سریال 1899

یک کشتی کند که به ناکجا می‌رود؛ این مهربانانه‌ترین توصیفی است که می‌توانم درباره 1899 بکنم. یک معمای جنایی-هیجانی بدون هیجان است؛ از ابتدا راکد است و در دو قسمت اول که به‌بدی هدایت شده‌اند، بهتر نمی‌شود. جای تأسف است، چون بودجه زیادی صرف این تولید شده و از نظر دکور، لباس و فضا سریال چشم‌نواز است. اما همه این‌ها همچون میز پذیرایی باشکوهی است...

یک کشتی کند که به ناکجا می‌رود؛ این مهربانانه‌ترین توصیفی است که می‌توانم درباره 1899 بکنم. یک معمای جنایی-هیجانی بدون هیجان است؛ از ابتدا راکد است و در دو قسمت اول که به‌بدی هدایت شده‌اند، بهتر نمی‌شود. جای تأسف است، چون بودجه زیادی صرف این تولید شده و از نظر دکور، لباس و فضا سریال چشم‌نواز است. اما همه این‌ها همچون میز پذیرایی باشکوهی است که به تماشاگر گرسنه تقریباً چیزی سرو نمی‌کند. در عوض سکوت‌هایی ارائه می‌شود که قرار است معنادار باشند، گاهی روایت‌هایی هوشمندانه اما پراکنده و متأسفانه بازنویسی‌های ایدئولوژیکِ «ووک». خلاصه اینکه بازی‌ها خوب و اجرا زیباست، اما از نظر روایت قصه، همانند یک گودی عمیق، تاریک و متروک است. داستان خوب، بازی خوب، کارگردانی خوب؛ اما متأسفانه مثل بسیاری از آثار اخیر به‌خاطر تبلیغات ایدئولوژیک «ووک» نمی‌توانم و نخواهم توانست نمره بهتری بدهم. احتمالاً یکی از بهترین سریال‌های سال‌های اخیر که توسط این تبلیغات خراب شده است. چرا امروز هر داستان، هر سریال یا فیلم باید این تبلیغات «ووک» را داشته باشد؟ بی‌معنی. قرار بود یک معمای اتمسفریِ کند باشد. آهسته است؛ و تا حدی معما دارد، اما جذاب نیست. طراحی صحنه، دوربین، نورپردازی و جلوه‌ها بخش اتمسفر را خوب انجام می‌دهند؛ صدا و موسیقی هم انتخاب‌های مناسبی دارند. لباس‌ها قابل قبول و بازی‌ها خوب است. نمادِ زمین (الکمیست) در همه‌جا دیده می‌شود که خب، این هم یک معماست. مشکل از کندی مصنوعی است: شخصیت‌ها اغلب حرف‌های واضح را نمی‌زنند و در مواقعی که منطقی است با هم صحبت نمی‌کنند؛ بنابراین از پرداخت و رشد شخصیت‌ها و عقلانیت در میان مه محروم می‌مانیم. مه به‌صورت استعاری و بصری فراوان است، اما به قصه کمک نمی‌کند. شخصیت‌ها از ترکیب مرسوم خارج‌اند، اما نه خوب نوشته شده‌اند و نه رشد می‌کنند. در مورد «تبلیغات ووک»؛ بله، عناصری خطابه‌ای و آزاردهنده وجود دارد، اما نه به بدی برخی آثار دیگر. چندزبانی بودن از نظر من خوب کار می‌کند. مشکل اصلی فیلمنامه است: بد نوشته شده. کارگردانی محتوای اندک را روی زمان زیادی کش می‌دهد و بسیاری از معماها در نهایت پوچ از آب درمی‌آیند—حواس‌پرتی‌اند. نمره 4 از 10 را می‌دهم به پاس زحمت تیم تولید و بازیگران؛ در غیر این صورت شاید 2 از 10 می‌دادم. وقتتان را هدر ندهید، مثل من. پ.ن.: بررسی کردم؛ طرح اصلی شباهت‌هایی با یک قسمت Doctor Who از سال 1973 («Carnival of Monsters») دارد که اینجا در هشت قسمت کش آمده است. سرعت کند قسمت اول در طول سریال افزایش پیدا می‌کند و به چند قسمت پایانی پرتنش می‌رسد. در قسمت‌های اولیه سرنخ‌ها و ناسازگاری‌هایی هست که بعدها معنا پیدا می‌کنند، اگرچه همیشه چنین حسی ایجاد نمی‌شود. هرچه جلوتر می‌روید ژانرهای بیشتری وارد می‌شوند و قهرمانان به توضیحی برای آنچه بر کشتی و مسافرانش می‌گذرد نزدیک‌تر می‌شوند. این سریال بیش از چیزی است که در ابتدا دیده می‌شود. حداقل تا قسمت سوم صبر کنید قبل از قضاوت. باید تا پایان همراه سریال بمانید؛ چون واقعاً ارزشش را دارد. بدترین نکته این است که فصل دوم لغو شده است؛ این سریال واقعاً می‌توانست پیشرفت کند! کیفیت تولید شگفت‌انگیز است و داستان بسیار دقیق و پیچیده بافته شده است. شخصیت‌ها کاملاً باورپذیرند و بازی‌ها درخشان است. چرا آثار خوب کنسل می‌شوند و نمونه‌های بی‌کیفیت ده فصل دوام می‌آورند؟ سریال خوبی است. گاهی اوضاع کمی گیج‌کننده است و بسیاری از صحنه‌ها در نور کم فیلم‌برداری شده‌اند. تعاملات شخصیت‌ها عالی و صحنه‌ها زیبا هستند. دوست داشتم فصل‌های دوم و سوم را می‌دیدم.