بیوگرافی
آلن ماری پاسکال پروست (زادهٔ ۲۴ فوریهٔ ۱۹۵۵) رانندهٔ سابق مسابقات موتوری و مدیر ورزشی فرانسوی است که از سال ۱۹۸۰ تا ۱۹۹۳ در فرمول یک رقابت کرد. با لقب «پروفسور»، پروست چهار عنوان قهرمانی جهان رانندگان فرمول یک را کسب کرد و—تا زمان بازنشستگیاش—دارای رکوردهای بیشترین پیروزی (۵۱)، سریعترین...
آلن ماری پاسکال پروست (زادهٔ ۲۴ فوریهٔ ۱۹۵۵) رانندهٔ سابق مسابقات موتوری و مدیر ورزشی فرانسوی است که از سال ۱۹۸۰ تا ۱۹۹۳ در فرمول یک رقابت کرد. با لقب «پروفسور»، پروست چهار عنوان قهرمانی جهان رانندگان فرمول یک را کسب کرد و—تا زمان بازنشستگیاش—دارای رکوردهای بیشترین پیروزی (۵۱)، سریعترین دورها (۴۱) و سکوی پودیوم (۱۰۶) بود.
پروست در لورت، لوآر زاده شد و از ۱۴ سالگی کارتینگ را آغاز کرد؛ چهار سال بعد جام جهانی کارتینگ نوجوانان در بخش درایو مستقیم را برد و در ۱۹۷۶ به ردههای فرمولی جوانان راه یافت. او در همان سال نخستین عنوان خود را در قهرمانی ملی فرمول رنو کسب کرد و پیش از آنکه در ۱۹۷۷ چالش فرمول رنو اروپا را ببرد، در ۱۹۷۸ و ۱۹۷۹ عناوین خود را در قهرمانی فرمول سه فرانسه با موفقیت دفاع کرد. دوران جوانی حرفهای او با قهرمانی در قهرمانی اروپا فرمول ۳ FIA در ۱۹۷۹ با تیم اورکا به اوج رسید. پروست در ۱۹۸۰ با مکلارن قرارداد بست و در گرندپری آرژانتین نخستین حضورش در فرمول یک را تجربه کرد و در آن مسابقه در جایگاه ششم ایستاد. او در ۱۹۸۱ به رنو پیوست و نخستین پیروزیاش را در گرندپری خانگی فرانسه بهدست آورد و در هلند و ایتالیا نیز به پیروزی رسید. پس از کسب چندین پیروزی در فصل ۱۹۸۲ با رنو، پروست در قهرمانی جهان رانندگان ۱۹۸۳ پس از اینکه در مسابقهٔ تعیینکنندهٔ عنوان بهخاطر نقص توربو کنار رفت، پشت سر نلسون پیکه نایبقهرمان شد. دو روز بعد بهخاطر اظهارنظرهای پس از فصل توسط رنو اخراج شد و برای فصل ۱۹۸۴ به مکلارن بازگشت، جایی که با اختلاف رکوردی نیمامتیاز پس از همتیمیاش نیکی لائودا نایبقهرمان شد.
در ۱۹۸۵ پروست با مکلارن نخستین عنوان قهرمانیاش را کسب کرد و اولین قهرمان جهان رانندگان از فرانسه شد. فصل بعد با موفقیت از عنوانش دفاع کرد، در حالی که رقابت نزدیکی برای قهرمانی با پیکه و نایجل منسل جریان داشت. پس از پیروزی در چند مسابقه در فصل ۱۹۸۷، او همتیمی آیرتون سنا شد. آنها در ۱۹۸۸—با راندن MP4/4 مجهز به موتور هوندا—تمام گرندپریها بهجز یکی را بردند و سنا با اختلاف سه امتیاز قهرمان شد. رقابت شدید آنها به برخوردهای سرنوشتساز برای تعیین قهرمانی در سوزوکا در ۱۹۸۹ و ۱۹۹۰ انجامید، هرچند پروست در ۱۹۹۰ به فراری منتقل شده بود؛ پروست قهرمانی ۱۹۸۹ را برد و سنا قهرمانی بعدی را از آن خود کرد. پس از یک فصل بدون پیروزی در ۱۹۹۱، او بهخاطر اظهاراتی دربارهٔ خودرو ۶۴۳ توسط فراری اخراج شد. پس از یک سال وقفه، پروست در ۱۹۹۳ با ویلیامز بازگشت، در راه کسب چهارمین قهرمانیاش چندین رکورد را شکست و در پایان فصل بازنشستگی را اعلام کرد. او از ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۱ بهعنوان مالک تیم Prost Grand Prix در فرمول یک حضور داشت، پس از آنکه تیم لیگیه را خرید. پروست از ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۱ نقش مشاورهای در رنو—که بعدها به آلپاین تغییر برند داد—داشت.
پس از بازنشستگی از فرمول یک، پروست در قهرمانی FFSA GT سال ۲۰۰۵ برندهٔ مسابقه شد و در ۲۰۱۰ در مسابقهٔ قهرمانان حضور یافت و همراه با سباستین لوب نمایندهٔ فرانسه بود. در مسابقات روی یخ، پروست سهبار قهرمان جام آندروس شد و بین سالهای ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۲ رقابت کرد. او تا ۲۰۱۸ یکی از مالکان مشترک رنو e.dams در فرمول ای بود و سه قهرمانی پیاپی تیمی را از فصل ۲۰۱۴–۱۵ تا ۲۰۱۶–۱۷ کسب کرد. پروست در ۱۹۹۹ به تالار مشاهیر موتوراسپرت بینالمللی راه یافت. ...
منبع: مقالهٔ «Alain Prost» از ویکیپدیا، تحت مجوز CC BY-SA
نمایش بیشتر
