بیوگرافی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
آلیس وایت (متولد آلوِا وایت، ۲۵ اوت ۱۹۰۴ – ۱۹ فوریه ۱۹۸۳) بازیگر سینمای آمریکایی بود. حرفهٔ او اواخر دورهٔ فیلمهای صامت و اوایل فیلمهای ناطق را دربرمیگرفت.
پس از ترک مدرسه، وایت بهعنوان منشی و «script girl» برای کارگردان یوزف فون اشتیرنبرگ مشغول شد. او همچنین بهعنوان...
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
آلیس وایت (متولد آلوِا وایت، ۲۵ اوت ۱۹۰۴ – ۱۹ فوریه ۱۹۸۳) بازیگر سینمای آمریکایی بود. حرفهٔ او اواخر دورهٔ فیلمهای صامت و اوایل فیلمهای ناطق را دربرمیگرفت.
پس از ترک مدرسه، وایت بهعنوان منشی و «script girl» برای کارگردان یوزف فون اشتیرنبرگ مشغول شد. او همچنین بهعنوان اپراتور تلفن کلیددار در باشگاه نویسندگان هالیوود کار کرد. پس از برخورد و اختلاف با فون اشتیرنبرگ، وایت به کار برای چارلی چاپلین پرداخت، که بهزودی تصمیم گرفت او را جلوی دوربین قرار دهد.
شخصیت شاداب و پرجنبوجوش او موجب شد با کلارا بو مقایسه شود، اما حرفهٔ وایت به کندی پیش رفت. رابرت کِی. کلیپر در کتاب خود، Silent Films, 1877-1996: A Critical Guide to 646 Movies نوشت: «برخی منتقدان گفتهاند خانم وایت نسخهٔ درجهٔ دوم کلارا بو بود. در واقع، خانم وایت نوع مخصوصی از جذابیت داشت و بهطرزی دلپذیر و منحصربهفرد بازیگر بود. در حالی که کلارا بو نقش نمونهٔ فلپر سرخمو و آتشین را بازی میکرد، آلیس وایت بیشتر یک بلوند شاداب و پرجنبوجوش بود.»
پس از بازی در مجموعهای از نقشهای فلپر و زنانی که بهدنبال ثروت بودند، توجه کارگردان و تهیهکننده مرون لروی به او جلب شد که در او پتانسیل دید. نخستین حضور او روی پرده در فیلم The Sea Tiger (1927) بود. فیلمهای ابتدایی او شامل Show Girl (1928) بود که همراهی موسیقی ویتافون داشت اما دیالوگ نداشت، و دنبالهٔ موزیکال «تاکی» آن Show Girl in Hollywood (1930)، که هر دو توسط وارنر برادرز منتشر و هر دو بر اساس رمانهای جی. پی. مکایوی ساخته شده بودند. در این دو فیلم، وایت در نقش «دیکسی داگان» ظاهر شد. در اکتبر ۱۹۲۹، مکایوی کمیک استریپ Dixie Dugan را آغاز کرد که شخصیت دیکسی مویی بهشکل «کلاهخودی» و ظاهری مشابه بازیگر لوئیز بروکس داشت. وایت همچنین از خدمات «زیباساز» هالیوود، سیلویا آو هالیوود، برای حفظ وضعیت ظاهریاش استفاده میکرد.
وایت در The Girl from Woolworth's (1929) نقشآفرینی کرد و نقش یک متصدی آوازخوان در بخش موسیقی یک فروشگاه وولورث را داشت. کارن پلانکت-پاول در کتاب خود، Remembering Woolworth's: A Nostalgic History of the World's Most Famous Five-and-Dime نوشت: «First National Pictures این موزیکال ۶۰ دقیقهای را بهعنوان ویترینی برای معرفی بازیگر نوظهور آلیس وایت تولید کرد.»
او در ۱۹۳۱ سینما را ترک کرد تا مهارتهای بازیگریاش را بهبود بخشد و در ۱۹۳۳ بازگشت، اما حرفهاش با رسواییای که بر سر رابطهاش با نامزدش، بازیگر جک واربِرتون، و همسر آیندهاش سای بارتلت رخ داد، آسیب دید. اگرچه بعدها با بارتلت ازدواج کرد، اعتبارش لکهدار شد و پس از آن تنها در نقشهای فرعی ظاهر شد. تا ۱۹۳۷ و ۱۹۳۸، نامش در انتهای فهرست بازیگران قرار داشت. او آخرین حضور سینمایی خود را در Flamingo Road (1949) داشت و در نهایت بار دیگر بهعنوان منشی مشغول بهکار شد.
نمایش بیشتر
