بیوگرافی
آنه بورگیون (9 اوت 1950 - 30 آوریل 2019) معروف به آنمون، بازیگر و فیلمنامهنویس فرانسوی بود. او در سال 1988 برای نقش مارسل در Le Grand Chemin جایزه سزار بهترین بازیگر زن را دریافت کرد. او مادر دو فرزند به نامهای جیکوب و لیلی بود.
او کودکیاش را در شاتو...
آنه بورگیون (9 اوت 1950 - 30 آوریل 2019) معروف به آنمون، بازیگر و فیلمنامهنویس فرانسوی بود. او در سال 1988 برای نقش مارسل در Le Grand Chemin جایزه سزار بهترین بازیگر زن را دریافت کرد. او مادر دو فرزند به نامهای جیکوب و لیلی بود.
او کودکیاش را در شاتو مورا، ملکی خانوادگی در بومِس در ژیروند گذراند. پس از تحصیلات ابتدایی و متوسطه در مدرسه Sainte-Marie-des-Invalides (امروزه Paul Claudel-d'Hulst)، دبیرستان Victor-Duruy، دوره Gaudéchaux، دوره Jaillard، کالج Sévigné، در جمع کانونیسهای سن آگوستین از Congregation Notre-Dame (در صومعه Notre-Dame-des-Oiseaux در مگِو، در مؤسسه Saint-Pierre Fourier در برونوئی) و در مؤسسه Notre-Dame در اپِرنه، تحصیلات عالی خود را در دانشگاه پاریس-III و سپس در دانشگاه پاریس-X1 دنبال کرد. آنمون حرفهاش را در کافه-تئاتر با گروه Splendid آغاز کرد. او نام هنریاش را از اولین فیلمی که در آن بازی کرد، Anemone ساختهٔ فیلیپ گارل، گرفت. کولوش بود که اولین نقش بزرگ او در سینما را در فیلم You will not have Alsace and Lorraine در سال 1977 به او پیشنهاد داد. در سال 1979 او روی صحنه نمایشی را که توسط گروه Splendid نوشته شده بود، Le Père Noël est une junk اجرا کرد. نقش او به عنوان ترِز موفقیت زیادی نزد عامه به همراه داشت؛ موفقیتی که با اقتباس سینمایی این نمایش به کارگردانی ژان-ماری پوآره تأیید و تقویت شد.
در دههٔ 1980 او بازیگری بسیار محبوب بود که در بسیاری از کمدیها بازی کرد: "Ma Femme S'Appelle Reviens"، "Les Babas-Cool"، "Pour Cent Briques, T'As Plus Rien"...، "Le Quart d'Heure Américain" و "Le Mariage Du Siècle" که برای برخی از آنها بیشتر فیلمنامه را او نوشت. میشل دوویل (Peril in the home, Aux petits bonheurs) و سپس ژان-لوپ اوبر از سال 1985 نقشهای جدیتری به او پیشنهاد دادند. این تغییر موفقیتآمیز بود، زیرا او برای "Le Grand Chemin" در سال 1988 جایزه سزار بهترین بازیگر زن را دریافت کرد. در دههٔ 1990 حضور او کمتر بود؛ آنمون با تونی مارشال ("Pas Très Catholique"، "Enfants De Bastard")، رومن گوپیِل ("Mom") و کریستین پاسکال در "Le Petit Prince A Dit" همکاری کرد. در 1996 در اقتباس از کمیکِ بینه، "Les Bidochon" بازی کرد. در 2010 با فیلم "Les Amours Secrètes" اثر فرانک فلیزون به سینما بازگشت. سپس به تئاتر روی آورد و در آثاری چون "L'Avare" به کارگردانی راجر پلانشون، "Mademoiselle Werner" در Théâtre des Variétés و "Les Noeuds Au Mouchoir" در Palais des Glaces بازی کرد که او اعلام کرده بود این آخرین نمایشش تا پایان 2017 خواهد بود.
در دسامبر 2017 او اعلام کرد که قطعاً در پایان سال از حرفهاش کنارهگیری خواهد کرد و در همان مصاحبه نگاهی بسیار نقادانه و مایوسانه به سرنوشت جهان به طور کلی و دنیای هنرپیشگی بهویژه داشت. مانند برادرش فعال در راه بازگشت به جامعهای اخلاقیتر و زیستمحیطیتر بود و تصمیم گرفت در روستا زندگی کند؛ در روستای کوچک Sainte-Soline (Deux-Sèvres)، نزدیک Lezay.
آنمون در 30 آوریل 2019 در سن 68 سالگی در پواتیه (Vienne) بر اثر سرطان ریه درگذشت. او اعتراف کرده بود که «سیگاری مزمن» بوده است. مراسم خاکسپاری او در 9 مه در پواتیه برگزار شد و او در آنجا سوزانده شد.
نمایش بیشتر
