بیوگرافی
کریستوفر نولان (متولد ۳۰ ژوئیهٔ ۱۹۷۰) فیلمسازی بریتانیایی-آمریکایی است که اپیکهای مبتنی بر مفهوم او چشمانداز بلاکباسترهای استودیویی مدرن را بازتعریف کردهاند. او که به خاطر روایتهای ساختاری پیچیده، فیلمبرداری در قالبهای بزرگ و جلوههای عملی شناخته میشود، بهعنوان یکی از کارگردانان تعیینکنندهٔ قرن بیستویکم مطرح است. فیلمهایش بیش از...
کریستوفر نولان (متولد ۳۰ ژوئیهٔ ۱۹۷۰) فیلمسازی بریتانیایی-آمریکایی است که اپیکهای مبتنی بر مفهوم او چشمانداز بلاکباسترهای استودیویی مدرن را بازتعریف کردهاند. او که به خاطر روایتهای ساختاری پیچیده، فیلمبرداری در قالبهای بزرگ و جلوههای عملی شناخته میشود، بهعنوان یکی از کارگردانان تعیینکنندهٔ قرن بیستویکم مطرح است. فیلمهایش بیش از ۶٫۶ میلیارد دلار در سراسر جهان فروش داشتهاند و برای او دو جایزهٔ اسکار، دو جایزهٔ بفتا و یک گلدن گلوب به ارمغان آوردهاند. در سال ۲۰۱۹ نشان فرماندهٔ امپراتوری بریتانیا (CBE) به او اعطا شد و در ۲۰۲۴ بهخاطر خدماتش به سینما شوالیه شد.
نولان که بین لندن و ایوانستون، ایلینوی بزرگ شد، از کودکی با ساختن فیلمهای کوتاه سوپر ۸ آغاز کرد و بعدتر در رشتهٔ ادبیات انگلیسی در دانشگاه کالج لندن تحصیل کرد؛ در آنجا انجمن فیلم را اداره میکرد و با تهیهکننده و همسر آیندهاش اما توماس آشنا شد؛ آنها با هم شرکت Syncopy Inc. را تأسیس کردند. پس از ساخت کوتاههایی مثل Doodlebug، او با تأمین مالی شخصی اولین فیلم بلند کمهزینهاش Following (۱۹۹۸) را ساخت و سپس با نوآر فراموشی روایتشده بهصورت معکوس Memento (۲۰۰۰) به شهرت رسید. سپس وارد کارهای استودیویی شد با Insomnia (۲۰۰۲) و بعد Batman Begins (۲۰۰۵)، که سهگانهٔ ابرقهرمانی مبتنیبر واقعگرایی را آغاز کرد و با The Dark Knight (۲۰۰۸) و The Dark Knight Rises (۲۰۱۲) کامل شد. بین و پس از آنها او آثار استودیویی اصلی دیگری را ساخت—The Prestige (۲۰۰۶)، Inception (۲۰۱۰)، Interstellar (۲۰۱۴)، و درام سهتکهٔ بقا Dunkirk (۲۰۱۷) که برایش نخستین نامزدی بهترین کارگردانی اسکار را به ارمغان آورد.
فیلمهای نولان به زمان، حافظه، هویت، اخلاق و دانش میپردازند—و متافیزیک را بهطرزی نامحسوس وارد چارچوبهای ژانری میکنند (نوآر، سرقت، جنگ، زندگینامه). ویژگیهای بارز آثار او شامل زمانبندیهای غیرخطی یا بافتخورده، برش دقیق متقاطع، تصاویر دارای آلایش ریاضیاتی، جلوههای نمایشی عملی/دروندوربینی که با جلوههای بصری تکمیل میشوند، چشماندازهای صوتی تجربی و ترجیح ثابت بر سلولوئید (۶۵ میلیمتری/IMAX) و نمایش سینمایی است. او همکار ثابت جاناتان نولان (همنویسنده)، اما توماس (تهیهکننده) و صنعتگران دیگری مانند والی ففیستر، هویته ون هویتما، لی اسمیت و هانس زیمر بوده است و همچنین بهصورت جهانی از حفظ و نمایش فیلم حمایت میکند، بازسازیها را گردآوری و آرشیویستها را برای دفاع از سینمای فوتوشیمیایی گرد هم میآورد.
پس از جاسوسی زمانتغییرِ Tenet (۲۰۲۰)، نولان از برادران وارنر جدا شد و با یونیورسال بر سر Oppenheimer (۲۰۲۳) همکاری کرد، یک زندگینامهٔ اخلاقاً متراکم که برایش جوایز اسکار بهترین کارگردانی و بهترین فیلم را به همراه آورد. او بار دیگر با یونیورسال بر روی The Odyssey (مقررشده برای ۲۰۲۶)، اقتباسی فیلمبرداریشده در IMAX از حماسهٔ هومر، همکاری میکند. در سال ۲۰۲۵ او به ریاست انجمن کارگردانان آمریکا انتخاب شد. نولان همراه با توماس و چهار فرزندشان در لسآنجلس زندگی میکند و همچنان نمایش پُرشکوه عامهپسند را با جاهطلبی فکری همراه میسازد و در دفاع از هنر—و آیین جمعی—دیدن فیلمها روی فیلم و در سینماها فعال است.
نمایش بیشتر
