فیلم Women on the Verge of a Nervous Breakdown 1988

«امروز صبح باکره بودم، اما حالا مطمئن نیستم...» — بعد از نود دقیقه این ماجراها، تعجب‌آور نیست که او حتی دربارهٔ آن صبح هم مطمئن بوده است. داستان حولِ شخصیتِ پپا (با بازی کارمن مائورا) می‌چرخد که پس از رها شدن توسط دوست‌پسرش ایوان (فرناندو گیِین) دچار سرگشتگی شده. او که باردار است و مصر به فهمیدن دلیل جدایی، با همسر سابق ایوان، لوسیا (خولیتا...

«امروز صبح باکره بودم، اما حالا مطمئن نیستم...» — بعد از نود دقیقه این ماجراها، تعجب‌آور نیست که او حتی دربارهٔ آن صبح هم مطمئن بوده است. داستان حولِ شخصیتِ پپا (با بازی کارمن مائورا) می‌چرخد که پس از رها شدن توسط دوست‌پسرش ایوان (فرناندو گیِین) دچار سرگشتگی شده. او که باردار است و مصر به فهمیدن دلیل جدایی، با همسر سابق ایوان، لوسیا (خولیتا سررانو)، تماس می‌گیرد؛ لوسیا خودش به‌تازگی از دوره‌ای طولانی در یک درمانگاه بازگشته و با پسر بیست‌وچندساله‌ای به‌نام کارلوس (آنتونیو باندراس) که ظاهری نسبتاً دست‌وپاچلفتی دارد زندگی می‌کند، اما آن‌ها هم چندان نور تازه‌ای بر رفتار ایوان نمی‌افزایند. در همین حال گروهی از تروریست‌ها مظنون به ارتکاب فاجعه‌ای در مادرید هستند و ممکن است دوست صمیمیِ پپا، کاندلا (ماریزا بارانکو)، به‌خاطر اینکه آن‌ها را برای شبی در آپارتمانش پذیرفته بود، در ماجرا دخیل باشد؛ بنابراین اکنون در مخفیگاه به‌سر می‌برد. با رسانه‌ها و پلیس در تعقیبِ مظنونان، پدرو آلمودووار فیلم را چنان با کمدی فیزیکی و شوخی‌های سریع پر می‌کند که با آثارِ جک لمون و والتر مَتهو قابل مقایسه است. هیچ چیزی و هیچ‌کس حذف نشده — حتی یک مرد همجنس‌گرا با موی بور و رفتارهای مضحک با کفش پاشنه‌بلند — تا ریتم فیلم را تند نگه دارند و سرانجامی را رقم بزنند که داستان را می‌بندد؛ هرچند خودِ این موارد چندان اهمیت ندارد. این فیلم بیش از همه دربارهٔ شخصیت‌هاست و مائورا و بارانکو هر دو در بهترین حالت سرگرم‌کننده‌شان ظاهر شده‌اند، با اجرای فیلمنامه‌ای موجز و طنزآمیز که داستان را از ابلهانه به مضحک‌تر می‌کشاند. تماشای این فیلم ارزش دارد.