بیوگرافی
هری لیلیس «بینگ» کراسبی جونیور (۳ مه ۱۹۰۳ – ۱۴ اکتبر ۱۹۷۷) خواننده، کمدین و بازیگر آمریکایی بود. نخستین ستاره چندرسانهای، کراسبی از سال ۱۹۳۱ تا ۱۹۵۴ در فروش ضبطها، رتبهبندیهای رادیو و درآمدهای گیشه سینما پیشتاز بود. آغاز کار او همزمان با نوآوریهای ضبط صوت بود که به او...
هری لیلیس «بینگ» کراسبی جونیور (۳ مه ۱۹۰۳ – ۱۴ اکتبر ۱۹۷۷) خواننده، کمدین و بازیگر آمریکایی بود. نخستین ستاره چندرسانهای، کراسبی از سال ۱۹۳۱ تا ۱۹۵۴ در فروش ضبطها، رتبهبندیهای رادیو و درآمدهای گیشه سینما پیشتاز بود. آغاز کار او همزمان با نوآوریهای ضبط صوت بود که به او امکان داد سبک آوازخوانی صمیمیای را پرورش دهد که بر بسیاری از خوانندگان مرد پس از خود، از جمله پری کومو، فرانک سیناترا، دیک هایمز و دین مارتین تأثیر گذاشت. مجله یَنگ نوشت که او «شخصی بود که بیشترین کار را برای روحیه نیروی نظامی مستقر در خارج انجام داده است» در طول جنگ جهانی دوم. در ۱۹۴۸، نظرسنجیهای آمریکایی او را «مطالبترین مرد زنده» اعلام کردند، جلوتر از جکی رابینسون و پاپ پیوس دوازدهم. همچنین در ۱۹۴۸، مجله Music Digest برآورد کرد که ضبطهای او بیش از نیمی از ۸۰٬۰۰۰ ساعت هفتگی اختصاصیافته به موسیقی ضبطشده رادیو را پر میکردند.
کراسبی برای نقش خود بهعنوان پدر چاک اومالی در فیلم سینمایی ۱۹۴۴ Going My Way برنده جایزه اسکار بهترین بازیگر مرد شد و برای تکرار این نقش در The Bells of St. Mary's در کنار اینگرید برگمن در سال بعد نامزد شد، و بدینترتیب اولین از شش بازیگری شد که برای بازی در همان شخصیت دو بار نامزد شدهاند. در ۱۹۶۳، کراسبی نخستین جایزه دستاورد جهانی گرمی را دریافت کرد. او یکی از ۳۳ نفری است که سه ستاره در پیادهروی مشاهیر هالیوود دارد، در رشتههای تصویربرداری، رادیو و ضبط صوتی. او همچنین بهخاطر همکاریهای طولانیمدت با دوست دیرینهاش باب هوپ شناخته میشود و در مجموعه فیلمهای Road to... از ۱۹۴۰ تا ۱۹۶۲ در آنها نقشآفرینی کرد.
کراسبی بر توسعه صنعت ضبط پس از جنگ تأثیر گذاشت. پس از دیدن نمایشی از یک دستگاه ضبط نوار ریلبهریل آلمانی با کیفیت پخش که جان تی. مولین آن را به آمریکا آورده بود، او ۵۰٬۰۰۰ دلار در یک شرکت الکترونیک کالیفرنیایی به نام امپکس سرمایهگذاری کرد تا نمونههایی بسازد. سپس اِیبیسی را قانع کرد که به او اجازه دهد برنامههایش را روی نوار ضبط کند. او نخستین هنرمندی شد که برنامههای رادیویی خود را پیشاپیش ضبط و ضبطهای تجاریاش را روی نوار مغناطیسی مستر میکرد. از طریق رسانه ضبط، او برنامههای رادیویی خود را با همان ابزارها و صنعتگری کارگردانی (ویرایش، ضبط مجدد، تمرین، جابهجایی زمانی) که در تولید فیلمهای سینمایی به کار میرفت ساخت؛ روشی که تبدیل به استانداردی در صنعت شد. علاوه بر کارش با نوار صوتی اولیه، او به تأمین مالی توسعه نوار ویدئویی کمک کرد، ایستگاههای تلویزیونی خرید، اسبهای مسابقه پرورش داد و مالکیت مشترک تیم بیسبال پیتسبرگ پایرتس را بر عهده داشت.
نمایش بیشتر
