بیوگرافی
کاترین لانژه، با نام ماری-لوئیز تراس (۹ اوت ۱۹۲۳ در والانس، دروم – ۲۳ آوریل ۱۹۹۸ در مانت-لا-ژولی، ایولین)، مجری تلویزیون و بازیگر فرانسوی بود.
پدرش آندره تراس (۱۸۹۰–۱۹۵۱)، روزنامهنگار اقتصادی و دبیر اتحاد دمکراتیک، و مادرش مارت بروستت، دختر فرانسوا بروستت، شهردار گیور بودند. خانواده از سال ۱۹۳۳ در پاریس...
کاترین لانژه، با نام ماری-لوئیز تراس (۹ اوت ۱۹۲۳ در والانس، دروم – ۲۳ آوریل ۱۹۹۸ در مانت-لا-ژولی، ایولین)، مجری تلویزیون و بازیگر فرانسوی بود.
پدرش آندره تراس (۱۸۹۰–۱۹۵۱)، روزنامهنگار اقتصادی و دبیر اتحاد دمکراتیک، و مادرش مارت بروستت، دختر فرانسوا بروستت، شهردار گیور بودند. خانواده از سال ۱۹۳۳ در پاریس زندگی میکردند.
در ۲۸ ژانویه ۱۹۳۸، در سن چهارده سالگی، هنگامی که ماری-لوئیز در یک رقص مدرسهای بود، برادرش او را به سیاستمدار و آینده رئیسجمهور جمهوری فرانسه، فرانسوا میتران، معرفی کرد. در مارس ۱۹۴۰، علیرغم جوانیاش، نامزد شدند، اما در ۱۵ ژانویه ۱۹۴۲ زمانی که آلمانها فرانسه را اشغال کردند از هم جدا شدند. در آن دوره او برای او بیش از ۳۰۰ نامه و شعر فرستاد. سپس در ۱۹۴۴ میتران با دانیل گوز که در یک شبکه مقاومت او را ملاقات کرده بود ازدواج کرد، و ماری-لوئیز با یک کنت لهستانی، آنتوان گوردوفسکی، ازدواج کرد که از او دو فرزند، ژان-میشل و الیزابت، داشت. آنها در ۱۹۴۹ از هم جدا شدند و در ۱۹۵۴ طلاق گرفتند.
در ابتدا در سال ۱۹۴۹ برای معرفی برنامههای شبکه ملی جدید RTF استخدام شد، کاترین لانژه احتمالاً محبوبترین مجری زن (speakerine) تلویزیون فرانسه از اواخر دهه ۱۹۵۰ تا دهه ۱۹۷۰ بود. او کسی بود که بینندگان بیبیسی را در اولین پخش تلویزیونی بینالمللی همزمان، هفته فرانسه-بریتانیایی ژوئیه ۱۹۵۲، با استفاده از استاندارد تبدیل تازهای که یک سال بعد پخش بینالمللی تاجگذاری ملکه الیزابت دوم و بعدها افتتاح مسابقه آواز یوروویژن را ممکن ساخت، خوشامد گفت.
همزمان با معرفی برنامهها، کاترین لانژه در برنامههای متنوع سرگرمی سبک در سالهای ۱۹۵۰–۱۹۶۰ شرکت داشت، مانند «C'est arrivé à 36 chandelles» و «La séquence du spectateur» (که بعدها به «La séquence du téléspectateur» تغییر نام یافت)، و نیز در برنامه آشپزی «Art et magie de la cuisine» همراه با سرآشپز ریمون اولیور.
بیماری مزمنی که او برای مدت طولانی پنهان کرده بود، کار را برایش دشوار ساخت اما مانع ادامه کار او تا سال ۱۹۵۵ نشد. او با صبر، هرچند بیمار، به برنامههای خود («A vous de juger»، «La séquence du téléspectateur» و برخی برنامههای کودک) ادامه داد. در یکشنبه ۵ ژانویه ۱۹۷۵، او با احساسات برنامههای کانال اول (ORTF) را بست، که روز بعد با شرکت دولتی جدید Télévision Française 1 (TF1) جایگزین شد؛ در TF1 او تنها در پسزمینهٔ صوتی «La séquence du téléspectateur» حضور داشت، در حالی که همسرش پیر ساباگ مدیر برنامههای کانال دوم بود.
در سال ۱۹۸۷، فرانسوا میتران به او نشان لژیون دونور را برای تأثیر غیرقابلانکارش در تاریخ تلویزیون فرانسه اهدا کرد.
او با تهیهکننده و کارگردان تلویزیون پیر ساباگ ازدواج کرد، کسی که در ۱۹۴۹ خالق اولین کانال خبری روزانه تلویزیونی در جهان بود. آنها فرزندی نداشتند.
پشت تصویر رسمی که او بهعنوان «نامزد فرانسویها» ارائه میداد و وسواس به ظاهر داشت، زنی پیچیده و شجاع بود که در طول زندگیاش بهطور مخفیانه با بیماری مبارزه میکرد. او در ۱۹۹۸ بر اثر اسکلروز چندگانه درگذشت و در قبرستان والمندوآ نزدیک پاریس به خاک سپرده شد.
منبع: مقاله «Catherine Langeais» از ویکیپدیا به زبان انگلیسی، منتشر شده تحت مجوز CC-BY-SA 3.0.
نمایش بیشتر
