فیلم Homestead 2024

وقتی بمب ناگزیر فرو می‌افتد، جامعه چه می‌شود؟ این فیلم، قسمت آغازین یک مجموعه بر اساس کتاب‌های Dark August است. از آنجا که به سریال علاقه‌ای ندارم، آن را به‌عنوان یک فیلم مستقل نقد می‌کنم. فیلم در سنت آثار پسانِوَی هسته‌ای مثل Testament و The Sum of All Fears قرار دارد و در عین حال جلوه‌ای از معنویتِ شبیه فیلم‌های Left Behind دارد، هرچند این وجه...

وقتی بمب ناگزیر فرو می‌افتد، جامعه چه می‌شود؟ این فیلم، قسمت آغازین یک مجموعه بر اساس کتاب‌های Dark August است. از آنجا که به سریال علاقه‌ای ندارم، آن را به‌عنوان یک فیلم مستقل نقد می‌کنم. فیلم در سنت آثار پسانِوَی هسته‌ای مثل Testament و The Sum of All Fears قرار دارد و در عین حال جلوه‌ای از معنویتِ شبیه فیلم‌های Left Behind دارد، هرچند این وجه در آن زیاد آشکار نیست. فیلم در نشان‌دادن یک چشم‌انداز اجمالی از اوضاع موفق است: ناگهان مردم به حکمت کسانی که برای بحران‌ها آماده‌اند (preppers) گرایش پیدا می‌کنند به‌جای اینکه آن‌ها را به‌عنوان طرفداران نظریه‌های توطئه بنگارند. تنش فزاینده میان صاحب مزرعه/خانه (نیل مک‌دونا) و رئیس حفاظت (بیلی چیس) و همچنین برخورد پرابهامی بین ساکنان محل و یک واحد مشکوک دولتی، از نکات جذاب فیلم‌اند. از نظر اخلاقی هم مسئله جالبی مطرح می‌شود: آیا باید فقط از خودتان محافظت کنید و دیگران را بیرون نگه دارید، یا تا جایی که به احتمال بقایتان لطمه نمی‌زند باید تا حد ممکن به دیگران کمک کنید؟ واضح است گزینه دوم مطلوب‌تر است، اما خط آن کجاست، به‌خصوص وقتی جان آدم‌های ناامید در خطر است؟ وقتی فاجعه رخ می‌دهد، از هر کس انتظار می‌رود چیزی مفید برای جامعه بیاورد و اگر نتواند، طبیعی است که مورد نیاز یا خواستِ جمع نخواهد بود. در این راستا، پایان‌بندی فیلم که بر جنبه‌های مثبت در میان یک وضعیت دشوار و تراژیک تاکید می‌کند برایم قابل‌تحسین بود؛ این وجه فیلم را از آثار پساآخرالزمانی نومیدانه‌ای مثل Carriers و The Road متمایز می‌کند. نقطه‌ضعف فیلم برای کسانی که به تماشای ادامه کار علاقه‌ای ندارند این است که به‌عنوان مقدمه‌ای برای یک سریال طراحی شده است: بعضی شخصیت‌ها و رابطه‌ها شکل گرفته‌اند اما پرداخت نهایی وجود ندارد و در نتیجه این زیرخط‌ها نیمه‌تمام به‌نظر می‌رسند. طرفداران سریال یا کتاب‌ها احتمالاً Homestead را بهتر ارزیابی خواهند کرد. در پاسخ به اتهام «تبلیغ مسیحیت»: واقع‌بین باشید. خانواده راس ظاهراً مذهبی‌اند و فقط یک صحنه دعا با نقش‌آفرینی دختر نوجوان وجود دارد. به عبارت دیگر بُعد معنوی فیلم کمتر از آن است که آن را تبلیغی بدانند. آیا تاکنون فیلم‌های بسیار تاریکی مثل Carriers و The Road را به‌عنوان «تبلیغ ضد‌مذهبی» متهم کرده‌اند؟ مدت فیلم حدود ۱ ساعت و ۳۸ دقیقه است. بخش‌هایی از آن در لس‌آنجلس و عمدتاً در باونتیفول، یوتا فیلم‌برداری شده است. نمره: B-