بیوگرافی
شانتال دِ گر (زادهٔ 10 ژوئن 1942)، که با نام شانتال گویا شناخته میشود، خواننده و بازیگر فرانسوی است.
گویا کار خود را بهعنوان خوانندهٔ یِ-یِ آغاز کرد، با آثاری در اواسط دههٔ ۱۹۶۰ که ترکیبی از پاپ گروههای دخترانه و شانسون فرانسوی بودند. او همچنین در سینمای موج نو فرانسه...
شانتال دِ گر (زادهٔ 10 ژوئن 1942)، که با نام شانتال گویا شناخته میشود، خواننده و بازیگر فرانسوی است.
گویا کار خود را بهعنوان خوانندهٔ یِ-یِ آغاز کرد، با آثاری در اواسط دههٔ ۱۹۶۰ که ترکیبی از پاپ گروههای دخترانه و شانسون فرانسوی بودند. او همچنین در سینمای موج نو فرانسه فعالیت موفقی داشت؛ در فیلم ژان-لوک گدار ۱۹۶۶ Masculin, féminin نقش مادلن را ایفا کرد و در فیلم ژان-دانیل پوله L'amour c'est gai, l'amour c'est triste («عشق شاد است، عشق غمگین است») نیز حضور داشت.
از سال ۱۹۷۵، او عمدتاً بهعنوان خوانندهای برای کودکان شناخته شده است. همراه با همسرش، ترانهسرا و آهنگساز ژان-ژاک دوبو، و تیمی از طراحان و مسؤولان لباس، برنامههایی برای کودکان و با همکاری کودکان اجرا میکند. موضوعات اصلی آثارش رؤیاها و سفر هستند. شخصیت معمول او ماری-روز نام دارد.
شانتال در سال ۱۹۴۲ در هندوچین فرانسه از والدینی فرانسوی به دنیا آمد. خلال جنگ هندوچین، در سال ۱۹۵۴ همراه خانواده به فرانسه مهاجرت کرد و در کوههای وُژ زندگی کرد، و در اوایل دههٔ ۱۹۶۰ همراه خانواده به پاریس نقلمکان نمود. او هنگامی که ۱۸ سال داشت با خواننده/آهنگساز ژان-ژاک دوبو آشنا شد. این زوج همچنان متأهل هستند.
پس از دریافت مدرک باکالوریا، شانتال تحصیل در رشتهٔ روزنامهنگاری را در انگلستان آغاز کرد. در این دوران در پاریس، یکی از دوستانش او را به مراسم پذیرایی عروسی اِدی بارکلی برد. ژان-ژاک دوبو یکی از هنرمندان دعوتشده به این مراسم بود. آن زمان او از سال ۱۹۵۷ به ضبط صفحههای ۴۵ دور در دقیقه مشغول بود و به موفقیتهایی مانند «Les boutons dorés» («دکمههای طلایی») دست یافته بود. او دوست سیلوِی وارتان بود که برای او ترانه و آهنگ «Tous mes copains» («همهٔ دوستانم») را نوشت و ساخت. در سال ۱۹۶۳، وارتان رابطهای با خوانندهٔ یِ-یِ و راکاندرول جانی هالیدی داشت و در ۱۹۶۵ با او ازدواج کرد. دوبو که عاشق وارتان بود، در زندگی شخصیاش مجرد ماند. در آن پذیرایی، او شانتال را دید که در انتهای اتاق نشسته بود و همانجا عاشقش شد. نزد او رفت و گفت که تا سیسالگی مشهور خواهد شد، دو فرزند خواهد داشت و در اپرا خواهد خواند. شانتال به او باور نکرد و برای تکمیل تحصیلاتش به لندن رفت.
با بازگشتش به فرانسه، دوبو در ایستگاه منتظرش بود و ترانهای که هنگام حضور او در انگلستان نوشته و ساخته بود — «Nos doigts se sont croisés» («انگشتانمان در هم گره خورده بود») — را برایش خواند و شانتال عاشق او شد. با این آهنگ، دوبو در جشنوارهٔ La Rose d'Or d'Antibes (جشنوارهٔ موسیقی رز طلایی آنتیب) شرکت کرد و برنده شد.
در ۱۹۶۴، شانتال نخست بهعنوان مدل برای عکاسان مد در مجلهٔ دختران نوجوان «Mademoiselle Âge Tendre» («مادمازل اِژ تندر») ظاهر شد. آن سال، دوبو تصمیم گرفت نام او را به شانتال گویا تغییر دهد چون فکر میکرد او شبیه پسربچهای است که نقاش اسپانیایی فرانسیسکو گویا کشیده است. دنیل فیلیپاکی مالک آن مجله و نیز تهیهکنندهٔ ضبط در شاخهٔ فرانسوی RCA Records بود. او به دوبو پیشنهاد داد که در ازای قرارداد ضبط، برای شانتال ترانه بنویسد و آهنگ بسازد. اولین صفحهٔ EP 45 دور شانتال گویا در پایان ۱۹۶۴ منتشر شد و شامل ترانهٔ «C'est bien Bernard» («واقعاً برنار است») بود که نخستین موفقیت او شد. ...
این ترجمه از مقالهٔ ویکیپدیا «Chantal Goya» گرفته شده است، منتشرشده تحت مجوز CC BY-SA؛ فهرست کامل مشارکتکنندگان در ویکیپدیا موجود است.
نمایش بیشتر
