فیلم The Beasts 2022

«اولگا» (مارینا فوآ) و همسرش «آنتوان» (دنیس مِنوخه) تازه به یک روستای دورافتاده در گالیسیا نقل مکان کرده‌اند و تلاش می‌کنند به‌صورت ارگانیک معیشت خود را تامین کنند. همسایه‌هایشان، زان (با بازی درخشان لوئیس زاهرا) و لورن (دیگو آنیدو)، بلافاصله نسبت به آن‌ها خصومت نشان می‌دهند؛ آن‌ها می‌خواهند از پیشنهاد شرکت تولید توربین بادی برای گرفتن پول از زمین‌شان استفاده کنند و این مسئله جایگزینی...

«اولگا» (مارینا فوآ) و همسرش «آنتوان» (دنیس مِنوخه) تازه به یک روستای دورافتاده در گالیسیا نقل مکان کرده‌اند و تلاش می‌کنند به‌صورت ارگانیک معیشت خود را تامین کنند. همسایه‌هایشان، زان (با بازی درخشان لوئیس زاهرا) و لورن (دیگو آنیدو)، بلافاصله نسبت به آن‌ها خصومت نشان می‌دهند؛ آن‌ها می‌خواهند از پیشنهاد شرکت تولید توربین بادی برای گرفتن پول از زمین‌شان استفاده کنند و این مسئله جایگزینی برای زندگی تقریباً معیشتی زوج فرانسوی ارائه می‌دهد. آنچه در ادامه می‌بینیم یکی از بهترین نمونه‌های سینماییِ ایجاد احساس تهدید و ارعاب است که دیده‌ام. رودیگرو سوروگویِن اجازه می‌دهد تنش به‌مرور شکل بگیرد، بدون آنکه نقطه‌انفجاری مشخصی تعریف کند. شخصیت زان به‌عنوان قلدرِ خشمگین همیشه در حال جوشیدن است و معلم سابق، آنتوان، تقریباً هر کاری می‌کند تا از از دست دادن خویشتن‌داری‌اش جلوگیری کند. وقتی بالاخره دیگ می‌جوشد — اتفاقی اجتناب‌ناپذیر — برای من بخش پایانی داستان کمی از استحکام خود را از دست می‌دهد و نیم‌ساعت آخر، هرچند تاثیرگذار، به‌مرور باورپذیری خود را کاهش می‌دهد. در عین حال، میزان پلیدی و بدخواهی‌ای که نمایش داده می‌شود، تاثیری فراتر از بسیاری از فیلم‌های ترسناک دارد. فیلمنامه هوشمند و تیزبین است و نشان می‌دهد که وقتی پای پول وسط باشد، جوامع چگونه می‌توانند علیه یکدیگر بشورند؛ این فیلم مطالعه‌ای موثر و عریان از طبیعت انسانی و عاملیتِ منفعت‌طلبانه است. فیلم‌برداری ظریف و انتخاب قاب‌ها به خلق سناریویی بی‌نقص برای این درام تهدیدآمیز کمک می‌کند و بازیگران توانمند گروهی متحد را شکل می‌دهند که داستانی واقعاً ترسناک ارائه می‌کنند. فیلم موشکافانه به مسأله‌ای عام — نفرت از بیگانه‌ستیزی ناشی از مسائل مادی — می‌پردازد و نشان می‌دهد این پدیده ممکن است در هر نقطه‌ای از جهان رخ دهد. بازی‌ها قوی و داستان باورپذیر است؛ تماشای آن دشوار است اما پایان‌بندیِ بازِ فیلم می‌تواند نظرها را تقسیم کند: برخی آن را رضایت‌بخش خواهند یافت و برخی دیگر، مانند من، ممکن است حس ناامیدی یا خشم داشته باشند. صحنه طولانی در بار که آنتوان با برادران آنتا هم‌نوشی می‌کند، نمونه‌ای از استادانه‌ترین به‌کارگیری نماهای طولانی برای ایجاد تنشی کشنده است. این فیلم برگرفته از اتفاقات واقعی است و اغلب لحظاتش به‌شدت طاقت‌فرساست. از دید من امتیازش 7.5 از 10 (B+) است؛ فیلمی قوی و توصیه‌شدنی که می‌توانست در برخی بخش‌ها اندکی بهتر باشد.