فیلم Closely Watched Trains 1966

«میلوش» (واکلاد نکار) در آستانه شروع کار جدیدش به‌عنوان کارآموز دیسپَچر در راه‌آهن چک است و با لباس فرم تازه‌اش با غرور سر کار حاضر می‌شود. او قرار است با «هوبیتسا» (جوزف سومر) همکار شود که دلباخته‌ی خانم‌هاست و این وضعیت در جوان کم‌تجربه ما یادآور می‌شود که او هنوز تجربه کمی با جنس مخالف دارد؛ هرچند پیش از این کمی با «ماشا» (جیتکا اسکوفین)...

«میلوش» (واکلاد نکار) در آستانه شروع کار جدیدش به‌عنوان کارآموز دیسپَچر در راه‌آهن چک است و با لباس فرم تازه‌اش با غرور سر کار حاضر می‌شود. او قرار است با «هوبیتسا» (جوزف سومر) همکار شود که دلباخته‌ی خانم‌هاست و این وضعیت در جوان کم‌تجربه ما یادآور می‌شود که او هنوز تجربه کمی با جنس مخالف دارد؛ هرچند پیش از این کمی با «ماشا» (جیتکا اسکوفین) شوخی و ناز کرده که آشکارا نیت‌هایی نسبت به او دارد. یک شب دیر وقت آن دو فرصتی برای بودن تنها و صمیمی پیدا می‌کنند، اما اتفاقی رخ می‌دهد که همه‌چیز را خراب می‌کند. در پی آن، میلوش کاملاً مأیوس شده و دست به اقداماتی شدید می‌زند… بعد معلوم می‌شود پزشک او را به بیماری‌ای مبتلا تشخیص داده که برای رفع آن دوستانش باید به‌صورت محرمانه کمکش کنند. در تمام مدت حضور نازی‌ها حس می‌شود و با نزدیک شدن یک قطار عظیم مهمات به ایستگاه، کارکنان تصمیم می‌گیرند به نوبه خود سهمی در تلاش‌های جنگی داشته باشند. حضور سرپرست در روز بزرگ برای بررسی چند مهر یا امضای نامناسب فشار بیشتری بر کارکنان وارد می‌کند و هم‌زمان مسائل زیادی اوج می‌گیرد. نکار در اینجا در بهترین فرم خود است؛ ناپرهیزی و معصومیت شخصیتش را با تسلطی منتقل می‌کند که کمدی ظریف اثر را با اضطراب‌های او درباره‌ی سکس، که حتی از نگرانی‌هایش درباره خرابکاری روی قطار دشمن هم فراتر است، به‌خوبی ترکیب می‌کند. سومر (که من را به شدت به پیتر سلرز یادآوری کرد) نیز در نقش شیطنت‌پیشه‌ای که مزاحمت‌هایی ایجاد می‌کند، عالی ظاهر می‌شود و تهدید خاموش دوران جنگ به غنای این درام شخصیت‌محور می‌افزاید؛ درامِی که به حضور دقیق و باافتخار در محل کار برای دنبال کردن سنت‌های خانوادگی ارزش می‌نهد. پایان فیلم را کاملاً دوست نداشتم، اما همچنان نتیجه‌ای مناسب برای داستان بسیاری از جوانان در دوران جنگ است که اولویت‌های طبیعی‌شان اغلب توسط رویدادهایی خارج از کنترلشان دگرگون شد.