فیلم Breakdown 1997

در فیلم «Breakdown» کِرت راسل و اِیمی کوئین‌لن نقش یک زوج متمول نیوانگلندی را بازی می‌کنند که در آیوا با وحشت روبه‌رو می‌شوند. هنگام عبور از کشور خودروی‌شان خراب می‌شود. آدم‌های محلی‌ای که ابتدا کمک‌رسان به‌نظر می‌رسند در واقع همراه با هم سازمان جنایت دارند. همسر ربوده می‌شود، به شوهر گفته می‌شود برای بازگرداندن او زنده باید نیم میلیون دلار پرداخت کند، و کِرت راسل...

در فیلم «Breakdown» کِرت راسل و اِیمی کوئین‌لن نقش یک زوج متمول نیوانگلندی را بازی می‌کنند که در آیوا با وحشت روبه‌رو می‌شوند. هنگام عبور از کشور خودروی‌شان خراب می‌شود. آدم‌های محلی‌ای که ابتدا کمک‌رسان به‌نظر می‌رسند در واقع همراه با هم سازمان جنایت دارند. همسر ربوده می‌شود، به شوهر گفته می‌شود برای بازگرداندن او زنده باید نیم میلیون دلار پرداخت کند، و کِرت راسل تصمیم می‌گیرد که بهتر است بجنگد. من این فیلم را نسبتاً ضعیف یافتم. باورپذیری‌اش به شدت کاهش می‌یابد؛ برای مثال کِرت راسل از زیر یک تریلر در حال حرکت بالا می‌رود و به‌راحتی خودش را به کابین می‌رساند که غیرواقعی است. اشکالات واضحی در پیوستگی و سکانس‌ها وجود دارد: یکی از آدم‌بدها از شلیک سهمگینی با اسلحهٔ شکاری آسیب شدیدی به شانه‌اش می‌بیند، اما چند دقیقه بعد بدون مشکل ظاهری مشغول رانندگی است؛ کودکی نشان داده می‌شود که بازی ویدیویی انجام می‌دهد (پس اوایل غروب است)، اما چند دقیقه بعد در همان صحنه سپیده‌دم دیده می‌شود. تنها نکتهٔ سرگرم‌کنندهٔ فیلم بازی J.T. Walsh و M.C. Gainey است که اگرچه شمایلی و اغراق‌شده‌اند، اما جذاب‌اند. کِرت راسل ظاهراً چندان از پذیرفتن این نقش خوشحال نبوده و انگار فقط تا گرفتن چک دارد نقش را اجرا می‌کند. لازم است بگویم که پیام ظاهری فیلم، اگر اصلاً پیامی داشته باشد، جالب است. «Breakdown» به نظر می‌رسد می‌خواهد بگوید آدم‌های «خوب» سواحل نباید به سرزمین‌های میانی (فِلاوِر کانتری) سفر کنند، چون آنجا لانهٔ آدم‌های ساده‌دل و خطرناک است که برایشان کمین کرده‌اند. به‌نظر می‌رسد سازندگان فیلم علاقه‌ای به تصویر منصفانهٔ میدویست نداشته‌اند. هیجان‌انگیز و درگیرکننده «Breakdown» ساختهٔ جاناتان مَستو است که فیلمنامه را با سم مونتگمری هم‌نویسندگی کرده. بازیگران فیلم عبارت‌اند از کِرت راسل، J.T. Walsh، M.C. Gainey، Kathleen Quinlan، Rex Linn، Jack Noseworthy و Ritch Brinkley. موسیقی اثر از بَزیل پولِدوریس و فیلم‌برداری از داگلاس میلسوم است. وقتی شاسی‌بلند جف تیلور (راسِل) در جاده‌ای دورافتاده در جنوب‌غربی خراب می‌شود، او به همسرش اِیمی (کوئین‌لن) اجازه می‌دهد با یک کامیون‌ران برای گرفتن کمک همراه شود. وقتی او بازنمی‌گردد، جف خودرو را تعمیر می‌کند و دنبال آن کامیون‌ران می‌گردد—اما کامیون‌ران به پلیس می‌گوید هرگز اِیمی را ندیده است... گاهی اوقات چیزی که لازم دارید یک تریلر ساده و بی‌تکلف است که فقط با حفظ سادگی‌اش می‌درخشد. تریلرِ مستو نفس‌گیر است؛ هرچند گاهی مفرط به‌نظر می‌رسد، اما با جف (با اجرای عالی راسل) که دیوانه‌وار در صحرای آمریکا دنبال سرنوشت همسرش می‌گردد، یک قهرمان تمام‌عیار داریم که می‌توانیم برایش دل ببندیم. هرچه کارت‌ها رو می‌شود و ریزه‌خوارانی در میان او مشخص می‌گردند، تعلیق بالا می‌رود و تا پایان کار هیچ‌گاه مطمئن نیستیم ماجرا چگونه تمام می‌شود. این فیلم بیش از توان خود ادعا ندارد و با زیاد شدن تدریجی فشار، در نهایت به پایانی هیجان‌انگیز می‌رسد که ممکن است به شما اجازهٔ نفس راحت کشیدن بدهد. امتیاز: ۸ از ۱۰. ساده اما محکم در مجموع یک تریلر ساده اما واقعاً محکم و پرتنش است که سکانس‌های خوبی دارد، به‌ویژه پایان با بدلکاری‌های خودرویی عالی. بازی‌ها و شخصیت‌ها چندان عمیق نیستند، اما کِرت راسل مثل همیشه نقش اصلی را خوب ایفا می‌کند و J.T. Walsh به‌عنوان شرور اصلی ترسناک و گیراست. امتیاز: ۳٫۷۵ از ۵.