بیوگرافی
برخی بازیگران از طریق صحنه وارد سینما شدهاند در حالی که دیگران مسیر یک حرفه موفق مدلینگ را پیمودهاند. دولورس دورن توانست هر دو راه را همزمان طی کند، چون هم فارغالتحصیل تئاتر گودمن شیکاگو بود و هم پیشتر در مسابقه سالانه میس شیکاگو مقامهای دوم و سوم را در...
برخی بازیگران از طریق صحنه وارد سینما شدهاند در حالی که دیگران مسیر یک حرفه موفق مدلینگ را پیمودهاند. دولورس دورن توانست هر دو راه را همزمان طی کند، چون هم فارغالتحصیل تئاتر گودمن شیکاگو بود و هم پیشتر در مسابقه سالانه میس شیکاگو مقامهای دوم و سوم را در سالهای ۱۹۵۰ و ۱۹۵۱ کسب کرده بود. او با موی بلوند و لبخندی آفتابی، همچنین در سال ۱۹۵۱ از طرف انجمن عکاسان مطبوعات شیکاگو بهعنوان «میس فوتوفلش» انتخاب شد.
او با نام دولورس هفت در سال ۱۹۳۳ در شیکاگو به دنیا آمد (برخی منابع به اشتباه ۱۹۳۴ را ذکر کردهاند)، از تبار عمدتاً لیتوانیایی و فرزند یگانه یک فروشنده اتومبیل متمول، ادوارد هفت، و همسرش آلیس بود. او نخستین بار در برابر چراغهای صحنه در باشگاه شبانه شِه پاریس بهعنوان ستاره برنامه ظاهر شد. در سال ۱۹۵۴ به گروه نمایشهای کمدی شافنر پیوست بهعنوان «نقش اصلی زن جوان» در گشتوگذار در ایالتهای ایلینوی، میزوری و آیووا. در مقطعی یک شکارچی استعداد از وارنر برادرز او را هنگام نوشیدن سودا در یک داروخانه دید. این دیدار به نقش اول (جزئی) او در فیلم شبح خیابان مورگ (Phantom of the Rue Morgue، ۱۹۵۴) بهعنوان یکی از قربانیان قتل هیولا انجامید و پس از آن نقش دومبلند در وسترن رندالف اسکات، شکارچی جایزه (The Bounty Hunter، ۱۹۵۴) را بهدست آورد.
دولورس دورن نمایش صحنهای خود در نیویورک را در سال ۱۹۵۶ در نمایش «عمو وانیا» چخوف در تئاتر Fourth Street آغاز کرد. یک سال بعد نیز در نسخهٔ سینمایی بعدی همان نمایش نقش یلنا آندرییونا را ایفا کرد (در برابر همسر آیندهاش فرانچوت تون که ۲۹ سال از او بزرگتر بود). پس از جلب توجه مدیران استودیو با اجرای خارج از برادوی در نمایش «میان دو دزد»، کارگردان ساموئل فولر او را به قراردادی با کلمبیا امضا کرد.
نقش ستارهای قابل توجهِ او برای آن استودیو در فیلم Underworld U.S.A. (۱۹۶۱) بود که در آن بهعنوان معشوقه گانگستر به نام «کادلز» انتخاب شد، معشوقه شخصیت کلایف رابرتسون که یک سابقهدار در پی انتقام بود. برخلاف برادوی، در تیتراژ او صرفاً با نام دولورس دورن شناخته میشد. آخرین تلاش قابل توجهش در پرده بزرگ در فیلم 13 West Street (۱۹۶۲) بود، یک ملودرام مد روز درباره بزهکاری نوجوانان که در آن همبازی آلن لَد بود.
در اواخر دهه ۱۹۶۰، دورن تمرکز خود را بر فعالیتهای صحنهای در نیویورک و لسآنجلس گذاشت. بین سالهای ۱۹۷۳ تا ۱۹۸۵ نیز چند حضور مهمان در تلویزیون داشت، اما تقریباً به همان مقدار محدود شد. با این حال، پشت دوربین بهعنوان مدرس بازیگری در مؤسسه فیلم آمریکا (۱۹۷۷)، مؤسسه لی استراسبرگ (۱۹۸۳) و بهعنوان مربی بازیگری برای برنامهٔ تلویزیونی واقعنمای بازی ستارهها (Star Search، ۱۹۸۳) فعالیت کرد.
— زندگینامهٔ مختصر IMDb توسط: I.S.Mowis
نمایش بیشتر
