فیلم Cake 2014

آنیستون در بهترین شکل! شاید این همان چیزی است که مدت‌ها از آنیستون انتظار داشتم. از زمان جدایی‌اش از برد پیت، احتمالاً بعد از «Marley & Me»، دیگر اجرای درخشان چندانی ندیده بودم. این بهترین نمایش او تا به امروز است، شاید در تمام دوران حرفه‌ای‌اش. شاید برنده نمی‌شد، اما حذف شدنش از فهرست نامزدهای اسکار توجیه‌پذیر نبود. برخلاف مردان که با گذر زمان بهتر می‌شوند،...

آنیستون در بهترین شکل! شاید این همان چیزی است که مدت‌ها از آنیستون انتظار داشتم. از زمان جدایی‌اش از برد پیت، احتمالاً بعد از «Marley & Me»، دیگر اجرای درخشان چندانی ندیده بودم. این بهترین نمایش او تا به امروز است، شاید در تمام دوران حرفه‌ای‌اش. شاید برنده نمی‌شد، اما حذف شدنش از فهرست نامزدهای اسکار توجیه‌پذیر نبود. برخلاف مردان که با گذر زمان بهتر می‌شوند، به نظر می‌رسد برای زنان عکس این قضیه صادق است. قبلاً آنیستون را دوست داشتم، اما این روزها دیگر مطمئن نیستم. در این فیلم او بدون آرایش ظاهر شده است؛ خب، این یک تلاش صادقانه است. روایت اثر چشم‌گیر نیست، اما همه چیز درباره اجرای آنیستون است. چند حضور افتخاری وجود دارد — در واقع تقریباً همه شخصیت‌های دیگر فیلم شبیه حضورهای کوتاه‌اند، از جمله سم وورتینگتون، اما نقش اول زن استثناست. تماشای فیلم به‌خاطر اجرای او ارزش دارد، نه به‌خاطر داستان. رویدادهای گذشته باید بیشتر توضیح داده می‌شدند تا حقیقت همراه با نمایش زمان حال برایمان روشن شود. البته فیلم گرایش به واقع‌گرایی دارد — در این مورد تردیدی نیست — اما گاهی سینما نیاز به جزئیات مناسب‌تری دارد تا ارائه‌ای کاملاً مستقیم. واقعاً فیلم خوبی است، اما آن‌قدر برجسته نیست که بتوان از کارگردانی یا شیوه پرداخت آن تمجید کرد؛ فیلم کمی فرصت تبدیل شدن به یک اثر عالی را از دست داده است. ۷/۱۰