انیمه Dragon Ball Z: Battle of Gods 2013

اکنون بیرِسِ آنوبی‌نما (شبیه آنوبیس) مثل اکثر گربه‌هاست و حتی اگر خدای نابودی باشد، خواب را دوست دارد! به‌دلایلی از وزیر خوش‌پوشش خود، ویس، خواسته او را پس از تنها ۳۹ سال ناکافی بیدار کند، پس بیرِس نیمه‌خواب و عبوس است. با این حال وقتی می‌فهمد فریزا توسط جوان بلندپرواز گоку شکست خورده کمی سرحال می‌شود. از اینکه این سایا‌نی جوان توانسته کسی بسیار قوی‌تر...

اکنون بیرِسِ آنوبی‌نما (شبیه آنوبیس) مثل اکثر گربه‌هاست و حتی اگر خدای نابودی باشد، خواب را دوست دارد! به‌دلایلی از وزیر خوش‌پوشش خود، ویس، خواسته او را پس از تنها ۳۹ سال ناکافی بیدار کند، پس بیرِس نیمه‌خواب و عبوس است. با این حال وقتی می‌فهمد فریزا توسط جوان بلندپرواز گоку شکست خورده کمی سرحال می‌شود. از اینکه این سایا‌نی جوان توانسته کسی بسیار قوی‌تر را شکست دهد متعجب شده، تصمیم می‌گیرد برود و دربارهٔ شایعاتِ «خدای سایا‌نی» تحقیق کند — سرانجام چالشی شایسته برای بیدار شدن. بهتر از کجا شروع کند تا از سیارهٔ کوچک پادشاه کای که گفته می‌شد گоку جوان آنجا زندگی می‌کند؟ البته او را آنجا می‌یابد، اما گoku چندان مبارزی نیست و این خدای ناراضی تصمیم می‌گیرد به سیارهٔ خانه‌اش — زمین — برود و آن را نابود کند. خوشبختانه برای بشر، ورود او با یک جشن تولد پرزرق‌وبرق هم‌زمان می‌شود و هم او و هم ویس از بوفهٔ مفصل استقبال می‌کنند. در این میان، گoku باید بفهمد توپ‌های اژدها چگونه می‌توانند کمک کنند. شاید شنرون، اژدهای افسانه‌ای، فراخوانده شود و توضیح دهد — اما وقتی فراخوانده می‌شود، معمایی برای جوانان ایجاد می‌کند: کمبود ظرف‌های پودینگ واقعاً وسوسه‌اش می‌کند که بیرِسِ حالا خسته دست به کار بدی بزند و بعد برای شیر و یک خواب دیگر پنجاه‌ساله به خانه برود. آیا آن‌ها می‌توانند به‌موقع سرنخ اژدها را حل کنند؟ کمی طول کشید تا تصاویر جاستین چتوین و چاو یون فاتِ نسخهٔ ۲۰۰۹ از ذهنم پاک شود، اما پس از آن با ترکیبی دلپذیر و سرگرم‌کننده از اسطوره‌های ژاپنی و مصری مواجه می‌شویم که وقت زیادی صرف فیلمنامه‌ای شاد، اکشن‌های پرجنب‌وجوش و مقدار زیادی سوشی کرده‌اند. سبک انیمیشن صادقانه بسیار ساده است و از جهاتی شبیه کارتون‌های دههٔ ۱۹۷۰ به نظر می‌رسد، اما شخصیت‌پردازی فراوانی دارد و داستان اجازه می‌دهد بازیگوشی‌ها با بمب‌های روحی، حملات انرژی و سفرهای بین‌سیاره‌ای ترکیب شوند تا به دوئلی سرنوشت‌ساز بینجامد. فکر می‌کنم اساطیر مصری برایم جذاب‌تر است؛ چون ویژگی‌های حیوانی و انسانی را با هم ترکیب می‌کند و خوراک فوق‌العاده‌ای برای انیماتورها فراهم می‌آورد، و در اینجا ماساهیرو هوسودا به هنرمندانش اجازه می‌دهد داستان کلاسیکِ خوبی در برابر بدی را بازگو کنند که واقعاً برای فهم آن نیازی به آشنایی زیاد با داستان‌های قبلی «دراگون بال» نیست. فیلم از این جهت هم سود می‌برد که پایانش برخلاف انتظارات معمول نیست. یادتان باشد — تصاحب همهٔ پودینگ‌ها هرگز ایدهٔ خوبی نیست!