فیلم Morocco 1930

قبل از اینکه «موگادون» باشد، «موگادور» بود — شهری در مراکش که ثروتمندِ ما، «لا بسه‌یر» (آدولف منجو)، شاید گاهی آرزو می‌کرد ای‌کاش آن اولی بیشتر بود! تمام مشکلات او از شیفتگی‌اش به رقاص تازه‌وارد کاباره، «امی» (مارلنه دیتریش)، نشأت می‌گیرد؛ زنی که با تاکسیدوِ شیک، کلاه بالا و کفش‌های پاشنه‌باریک جمعیت را مفتون خود می‌کند. در میان تماشاگران، لژیونر سرکش «براون» (گری کوپر) هم...

قبل از اینکه «موگادون» باشد، «موگادور» بود — شهری در مراکش که ثروتمندِ ما، «لا بسه‌یر» (آدولف منجو)، شاید گاهی آرزو می‌کرد ای‌کاش آن اولی بیشتر بود! تمام مشکلات او از شیفتگی‌اش به رقاص تازه‌وارد کاباره، «امی» (مارلنه دیتریش)، نشأت می‌گیرد؛ زنی که با تاکسیدوِ شیک، کلاه بالا و کفش‌های پاشنه‌باریک جمعیت را مفتون خود می‌کند. در میان تماشاگران، لژیونر سرکش «براون» (گری کوپر) هم هست که دل به او می‌بازد و حتی برای یکی از سیب‌هایش 20 فرانک پرداخت می‌کند. آنچه رخ می‌دهد یک مثلث عشقی کمیک و سبک است که با دو شمارهٔ کامل موسیقایی از دیتریش و کمی شیطنت از کوپر که او را تا اعماق صحرای خطرناک می‌فرستد، همراه شده است. باید انصاف را رعایت کرد؛ کوپر در اینجا چندان تأثیرگذار نیست — بازی‌اش کمی کم‌پرداخته به‌نظر می‌رسد — اما دیتریش در بهترین فرم خود است، با بازی شیطنت‌آمیزش هر دو مرد را بازی می‌دهد و برای شخصیت دل‌باختهٔ منجو که به خرید هر چه می‌خواست عادت دارد، کمی دلم سوخت. اثر به آرامی با اندکی سیالیت جنسی آغشته شده است؛ برای تماشاگران اروپایی چیز چندان تازه‌ای نیست، اما فکر می‌کنم در آن سوی اقیانوس کمتر به دیدن زنی که این‌چنین آشکاراً توانمند برای زندگی و موفقیت در دنیای مردانه باشد، عادت داشته‌اند. هرچند صحنهٔ پایانی واقعاً این سؤال را برانگیخت که آیا «امی» واقعاً همه‌چیز را سنجیده بود یا نه...