فیلم Mindcage 2022

فیلم «Mindcage» می‌کوشد تریلری روان‌شناختی و جذاب باشد، اما در چندین جنبه ناموفق است. بازی مارتین لارنس در نقش کارآگاه جیک دوایل اغلب بیش از حد اغراق‌آمیز است و از ظرافت لازم برای این نقش برخوردار نیست. در مقابل، ملیسا روکسبرا عملکردی باثبات و زمینی‌تر ارائه می‌دهد که تا حدودی تکیه‌گاه فیلم است. جان مالکویچ در نقش قاتل زنجیره‌ای زندانی «آرتیست» حضوری قوی و آشنایانه دارد،...

فیلم «Mindcage» می‌کوشد تریلری روان‌شناختی و جذاب باشد، اما در چندین جنبه ناموفق است. بازی مارتین لارنس در نقش کارآگاه جیک دوایل اغلب بیش از حد اغراق‌آمیز است و از ظرافت لازم برای این نقش برخوردار نیست. در مقابل، ملیسا روکسبرا عملکردی باثبات و زمینی‌تر ارائه می‌دهد که تا حدودی تکیه‌گاه فیلم است. جان مالکویچ در نقش قاتل زنجیره‌ای زندانی «آرتیست» حضوری قوی و آشنایانه دارد، اما زمان کم حضورش روی پرده مانع از عمق و تأثیر بیشتر این شخصیت می‌شود و بیننده را خواهان نمایش بیشتری از او باقی می‌گذارد. ارزش‌های تولیدی فیلم در سطح متوسطی قرار دارند و برخی جنبه‌های فنی تجربه تماشا را کاهش می‌دهد؛ به‌ویژه طراحی صدا که در برخی سکانس‌ها ضربه‌دار و محوشونده است و از کیفیت کلی فیلم می‌کاهد، بی‌آنکه به نظر برسد این افکت صوتی انتخاب هنری عمدی کارگردان باشد. فیلم لحظاتی دارد که نوید پتانسیل را می‌دهند — فضاپردازی جوی و چند پیچ مهم داستانی — اما این عناصر در سایه ضعف در اجرا قرار می‌گیرند. به همین دلیل فیلم نتوانسته مخاطب را کامل درگیر کند و تجربه‌ای نسبتاً نارضایت‌بخش به جا می‌گذارد. از جنبه شخصی‌تر، باید گفت «Mindcage» فیلم ضعیفی است؛ شاید بازیگران باعث شدند کمتر از آن‌چه شایسته بود متنفر باشم و پایان تا حدودی این حالت را تغییر می‌دهد. ایده‌ای خوب در دل فیلم هست و موجودات بال‌دار طراحی‌شده جالب‌اند، اما استفاده از آن‌ها ضعیف است. نقطه مثبت عمده برای من اجرای محکم ملیسا روکسبرا بود؛ نقش‌آفرینی او در سراسر فیلم قابل‌قبول است. بازیگران دیگر — مارتین لارنس، جان مالکویچ و رابرت نپر — در آثار دیگر عالی‌اند، اما در این فیلم چندان درخشان ظاهر نمی‌شوند. در میان آن‌ها مالکویچ بهترین است، هرچند نقشش کلیشه‌ای به نظر می‌رسد؛ لارنس هم با این سبک اجرا، کمی نامناسب و در نقش دچار اشتباه انتخاب بازیگر شده است؛ و نپر در نقش کوتاهش قابل‌قبول است.