸۷۴ – ۳۱ ژانویه ۱۹۶۶) بازیگر نقشهای مکمل تئاتر، سینما و تلویزیون آمریکایی بود که در اواخر دوران کاریاش با بازی در نقش همسایهٔ سالخورده ماتیلدا ترامبول در سریال کمدی تلویزیونی پربینندهٔ I Love Lucy به شهرت عمومی رسید.
در سال ۱۹۲۶، در...
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
ماری الیزابت پترسون (۲۲ نوامبر ۱۸۷۴ – ۳۱ ژانویه ۱۹۶۶) بازیگر نقشهای مکمل تئاتر، سینما و تلویزیون آمریکایی بود که در اواخر دوران کاریاش با بازی در نقش همسایهٔ سالخورده ماتیلدا ترامبول در سریال کمدی تلویزیونی پربینندهٔ I Love Lucy به شهرت عمومی رسید.
در سال ۱۹۲۶، در سن ۵۱ سالگی، پترسون برای نخستین بار در یک فیلم سینمایی صامت به نام The Boy Friend بازی کرد. او با موفقیت به دوران فیلمهای صوتی گذار کرد و در طول دههٔ ۱۹۳۰ بازیگری بسیار پرکار در هالیوود باقی ماند و به طور میانگین بیش از پنج فیلم در سال در آن دهه بازی میکرد، معمولاً در نقشهای مکمل. چند تا از اعتبارهای سینمایی او در آن زمان عبارتاند از Tarnished Lady؛ Husband's Holiday؛ A Bill of Divorcement؛ So Big!؛ The Story of Temple Drake؛ Hold Your Man؛ Dinner at Eight؛ High, Wide, and Handsome؛ و No Man of Her Own. او همچنین در نقش سوزان در دو اقتباس از نمایشنامهٔ محبوب جان ویلارد The Cat and the Canary ظاهر شد: The Cat Creeps در ۱۹۳۰ و The Cat and the Canary در ۱۹۳۹.
پترسون در دههٔ ۱۹۴۰ نیز به اجرای مکرر ادامه داد و در بیش از ۳۰ فیلم دیگر به کار گرفته شد. از نقشهای قابل توجه او میتوان به بازیاش در سال ۱۹۴۹ در نقش قهرمانانهٔ یونیس هابرشام در درام جنایی پیشگامانهٔ مرتبط با مسائل نژادی Intruder in the Dust اشاره کرد، فیلمی بر اساس رمان ویلیام فولکner به همین نام که در جنوب عمیق ایالات متحده رخ میدهد. اگرچه او در دههٔ ۱۹۵۰ نیز در چند فیلم بلند دیگر همچون Washington Story و Pal Joey ظاهر شد، پترسون در آن زمان کارش را بیش از پیش بر نقشها در رسانهٔ بهسرعت درحال گسترش تلویزیون متمرکز کرد.
در سال ۱۹۵۲، در سن ۷۷ سالگی، پترسون برای نخستین بار در اپیزود «The Marriage License» از سیتکام موفق شبکهٔ CBS با عنوان I Love Lucy حاضر شد. شخصیت او در I Love Lucy میان بینندگان چنان محبوب و برای نویسندگان سریال چنان مفید واقع شد که او برای سه سال دیگر نیز در این نقش ادامه داد و اغلب در داستانهای اپیزودها به عنوان پرستار کودک راحت برای «لیتل ریکی» ظاهر میشد.
پیش از، در جریان، و پس از کارش در I Love Lucy، پترسون در دههٔ ۱۹۵۰ و اوایل دههٔ ۱۹۶۰ در بسیاری از سریالهای تلویزیونی آمریکایی دیگر ظاهر شد. اولین اجرای دارای اعتبار او در «صفحهٔ کوچک» در مارس ۱۹۵۰ در «The Walking Stick» بود، یک تلهنمایش در مجموعهٔ گزیدههای NBC به نام The Chevrolet Tele-Theatre. در ۱۱ سال پس از آن اجرای نخستین تلویزیونی تا نقش نهاییاش در تلویزیون در ۱۹۶۱، او نقشهایی در مجموعههای دیگری چون Pulitzer Prize Playhouse, Studio One in Hollywood, General Electric Theater, Stage 7, Lux Video Theatre, Crossroads, The Star and the Story, The Adventures of Jim Bowie, Adventures of Superman, New York Confidential, 77 Sunset Strip, Johnny Stacatto, Alfred Hitchcock Presents, Playhouse 90, The Barbara Stanwyck Show و The New Breed ایفا کرد.
پترسون که هرگز ازدواج نکرد، در طول ۳۵ سال فعالیت در سینما و تلویزیون در هتل Hollywood Roosevelt اقامت داشت. در ۳۱ ژانویهٔ ۱۹۶۶، او در سن ۹۱ سالگی در لسآنجلس در اثر عوارض ناشی از ذاتالریه درگذشت. محل دفنش در گورستان ساوانا در زادگاهش در تنسی قرار دارد.
نمایش بیشتر
