فیلم A View from the Bridge 1962

اغلب وقتی فیلم‌هایی با مشارکت چند کشور ساخته می‌شوند، نتیجه می‌تواند کمی آشفته شود و به‌جای مخاطب، بیشتر سعی کند سرمایه‌گذاران را راضی نگه دارد. در این‌جا انتخاب بازیگرانی مانند راف والون در نقش «ادی» و چند بازیگر اروپایی دیگر به اصالت بخشیِ این «برج بابل» واقعیِ نیویورک کمک کرده است. او کارگر یدی‌ای است که مدت‌هاست فقط ظاهر زندگی با همسرش «بی» (مورین استپلِتون)...

اغلب وقتی فیلم‌هایی با مشارکت چند کشور ساخته می‌شوند، نتیجه می‌تواند کمی آشفته شود و به‌جای مخاطب، بیشتر سعی کند سرمایه‌گذاران را راضی نگه دارد. در این‌جا انتخاب بازیگرانی مانند راف والون در نقش «ادی» و چند بازیگر اروپایی دیگر به اصالت بخشیِ این «برج بابل» واقعیِ نیویورک کمک کرده است. او کارگر یدی‌ای است که مدت‌هاست فقط ظاهر زندگی با همسرش «بی» (مورین استپلِتون) را حفظ کرده و کم‌کم نسبت به خواهرزاده‌اش «کاترین» (کارول لارنس) شیفته می‌شود. وقتی دو تن از خویشاوندان کاترین دم در ظاهر می‌شوند و می‌گویند دنبال کار می‌گردند، روی مبل می‌خوابند و خیلی زود کاترین دل در گرو «رودولفو» (ژان سورل) می‌گذارد؛ موضوعی که برای ادی بسیار آزاردهنده است. فضای آپارتمان کوچکشان روزبه‌روز سمی‌تر و خفقان‌آورتر می‌شود و تنها حضورِ بزرگ‌تر و زیرک‌تر «مارکو» (ریمون پلگرِن) است که مانع از آن می‌شود ادی به شکلی پرخشونت سرِ قضیه را باز کند، هرچند همسر و کاترین نیز در رنج‌اند. وقتی جوانان خبر از ازدواج قریب‌الوقوع می‌دهند، ادی از دوستش سراغ راه‌های قانونی را می‌گیرد تا نقشه‌شان را خنثی کند، اما کاری که از دستش برمی‌آید فقط گزارش دادن آنها به اداره مهاجرت است—و سؤال این است که این کار برای همه چه نتیجه‌ای خواهد داشت؟ هرچند فیلم تا حدی فشرده شده و فرصت کافی برای پرداختن به شخصیت‌های فرعی فراهم نیست، والون در اینجا بازی تاثیرگذاری ارائه می‌دهد. استپلِتون نیز هرچند کمتر به کار گرفته شده، عمق احساسش نسبت به شوهر و فهم و بردباری‌اش را چنان به نمایش می‌گذارد که حتی صبرِ قدیسان را هم به‌سختی تاب می‌آورد. قاب‌بندی‌ها نزدیک و شخصی است و به نظر می‌رسد سیدنی لوِمت اجازه داده قدرت داستان را بازیگرانی نشان دهند که گویی نقش‌هایشان را بر پرده عرق می‌کنند. پایان‌بندی را دوست نداشتم؛ شتاب‌زده و تا حدی ناقص است، اما فیلم نقدی واقعی بر زندگی مهاجرانی است که با خوش‌بینی در جستجوی «رویای آمریکایی»‌اند و تماشایش ارزشمند است.