فیلم La Grande Illusion 1937

فیلم بیش از همه نگاهی شخصیت‌محور به تجربه‌ی زندانیان فرانسوی در جنگ جهانی اول است. زندانیان نماینده‌ی سربازانی از همه اقشار جامعه‌اند: Pierre Fresnay در نقش «Boeldieu» اشراف‌زاده‌ای، Jean Gabin در نقش «Maréchal» و Marcel Dalio در نقش «Rosenthal» اسیرانی زمینی‌تر — اما همه مردانی مغرور و مصمم به گریز از زندان. فیلم تلاش‌های شجاعانه‌ی متعدد آنها برای فرار را نشان می‌دهد و تصویر جالبی...

فیلم بیش از همه نگاهی شخصیت‌محور به تجربه‌ی زندانیان فرانسوی در جنگ جهانی اول است. زندانیان نماینده‌ی سربازانی از همه اقشار جامعه‌اند: Pierre Fresnay در نقش «Boeldieu» اشراف‌زاده‌ای، Jean Gabin در نقش «Maréchal» و Marcel Dalio در نقش «Rosenthal» اسیرانی زمینی‌تر — اما همه مردانی مغرور و مصمم به گریز از زندان. فیلم تلاش‌های شجاعانه‌ی متعدد آنها برای فرار را نشان می‌دهد و تصویر جالبی از سختیِ زندگی‌شان و سرگرمی‌هایی که برای رهایی از ملال طاقت‌فرسا می‌جستند ارائه می‌کند. «Boeldieu» رابطه‌ای نامحتمل و محترمانه با فرمانده، Erich von Stroheim، برقرار می‌کند؛ فرمانده‌ای که او هم اشراف‌زاده است و خود را شکست‌خورده می‌پندارد چون به جای جنگیدن در میدان نبرد، به یک زندانبانِ تجلیل‌شده تقلیل یافته است. در سطحی ساده، فیلم تا حدی معمولی است و پایان آن تقریباً جنبه‌ای فرعی دارد؛ اما آنچه اثر را متمایز می‌کند، نحوه‌ی درآمیختن زوال نظام طبقاتیِ چندصدساله و از بین رفتنِ شرافتِ شوالیه‌وار میان دشمنان است. این فیلم بیش از همه درباره‌ی برابری و برادری (Egalité و Fraternité) در راه دستیابی به آزادی (Liberté) است و این مضمون تا جای ممکن با همدلی روایت می‌شود، هرچند شرایط سخت و خطرناکِ شخصیت‌ها این همدلی را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد. اجرای Jean Gabin و Erich von Stroheim به‌ویژه تاثیرگذار است و موسیقیِ Joseph Kosma و کارگردانیِ متمرکز بر چند شخصیت مرکزی، به فیلم حسِ هدفمندی می‌بخشند.