Benjamin Clémentine

بیوگرافی

بنجامین سنت-کلمانتین (متولد ۷ دسامبر ۱۹۸۸) آهنگساز، موسیقیدان و بازیگر بریتانیایی است. کلمانتین که در لندن به دنیا آمده و بزرگ شده بود، بعدها به پاریس نقل مکان کرد و برای مدتی بی‌خانمان بود. پس از بازگشت به لندن، آلبوم اول خود را با عنوان At Least for Now منتشر کرد...

بنجامین سنت-کلمانتین (متولد ۷ دسامبر ۱۹۸۸) آهنگساز، موسیقیدان و بازیگر بریتانیایی است. کلمانتین که در لندن به دنیا آمده و بزرگ شده بود، بعدها به پاریس نقل مکان کرد و برای مدتی بی‌خانمان بود. پس از بازگشت به لندن، آلبوم اول خود را با عنوان At Least for Now منتشر کرد که برنده جایزه مرکوری در سال ۲۰۱۵ شد. در فوریه ۲۰۱۹ او توسط دولت فرانسه به عنوان شوالیهٔ نشان هنر و ادب نام‌گذاری شد، به پاس سهمش در هنرها. تعدادی از منتقدان او را به عنوان یکی از بزرگ‌ترین خواننده-ترانه‌سراهای نسل خود و صدای آیندهٔ لندن توصیف کرده‌اند، در حالی که قرار دادن موسیقی‌اش در یک ژانر مشخص برایشان دشوار بوده است. آثار کلمانتین از نظر موسیقایی دقیق و متوجه مسائل زندگی‌اند اما در عین حال شاعرانه‌اند؛ ترکیبی از شورش با عشق و اندوه، شاعرانگی پیچیده با زبان محاوره و فریاد، و شعر قافیه‌دار با مونولوگ‌های نثری. او اغلب بدون پیراهن و پابرهنه روی صحنه ظاهر می‌شود، معمولاً کاملاً سیاه یا خاکستری تیره می‌پوشد و یک پالتوی بلند پشمی به تن دارد. کوچک‌ترین فرزند از پنج فرزند، بنجامین کلمانتین در محله ادمونتون لندن بزرگ شد، در کنار مادربزرگ سخت‌گیر کاتولیک رومی‌اش. پس از مرگ او، نزد والدینش رفت. خانواده هنگامی که کلمانتین ۱۱ ساله بود پیانو تهیه کردند و بنجامین هر وقت توانست آن را می‌نواخت، اما پدرش که امیدوار بود پسرش حقوق بخواند، او را از وقت‌گذرانی با سازها منع می‌کرد. کلمانتین نت‌خوانی بلد نبود، اما ظرف چند ماه شروع به تقلید از آثار آهنگسازان کلاسیک اریک ساتی و کلود دبوسی کرد، از طریق گوش دادن به رادیوی Classic FM پس از آن‌که از موسیقی پاپ «خسته شد»، و برای پنج سال بعد به طور پنهانی به نواختن ادامه داد تا زمانی که والدینش طلاق گرفتند. کلمانتین در ۱۶ سالگی مدرسه را ترک کرد؛ پس از آن دچار اختلاف با خانواده شد و در محلهٔ کمیدن تاون لندن بی‌خانمان و گرفتار مشکلات روانی و مالی شد. او در ۱۹ سالگی به پاریس رفت، جایی که چندین سال را به نوازندگی خیابانی و اجرا در بارها و هتل‌های Place de Clichy گذراند، در حالی که در خیابان می‌خوابید. او سرانجام به خوابگاهی در مونمارتر نقل مکان کرد، جایی که برای اقامت در اتاقی ده‌نفره با تخت‌های دوطبقه ۲۰ یورو می‌پرداخت. در سه سال بعد او آهنگ نوشت و ساخت و با گیتاری نیمه‌شکسته و یک کیبورد ارزان‌قیمتی که تهیه کرده بود اجرا می‌کرد. در این دوره او به چهره‌ای محبوب و خاص در صحنه موسیقی پاریس تبدیل شد. پس از چهار سال زندگی رها، یک مأمور او را کشف کرد و سپس او را به متیو گازیِر معرفی کرد، کسی که برای مدتی مدیر برنامه‌های کلمانتین شد. در سال ۲۰۱۲، در حالی که در جشنواره کن اجرا می‌کرد، با لیونل بنسمون، یک غول تجاری در فرانسه، آشنا شد و آن‌ها با هم شرکت ضبط موسیقی «Behind» را راه‌اندازی کردند تا کلمانتین بتواند موسیقی‌اش را ضبط و منتشر کند. سرانجام توجه مطبوعات فرانسه را جلب کرد که او را «la révélation anglaise des Francos» («پدیدهٔ انگلیسی جشنوارهٔ فرانکوفولیس») توصیف کردند. سپس در دسامبر ۲۰۱۲ به جشنوارهٔ Rencontres Trans Musicales در رِن فرانسه دعوت شد، جایی که برای اولین بار روی صحنهٔ بزرگ اجرا کرد و چهار شب پیاپی به اجرا پرداخت. کلمانتین در نهایت قرارداد مجوز موسیقی مشترکی میان شرکت‌های Capitol، Virgin EMI و Barclay امضا کرد. ... منبع: مقالهٔ «Benjamin Clementine» از ویکی‌پدیا به زبان انگلیسی، منتشر شده تحت مجوز CC-BY-SA 3.0.