فیلم The Tomorrow War 2021

خرید فیلم The Tomorrow War توسط آمازون پرایم از پارامونت حرکت جسورانه‌ای بود؛ فیلمی پر از جلوه‌های ویژه که گفته می‌شود خرید آن حدود ۲۰۰ میلیون دلار هزینه داشته و در ادامه خریدهای قبلی سرویس از آثار پارامونت قرار می‌گیرد. کریس پرت در نقش دن فاستر نقش‌آفرینی می‌کند؛ سربازی سابق که برای شغلی پژوهشی رد شده و ناچار شده به تدریس علوم به دانش‌آموزانی کم‌انگیزه ادامه...

خرید فیلم The Tomorrow War توسط آمازون پرایم از پارامونت حرکت جسورانه‌ای بود؛ فیلمی پر از جلوه‌های ویژه که گفته می‌شود خرید آن حدود ۲۰۰ میلیون دلار هزینه داشته و در ادامه خریدهای قبلی سرویس از آثار پارامونت قرار می‌گیرد. کریس پرت در نقش دن فاستر نقش‌آفرینی می‌کند؛ سربازی سابق که برای شغلی پژوهشی رد شده و ناچار شده به تدریس علوم به دانش‌آموزانی کم‌انگیزه ادامه دهد. در حال تماشای یک مسابقه فوتبال با همسر، دختر و دوستانش، ناگهان گروهی مسلح در چشم بر هم زدنی ظاهر شده و به بینندگان تلویزیونی می‌گویند از سی سال آینده آمده‌اند و برای نجات بشر کمک می‌طلبند. به‌زودی روشن می‌شود تهدیدی بیگانه که آن را «اسپایک‌های سفید» می‌نامند ناگهان ظاهر شده و بشریت را تا مرز انقراض پیش برده است. کشورهای جهان نیروهایی را به آینده می‌فرستند تا در جنگ کمک کنند، اما تلفات بسیار بالاست و سرانجام در سراسر جهان نیروی اجباری برای تأمین سربازان اجرا می‌شود. دن در نهایت به خدمت فراخوانده می‌شود و به او گفته می‌شود ۲۴ ساعت فرصت دارد تا امور را مرتب کند قبل از اینکه برای هفت روز اعزام شود و سپس بازگردانده شود. دن وسوسه می‌شود فرار کند و دنبال پدر از هم گسیخته‌اش (J.K. Simmons) می‌گردد؛ پدری که به دولت‌ها بدگمان است و رفتاری مشکوک دارد، تا جایی که دن اجازه نمی‌دهد نزدیک دخترش بیاید. وقتی دن به آینده اعزام می‌شود، با نسخه‌ای کابوس‌وار از آینده روبه‌رو می‌شود: شهرها ویران و دشمنی مرگبار و بسیار مقاوم همه جا را پر کرده است. با افزایش تنش، دن باید با رهبر مقاومت همکاری کند تا راهی برای مقابله با بیگانگان و نجات بشریت پیدا کنند پیش از آنکه دیر شود. فیلم جلوه‌های بصری و سکانس‌های اکشن خوبی دارد و هرچند در مواقعی سوال می‌پرسید چرا راه‌حل دیگری دنبال نشده، فیلم در ادامه تلاش می‌کند بسیاری از این سوال‌ها را پاسخ دهد. شاید سکانس نهایی اغراق‌آمیز و بیش از حد ساده به‌نظر برسد، اما به‌عنوان یک فرار سرگرم‌کننده و پر از اکشن کار می‌کند، اگر حاضر باشید با داستان همراه شوید و پرسش‌های زیادی نپرسید. با وجود تأثیرپذیری از آثار پیشین علمی–تخیلی و وحشت، بازیگران و طرح داستان به‌خوبی عمل می‌کنند و فیلم نسبت به بیشتر آثاری که به سرویس‌های استریم اختصاص داده می‌شوند یک قدم جلوتر است و دیدنش ارزش دارد. امتیاز: ۳٫۵ از ۵ --- The Tomorrow War یکی از غافلگیری‌های بزرگ سال است؛ طراحی خلاقانه و ترسناک موجودات، سکانس‌های اکشن سرگرم‌کننده و نماهایی که از لحاظ بصری تحسین‌برانگیزند جلوه خاصی به فیلم داده‌اند. کارگردان کریس مک‌کی همه توان خود را پشت دوربین نشان می‌دهد: صحنه‌های اکشن به‌خوبی کارگردانی و تصویربرداری شده‌اند، موسیقی تن‌آفرین است و جلوه‌های ویژه چشم‌نوازند — اسپایک‌های سفید واقعاً ترسناک به‌نظر می‌رسند. زاچ دین از فرمول‌ها و کلیشه‌های ژانر پرهیز نمی‌کند و داستانی نسبتاً کلیشه‌ای و بدون غافلگیری‌های بزرگ ارائه می‌دهد، اما در عین حال پرداخت شخصیت‌ها چشمگیر است. کریس پرت در نقش قهرمان خوب است، اما ایوون استراهوفسکی در سطح دیگری قرار دارد و یکی از بهترین اجراهای خود در سینما را ارائه می‌دهد. طولانی شدن فیلم در بخش پایانی تا حدی غیرضروری و کم‌هیجان‌تر است و پایان فیلم نسبت به اوج اپیک بخش دوم کمی تحت‌تأثیر قرار می‌گیرد. بعید نیست که این فیلم به یک اثر کالت بدل شود؛ ارزش تماشا و بازپخش زیادی دارد. شدیداً توصیه می‌شود. امتیاز: B --- تماشای خوبی بود، احتمالاً دوباره تماشا می‌کنم و پیشنهادش می‌کنم. معمولاً وقتی بدترین بخش فیلمی درباره سفر در زمان خودِ مفهوم سفر در زمان است، نشانه خوبی است. می‌توانم ساعت‌ها درباره مکانیک سفر در زمان این فیلم صحبت کنم، به‌ویژه در مقایسه با Looper، اما خلاصه اینکه مکانیک سفر در زمان در خدمت اهداف فیلم به‌خوبی به‌کار رفته است. «اسپایک‌های سفید» با دقت و به‌شکل تحسین‌برانگیزی طراحی شده‌اند، هرچند فکر کردن به نوک‌های پرتاب‌شونده به‌عنوان یک سازگاری زیستی کمی عجیب است. داستان کامل و بی‌نقص نیست، اما بازیگران، بازی‌ها، موقعیت‌ها و به‌ویژه اکشن به‌خوبی اجرا شده و ارزش تولید بالایی دارند. --- این فیلم فقط دارای حفره‌های داستانی معمول یا ناسازگاری‌های منطقی نیست؛ صحنه‌هایی پشت سر هم پر از شکاف‌اند — لحظه به لحظه، چشم‌به‌هم‌زدنی و اگر پلک بزنی از دستشان می‌گذری. در واقع انگار همه‌اش پر از سوراخ است! نوجوانِ پسرعمویم که عاشق دایناسورهای رباتی است، از تماشای فیلم کلافه شد. شاید با خوش‌بینی بشود گفت تا حدی قابل قبول است، اگر معلوم نبود — از بس که اشاره‌های پرطمطراق به کارآفرینی فردی و صنعت، تلاش برای نقد مسائل سیاسی «آیا فهمیدی؟»، و سوار شدن ناموزون روی تمام مسائل اجتماعی محبوبِ این روزها مثل همه‌گیری، جنگ، کهنه سربازان، STEM، جوانان محروم، پدرسالاری و فمینیسم — که گویا سازندگان فکر می‌کردند دارند یک فیلم اکشن باهوش می‌سازند. طبیعی است که این لحظه‌ها و تلاش‌ها در مجموع همدیگر را نقض و خنثی می‌کنند. روزی بود که چنین چیزی حتی برای کابل محلی هم قابل قبول نبود؛ آن زمان قبل از سلطه‌ی گنوم‌های میلیاردر تکنولوژیک بود. معلوم می‌شود تنها چیزی که نِردها را باهوش و سخت‌کوش نگه می‌داشت، نبودِ شناخته‌شدنِ اجتماعی‌شان بوده است. --- جمع‌بندی کلی: یک بلاک‌باستر علمی–تخیلی پاپ‌کورنی و سرگرم‌کننده با شخصیت‌های دوست‌داشتنی، آدم‌های بیگانه ترسناک و اکشن عالی که کم‌نواقصش را جبران می‌کند. The Tomorrow War یک فیلم اکشن علمی–تخیلی درباره نبرد با موجودات بیگانه و سفر در زمان است که علی‌رغم کاستی‌ها، به‌خوبی سرگرم می‌کند. طرح فیلم باعث بعضی ابهامات در تغییر خطوط زمانی می‌شود و گاهی منطق روایی دچار درهم‌ریختگی می‌شود، اما اگر علمی را خیلی جدی نگیرید، از فیلم لذت خواهید برد. بیگانگان فوق‌العاده ترسناک و توان‌فرسا هستند. اعزام سربازان به آینده برای کمک به پایان دادن به جنگی در شرف شکست، رویکرد تازه‌ای به کلیشه نبرد با بیگانگان می‌دهد. بخش‌های مربوط به آینده، جایی که خطر و مخاطره بالاتر است، برایم جذاب‌تر از بخش‌های زمان حالِ توضیحی بود. با اینکه فیلم مستقیم به سرویس استریم عرضه شد و انتظاراتم پایین بود، به‌طور قابل‌توجهی فراتر رفت. حتماً دوباره آن را خواهم دید.