داستانی پر احساس، از بالغ شدن یک جوان در «تفلیس» مدرن، پایتخت «گرجستان»، که برای پیوستن به گروه رقص ملّی در تلاشست و همزمان در رستورانی پیشخدمت ست، امّا با وارد شدن رقصنده جدید مستعدی در کلاس تمرین خود، از این تعادل خارج میشود و…
داستانی پر احساس، از بالغ شدن یک جوان در «تفلیس» مدرن، پایتخت «گرجستان»، که برای پیوستن به گروه رقص ملّی در تلاشست و همزمان در رستورانی پیشخدمت ست، امّا با وارد شدن رقصنده جدید مستعدی در کلاس تمرین خود، از این تعادل خارج میشود و…
«و بعد ما رقصیدیم» فیلمی ویژه و صمیمی است؛ اثری که با عشق و ضرورت ساخته شده، نیتهایش صادق و قلبش پاک است. تماشای آن تمام وجود را در بر میگیرد و تا پایان تماشاگر را با احساسی عمیق از عشق نسبت به فیلم رها میکند. این فیلم بهراحتی میتواند بهعنوان یک کلاسیک در سینمای LGBT+ باقی بماند؛ اینکه چنین اثری بخشی از میراث سینمایی...
«و بعد ما رقصیدیم» فیلمی ویژه و صمیمی است؛ اثری که با عشق و ضرورت ساخته شده، نیتهایش صادق و قلبش پاک است. تماشای آن تمام وجود را در بر میگیرد و تا پایان تماشاگر را با احساسی عمیق از عشق نسبت به فیلم رها میکند. این فیلم بهراحتی میتواند بهعنوان یک کلاسیک در سینمای LGBT+ باقی بماند؛ اینکه چنین اثری بخشی از میراث سینمایی گرجستان باشد، نه فقط از نظر فرم بلکه از نظر نمادین، قابل توجه است.
فیلم تقابل گذشته و حال را نشان میدهد و در نهایت سرنوشت آینده در میان است؛ همهچیز با اجرای درخشان و تأثیرگذار لِوان گلباخیانی به تصویر کشیده میشود؛ اجرایی که بیاغراق از بهترینهای سال است. لِوان آکین فیلمی قابلتأمل ساخته است: رقصی پرشور برای عشق، وطن، سنت، هنر و زیستن.
داستان فیلم بخش کوتاهی از زندگی یک جوان تفلیسی، مراب، را نشان میدهد؛ کسی که بین کار در رستوران خانوادگی و تمرین در مدرسه سختگیر رقص کلاسیک که بر مردانگی و سنتهای رقص گرجستان تأکید دارد، در تعادل است. زندگی مراب با رفتارهای آشفتهٔ برادرش و ورود ایراکلی به مدرسهٔ رقص دگرگون میشود؛ ارتباطی که او را به کندوکاو هویت شخصیاش در فرهنگی که همجنسگرایی را بسیار بد میپندارد، میکشاند.
گلباخیانی در نقش مراب بسیار تأثیرگذار است؛ او واقعاً میرقصد و احساسات منتقلشده از طریق حرکاتش ساده و درعینحال ویژهاند. استفاده از همراهی موسیقی سنتی—که اغلب تنها درام است—به اصالت لطیف این بخش از زندگی یک جوان مشتاق و الهامبخش میافزاید. پنج دقیقهٔ پایانی نمایش باشکوهی از مهارت، استقامت و ارادهٔ شخصیت است.
فیلم همچنین یادآور میشود که مبارزه برای هویت و تبدیلشدن به خود واقعیمان پدیدهای جهانی و فراتر از فرهنگهاست. لحنی نرم، کمی تیره و ساختی زیبا دارد. اگرچه بعضی موتیفهای داستانی آشناست و ریتم در مقاطعی کند میشود، صداقت اثر و پاداش عاطفیاش حقیقی و مؤثر است. مقایسههایی با آثاری مثل «با نام تو صدا کن» میشود، اما اینجا خامی و فوریت خاصی به تجربهٔ عشق نخست اضافه شده که آن را متمایز میسازد.
نکته: برای تماشا با زیرنویس چسبیده لطفا از برنامههایی مثل MXPlayer استفاده بفرمایید تمامی عناوین دارای زیرنویس چسبیده سافت ساب میباشند.
کاربران دارای اشتراک از سرورهای پرسرعت و با کیفیت بهرهمند میشوند.
دیدگاه های کاربران