بیوگرافی
کودک بازیگر خوشآتیهای با موهای بلوند و چشمانی آبی مایل به خاکستری از سالهای پس از جنگ جهانی دوم که استعدادی بیش از آنچه به او نسبت داده میشد داشت، کانی مارشال کوچک در 28 آوریل 1933 در شهر نیویورک به دنیا آمد. والدین او اهل خانوادههای هنرپیشگی نبودند؛ پدرش...
کودک بازیگر خوشآتیهای با موهای بلوند و چشمانی آبی مایل به خاکستری از سالهای پس از جنگ جهانی دوم که استعدادی بیش از آنچه به او نسبت داده میشد داشت، کانی مارشال کوچک در 28 آوریل 1933 در شهر نیویورک به دنیا آمد. والدین او اهل خانوادههای هنرپیشگی نبودند؛ پدرش افسر درجهدار دولت نظامی متفقین در اروپا بود. او از نوادگان مستقیم اولین رئیس دیوان عالی این کشور، جان مارشال، بود و نیز از نوادگان جرادوس بیکامن، اولین فرماندار استعماری نیویورک.
کودکی بهشدت حساس با چشمانی ناراحت و ریز، او از سن خیلی کم (۵ سال) وارد جنبه رقابتی صنعت نمایش شد بهعنوان مدلی با دمخرگوشی برای آگهیهای روزنامهها و مجلات. عکاسان، هنرمندان و کاریکاتوریستهای نیویورک اغلب از او استفاده میکردند و یک سال بعد بهطور اتفاقی کار بازیگری را آغاز کرد. یک تست صفحهنمایش ناموفق که در هالیوود گرفته شده بود، بهطور شانس توسط کارگردان 20th Century-Fox، لوید بیکن، دیده شد؛ او در آن زمان بهطور اتفاقی در حال انتخاب بازیگر نقش مِری آزبورن کوچک برای کمدی-درام خانوادگی گرم «یکشنبه، شام برای یک سرباز» (1944) بود. این فیلم بعداً ستارههای آینده زوج همسر و زنش، آن بکتر و جان هودیایک را به نمایش گذاشت که برای اولین بار هنگام ساخت این فیلم با هم آشنا شده و عاشق هم شدند. وقتی کارگردان بیکن با کانی روبهرو شد، دیگر به دنبال کسی نپرداخت.
کانی در مدرسه گاردنر در نیویورک تحصیل کرد، جایی که در چند نمایش حضور داشت، و در مدرسه استودیویی فاکس نیز آموزش دید؛ او همچنین باله و رقص سالنی آموخت. او در اولین فیلم خود تأثیر قویای گذاشت، با نوعی دلتنگی طبیعی بهعنوان یکی از فرزندان خانواده آزبورن که در آن بابی دِریسکول نیز از بازیگران رو به ظهور بود. در فیلم دوم کانی، «سفر احساساتی» (1946)، بهترین فرصت نمایشگری او با چشمهای اشکآلود به او واگذار شد. بازیگر مبتلا به بیماری کشنده، مورین اوهارا، دختری یتیم (کانی) را به فرزندی میپذیرد تا شوهر تهیهکننده برادوی او، جان پین، پس از مرگ او کسی را برای مراقبت داشته باشد. طرح بیش از حد احساساتی درباره سازگاری دشوار میان این دو داغدیده است که در نهایت با راهنمایی روح اوهارا به هم نزدیک میشوند. خط داستانی تا حدی بیش از حد احساساتی بود، اما کانی بهخوبی نقش خود را حفظ کرد و نقدهای پرستایشی دریافت نمود.
کانی در سالهای پس از جنگ در هر دو ژانر درام احساساتی و کمدیهای سبک پختهشده نشان از وعده زودرس داشت، از جمله در «درِگونویک» (1946) بهعنوان دختر وینسنت پرایس؛ «خانه، شیرین قتل» (1946) بهعنوان یک کارآگاه جوان آماتور که تلاش میکند یک قتل محلهای را با کمک خواهر و برادر پگی آن گارنر و دین استاکول حل کند؛ «مادر شلوار پوشیده بود» (1947) بهعنوان دختر تیم آواز و رقص بتی گروبل و دن دیلی؛ و کمدی کلاسیک معروف «آقای بلندیگز خانه رویاییاش را میسازد» (1948) بهعنوان یکی از فرزندان بلندیگز، خانوادهای با کری گرانت و میرنا لوئی. با این حال، نقشهای بعدی در فیلمها از نظر اهمیت با دو فیلم اول او قابل مقایسه نبودند.
کانی قرار بود در طول سالها با ستارههای مطرح پرده نقرهای کار کند، از جمله جین تیرینی و جون کرافورد، اما وقتی از شیطنت و پرافروغی دوران کودکی بزرگتر شد، حرفه او شروع به کمرنگ شدن کرد. او با مجموعه کوتاهعمر «داک کورکل» (1952) وارد تلویزیون شد و بهعنوان یک نوجوان نترس همبازی جن آوتری در فیلم وسترن او «مسیر ساگیناو» (1953) ظاهر شد، اما تا سال 1954، پس از نقشی بدون درج نام در «مأمور قانون سرکش» (1954)، کانی عملاً و بهطور استعاری از صحنه خارج شده بود.
نمایش بیشتر
