فیلم Diablo 2025

مییدیلی مییدیلی میییییییی. یک فیلم اکشن کلاسیک و محکم. پر از تیراندازی و درگیری، داستان جلو می‌آید و شخصیت‌ها تُردتر می‌شوند. مکان‌های جالبی هم دارد. نمی‌دانم چرا مدام نمی‌توانند برای اسکات آدکینز فیلم اکشن خوبی تهیه کنند که لایقِ مهارت‌های رزمی‌اش باشد. چند تا از فیلم‌هایش خوب بودند، ولی «دیابلو» یکی از آن‌ها نیست. حس غالب فیلم سطحی و درجه‌دو است: از داستان اغراق‌آمیزِ دختر گم‌شده...

مییدیلی مییدیلی میییییییی. یک فیلم اکشن کلاسیک و محکم. پر از تیراندازی و درگیری، داستان جلو می‌آید و شخصیت‌ها تُردتر می‌شوند. مکان‌های جالبی هم دارد. نمی‌دانم چرا مدام نمی‌توانند برای اسکات آدکینز فیلم اکشن خوبی تهیه کنند که لایقِ مهارت‌های رزمی‌اش باشد. چند تا از فیلم‌هایش خوب بودند، ولی «دیابلو» یکی از آن‌ها نیست. حس غالب فیلم سطحی و درجه‌دو است: از داستان اغراق‌آمیزِ دختر گم‌شده که دنبالِ پدر می‌گردد، تا شرور کلیشه‌ای شبیه کاپیتان هوک و صحنه‌های درگیری بدِ هماهنگ‌شده، چیز زیادی برای پسندیدن وجود ندارد. نصف فیلم را دیدم و بعد از ناامیدی کنار گذاشتم. خلاصه اینکه دوست دارم دربارهٔ اسکات آدکینز حرف‌های خوب بزنم، اما واقعیت این است که این فیلم در بیشتر جهات ضعیف است. وقتی پای فیلم‌های اکشن مستقیم‌به‌ویدئو با حضور آدکینز می‌آید، معمولاً می‌دانم چه انتظاری داشته باشم: اغلب صحنه‌های اکشن خوب و گاهی عالی در کنار داستانی تا حدی متوسط و کلیشه‌ای. اما گاهی همین فیلم‌ها جواهرات پنهانی از آب درمی‌آیند و «دیابلو» یکی از آن‌هاست. اسکات آدکینز همانی است که همیشه هست؛ بد نیست اما فوق‌العاده هم نیست. با این حال، وقتی آدکینز با متریالِ خوب همراه می‌شود، قابل‌قبول می‌شود. نقطهٔ درخشان فیلم اما مارکو زارور است؛ او نقشِ یک شرور خشن و ترسناک را به‌طرز مؤثری اجرا می‌کند و در عین حال چند لحظهٔ کمدی خوب هم دارد. صحنه‌های مبارزه از بهترین‌های هر دو بازیگر هستند؛ نه تنها در هماهنگی‌های رزمی بلکه در سِت‌پیس‌های بزرگ‌تر و درگیری‌های مسلحانه. برجسته‌ترینِ همه، صحنهٔ درگیریِ مسلحانه‌ای است که زارور با حالتی شبیه به روبوکاپ اجرا می‌کند. البته تغییر محسوس لحن بین بخش‌های غیر اکشن و اکشن وجود دارد که در نیمهٔ دوم کمتر مشکل‌ساز می‌شود؛ لحن آرام نیمهٔ اول باعث می‌شود فیلم کمی کند و پراکنده به نظر برسد. خوشبختانه وقتی اکشن آغاز می‌شود و شخصیت‌های زارور و آدکینز بالاخره روبه‌روی هم قرار می‌گیرند، فیلم انفجاری از سرگرمی ارائه می‌دهد و بسیاری از کاستی‌ها را جبران می‌کند.