بیوگرافی
آن-ماری میِویل، متولد ۱۱ نوامبر ۱۹۴۵ در لوزان، فیلمساز، کارگردان، تهیهکننده، فیلمنامهنویس، بازیگر و نویسندهای از کانتون واد است. آن-ماری میِویل همچنین بهعنوان عکاس کار میکند و مدیر یک کتابفروشی است. در دههٔ ۱۹۶۰ او همچنین دو صفحهٔ واریته برای بارکلی ضبط کرد، بر روی ترانههایی از ژان-ژاک دوبو. سپس...
آن-ماری میِویل، متولد ۱۱ نوامبر ۱۹۴۵ در لوزان، فیلمساز، کارگردان، تهیهکننده، فیلمنامهنویس، بازیگر و نویسندهای از کانتون واد است. آن-ماری میِویل همچنین بهعنوان عکاس کار میکند و مدیر یک کتابفروشی است. در دههٔ ۱۹۶۰ او همچنین دو صفحهٔ واریته برای بارکلی ضبط کرد، بر روی ترانههایی از ژان-ژاک دوبو. سپس در ۱۹۷۲ در پاریس با ژان-لوک گدار آشنا شد، که تا زمان مرگش در ۲۰۲۲ شریک زندگی او بود. در آغاز، از ۱۹۷۳ تا ۱۹۹۴، او با این فیلمساز همکاری داشت و برای برخی از فیلمهای او/آنها بهعنوان عکاس، فیلمنامهنویس، تدوینگر، همکارگردان و کارگردان هنری فعالیت کرد. سپس در ۱۹۸۳ او اولین فیلم کوتاه خود را با عنوان «چگونه میتوانم دوست بدارم» کارگردانی کرد، و یک سال بعد، دومین فیلم کوتاهش «کتاب ماری» (Le Livre De Marie) را ساخت.
از آن زمان، او به ساخت فیلم ادامه داده است. از طریق داستانهای سینماییاش، او با لحن ویژهای عشق، زمان و معنای چیزها را مورد پرسش قرار میدهد. اولین فیلم بلند او با عنوان «موضوع عزیزم» است و در 19883 منتشر شد. 1994 «لو نگفت نه».
همان سال ۱۹۹۴، آن-ماری میِویل «Histoire Du Garçon» را منتشر کرد، متنی که زندگی و حرفهٔ برادرش آلن را که در ۱۹۹۳ بهطور تصادفی درگذشت، بازتاب میدهد. در ۱۹۹۶/۱۹۹۷ فیلم بلندی جدید پخش شد، «ما همه هنوز اینجا هستیم» (Nous Sommes Tous Encore Here). سپس در سال ۲۰۰۰، «پس از آشتی» (Après La Réconciliation) که در آن بازی کرد و همراه با کلود پررون، ژاک اسپیسِر، ژان-لوک گدار و زاویه مارچاند بود.
در ۲۰۰۲ او «تصاویر در کلمات» (Images In Words) را نوشت، متون کوتاهی که توسط Farrago منتشر شد، که ناشر نوشت اینها «مجموعهای از نماهای ثابتاند، فیلمهای کوتاه نوشتاری. بهطور دقیقتر، موضوع اخبار نیست، بلکه لحظات وصفناپذیر، عطرهای زودگذر تصاویراند، جایی که هدف فیلمبرداری با کلمات است.»
نمایش بیشتر
