فیلم In the Line of Fire 1993

اگرچه ریتم فیلم می‌توانست بهتر باشد، «در خط آتش» همچنان تماشایی است. کلینت ایستوود و جان مالکویچ ترکیب تأثیرگذاری هستند؛ هر دو نقش‌های سرگرم‌کننده‌ای ایفا می‌کنند و مالکویچ به‌ویژه در نقش ضدقهرمانِ نامتعادل بسیار درخشان است. بازیگران شناخته‌شده دیگری مثل جان هِرد، گری کول، رنه روسو و دیلن مک‌درموت هم حضور قابل‌توجهی دارند و مجموعاً ترکیب بازیگری قدرتمندی شکل داده‌اند. داستان جذاب است، اما با وجود انتظار...

اگرچه ریتم فیلم می‌توانست بهتر باشد، «در خط آتش» همچنان تماشایی است. کلینت ایستوود و جان مالکویچ ترکیب تأثیرگذاری هستند؛ هر دو نقش‌های سرگرم‌کننده‌ای ایفا می‌کنند و مالکویچ به‌ویژه در نقش ضدقهرمانِ نامتعادل بسیار درخشان است. بازیگران شناخته‌شده دیگری مثل جان هِرد، گری کول، رنه روسو و دیلن مک‌درموت هم حضور قابل‌توجهی دارند و مجموعاً ترکیب بازیگری قدرتمندی شکل داده‌اند. داستان جذاب است، اما با وجود انتظار می‌رود فیلم سرعت بیشتری داشته باشد؛ در عوض در طولِ ۱۲۸ دقیقه بیش‌تر پا به پا حرکت می‌کند. این کندی خسته‌کننده نیست، اما متأسفانه لحظاتِ عمیق هیجان که شما را روی لبه صندلی نگه‌دارد کمتر دیده می‌شود. با این حال فیلم ارزش دیدن دارد و توصیه می‌کنم. فیلم از نوع اکشنِ مرسوم آمریکایی است که محوریت آن شخصیت محترم و غیرقابل‌زیرسؤال رئیس‌جمهور است؛ به همین خاطر ممکن است در یادها کم‌رنگ شود هرچند برای آن سه نامزدی اسکار (بهترین تدوین، بهترین بازیگر نقش مکمل و بهترین فیلمنامه اوریژینال) ثبت شده است. فیلمنامه حول تهدید یک دیوانه که حاضر است هر کاری بکند تا رئیس‌جمهور را ترور کند و تلاش‌های یک مامور باتجربه سرویس مخفی برای کشف و خنثی‌سازی این تهدید می‌چرخد. در فیلمی که چندان نوآوری یا غافلگیری ندارد، قابل‌پیش‌بینی بودن می‌تواند مشکل‌ساز شود؛ اما همه‌چیز بسیار حرفه‌ای انجام شده و تعهد عوامل فیلم مشهود است. قصه نسبتاً خوب نوشته شده و جز تعدادی نقص جزئی، قابل‌قبول و باورپذیر به‌نظر می‌رسد. کارگردانی ولفگانگ پترسن نیز نقش مؤثری در موفقیت نهایی اثر دارد. از منظر فنی فیلم نقاط قوت زیادی دارد: تولید برای باورپذیرتر شدن جزئیات با سرویس مخفی مشورت کرده و وقتی یک تولید سینمایی به جزئیات برای واقعی نشان‌دادن اهمیت می‌دهد، شایسته تمجید است. فیلمبرداری مطابق استاندارد زمان خود است، طراحی صحنه و لباس‌ها مناسب‌اند، صحنه‌های اکشن خوب اجرا شده و جلوه‌های ویژه و تصویری قابل‌قبولند. تدوین نیز بسیار خوب است. خلاصه داستان این است که هوریگان (کلینت ایستوود)، مامور باتجربه‌ای که در زمان ترور کندی نیز نقش داشته، با لِری (جان مالکویچ) مواجه می‌شود؛ مردی تهدیدآمیز که آشکارا به رئیس‌جمهور فعلی کینه دارد. هوریگان موضوع را به مافوق‌های خود گزارش می‌دهد، اما در آستانه یک انتخابات حساس کسی ترجیح نمی‌دهد بیش از حد وارد عمل شود. مشکل این است که متهم، یک مأمور سابق سازمان سیا و استادِ نقاب‌سازی و توطئه‌پردازی است، بنابراین هوریگان و همکارانش—از جمله لیلی (رنه روسو) و آل (دیلن مک‌درموت)—با چالشی جدی روبه‌رو می‌شوند. هنگامی که بازی گربه و موش جدی می‌شود، ایستوود و مالکویچ حاضر و آماده توانایی‌هایشان را نشان می‌دهند و تریلری پُر از انسان‌گرایی و حتی همدلی نسبت به هر دو شخصیت اصلی می‌آفرینند: یکی که از سیستمی که عهد کرده آن را محافظت کند کنار گذاشته شده و دیگری که هنگام شکست از چشم همان سیستم افتاده است. فیلم پُر از اکشن است و در نهایت می‌توان گفت از آنچه انتظار داشتم اندکی تأمل‌برانگیزتر است و دیدنش ارزش دارد.