Don 'Red' Barry

بیوگرافی

دونالد بری از صحنهٔ تئاتر به پردهٔ سینما رفت. پس از چهار سال بازی در نقش‌های شرور و نوچه‌ها در استودیوهای مختلف، بری نقشی را به‌دست آورد که چهره‌اش را تغییر داد: رد رایدر در سریال کمپانی ریپابلیک، ماجراهای رد رایدر (۱۹۴۰). اگرچه او حدود دو سالی در وسترن‌ها ظاهر...

دونالد بری از صحنهٔ تئاتر به پردهٔ سینما رفت. پس از چهار سال بازی در نقش‌های شرور و نوچه‌ها در استودیوهای مختلف، بری نقشی را به‌دست آورد که چهره‌اش را تغییر داد: رد رایدر در سریال کمپانی ریپابلیک، ماجراهای رد رایدر (۱۹۴۰). اگرچه او حدود دو سالی در وسترن‌ها ظاهر شده بود، این نقش بود که او را در آن ژانر حفظ کرد. او لقب «رد» را از ارتباطش با شخصیت رد رایدر گرفت. پس از موفقیتِ «رد رایدر»، بری در رشته‌ای از وسترن‌ها برای ریپابلیک نقش‌آفرینی کرد. رئیس استودیو، هربرت جی. ییتس، این ایده را داشت که بری می‌تواند نسخهٔ ریپابلیکِ جیمز کگنی باشد، زیرا کوتاه‌قد بود و همان طبیعت جنگنده و سرسخت را داشت که کگنی داشت. متأسفانه، در حالی که بری در واقع وقتی بخواهد می‌تواند بازیگر خوبی باشد — همان‌طور که در درام جنگ جهانی دوم، قلب بنفش (۱۹۴۴) نشان داد — تندمزاجی، طبیعت مبارزه‌جو و خودبزرگ‌بینی او باعث شد بسیاری از بازیگران و گروه‌هایی که در ریپابلیک با آن‌ها کار می‌کردند از او فاصله بگیرند (کارگردان برجستهٔ سریال‌ها، ویلیام ویتنی، از او بیزار بود و او را «کوتوله» می‌خواند، و کارگردان جان انگلیش یک‌بار با او کار کرد و از آن پس هرگز حاضر نشد دوباره با او کار کند). بری در طول دههٔ ۱۹۴۰ مجموعه‌ای از وسترن‌ها را در ریپابلیک ساخت، اما تا سال ۱۹۵۰ حرفه‌اش عملاً متوقف شده بود و او به ساخت فیلم‌های ارزان‌تر و ارزان‌تر برای شرکت‌های درجه پایین مانند لیپرت و اسکرین گیلد تنزل یافت. بری به کار ادامه داد و تا دههٔ ۱۹۷۰ همچنان در وسترن‌ها ظاهر شد، اما اغلب در نقش‌های کوچک حمایتی، گاهی بدون درج نام در تیتراژ. در سال ۱۹۸۰ او با شلیک به خود دست به خودکشی زد.