سریال The Expanse

یک سریال علمی‌تخیلی دیگر که ادعا می‌کند بشریت «صدها» سال در آینده است، اما تنها تکنولوژی واقعاً جدید فضاپیماها، تلفن‌های شفاف و... هیچ چیز دیگری است. مردم هنوز با اسلحه می‌دوند، عمل‌های جراحی با تکنولوژی سال ۲۰۰۰ انجام می‌شود، کار یدی انجام می‌دهند، به خدایان باور دارند و در جامعه‌ای طبقاتی زندگی می‌کنند. کجا هستند کپسول‌های خفته؟ کامپیوترهای کوانتومی؟ نانوتکنولوژی و هوش مصنوعی؟ ایمپلنت‌های سایبرنتیک و...

یک سریال علمی‌تخیلی دیگر که ادعا می‌کند بشریت «صدها» سال در آینده است، اما تنها تکنولوژی واقعاً جدید فضاپیماها، تلفن‌های شفاف و... هیچ چیز دیگری است. مردم هنوز با اسلحه می‌دوند، عمل‌های جراحی با تکنولوژی سال ۲۰۰۰ انجام می‌شود، کار یدی انجام می‌دهند، به خدایان باور دارند و در جامعه‌ای طبقاتی زندگی می‌کنند. کجا هستند کپسول‌های خفته؟ کامپیوترهای کوانتومی؟ نانوتکنولوژی و هوش مصنوعی؟ ایمپلنت‌های سایبرنتیک و پساآدمیان؟ و یک سریال علمی‌تخیلی بدون کمی رومانس بین شخصیت‌های اصلی چه معنا دارد؟ یا شخصیتی که نیم‌فصل متعادل و منطقی است و بعد ناگهان اعصابش را از دست می‌دهد و شروع می‌کند به تیراندازی؟ حتماً باید این جور چیزها هم باشد! با وجود تصاویر دیدنی، داستان گیرایی ندارد و جهان سریال خسته‌کننده است. این کلیشه‌ها خیلی تکراری شده‌اند. اگر خواب‌تان نمی‌برد و قرص خواب هم جواب نمی‌دهد، این سریال را امتحان کنید؛ تضمینی برای خواب‌آور بودنش هست. به من گفتند سریال خوب است، کمی کند است ولی بهتر می‌شود و نباید تسلیم شوم... پس شروع کردم و اپیزودها واقعاً کسل‌کننده بودند. با زور ادامه می‌دادم. خیلی سطحی، خیلی خسته‌کننده... هیچ‌کدام از شخصیت‌ها جذاب نیستند. همین را دربارهٔ داستان هم می‌توان گفت. اپیزودها آنقدر بی‌رمق بودند که نزدیک بود به خواب بروم و آنقدر فراموش‌شدنی که حتی یادم نمی‌ماند چه اتفاقی افتاد. تولید هم ارزان به نظر می‌رسید با لوکیشن‌های تکراری؛ انگار همهٔ سریال در یک اتاق فیلم‌برداری شده بود. سخت تلاش کردم که ادامه دهم و تا یک فصل رفتم، اما حالا خسته شده‌ام و دیدن این سریال بی‌ارزش را رها می‌کنم و از اینکه وقت گرانبهایم را روی آن گذاشتم پشیمانم. من از آن‌هایی نیستم که با علمی‌تخیلی مشکل داشته باشند — از «پرومته» و «بیگانه» خیلی خوشم آمد — اما این سریال قطعاً در سطح آن‌ها نیست. «اکسپنس» اقتباسی از مجموعه رمان‌هایی است به قلم جیمز س. ا. کوری، نام مستعاری برای دو نویسنده‌ای که با هم مجموعه را نوشته‌اند. این سریال تا حد زیادی به کتاب‌ها وفادار است، هرچند نه یک رمان در هر اپیزود، بلکه بیشتر یک رمان در هر فصل. صرف نظر از این‌ها، این مجموعه عالی است. شخصیت‌ها در فضای آینده‌ای که عمدتاً تحت نفوذ شرکت‌هاست باورپذیرند. ریتم در چند اپیزود اول کمی نامنظم است، اما به‌طور کلی مشکل‌ساز نیست و چند اپیزود بعد بهتر می‌شود. فضاسازی به این شکل است: زمین وجود دارد؛ حکومتی که دچار کشمکش‌هایی است—عده‌ای می‌خواهند بر حکومت مریخ و حکومت نوپای کمربند مسلط شوند. مریخ وجود دارد که خود را تا حد زیادی مستقل می‌داند و مشغول پروژه‌ای چندنسلی برای قابل سکونت کردن مریخ است تا بشر دیگر زیر گنبد زندگی نکند. کمربند شامل ساکنان کمربند سیارکی و مناطق فراتر از آن است. اگر این همه بی‌ثباتی سیاسی کافی نیست، چیز جدیدی در راه است... بگذارید این را بگویم: بهتر است کتاب‌ها را بخوانید، اما بلافاصله بعد از آن سریال را هم ببینید. تولید با مشکلات زیادی روبه‌رو شد؛ از شبکه کنار گذاشته شد و بعد توسط شبکه‌ای دیگر ادامه پیدا کرد، سپس یک بازیگر کلیدی مرتکب تعرض شد و سریال مجبور شد برای فقدان او تغییراتی بدهد، و وقتی بودجه تمام شد فصل آخر نتوانست همهٔ مطالب را به‌طور کامل ارائه دهد. منبع کتابی فوق‌العاده است: اپرای فضایی وسیع با نگاه ریزبینانه به intrigues ژئوپولیتیکی، داستان‌های کارآگاهی و کلیشهٔ همیشگی گروهی از خدمهٔ یک سفینهٔ کوچک که درگیر ماجراهای بزرگ می‌شوند. جدا از مشکلات تولید، بقیهٔ بازیگران عالی‌اند، اما نقش هولدن ضعیف اجرا شده و رشد او بدون آشنایی با کتاب‌ها چندان منتقل نمی‌شود. با وجود محدودیت‌های تولید که به داستان آسیب زده، روایت همچنان هیجان‌انگیز است و حدس زدن اینکه گویش بلتر از کدام زبان‌ها تأثیر گرفته، لذت‌بخش است. کاش فصل‌های بیشتری برای پرورش این مجموعه وجود داشت، اما این واقعیت تلویزیون است. یکی از بهترین سریال‌های علمی‌تخیلی ساخته‌شده! اگر برای اولین بار تماشا می‌کنید، از اپیزود چهارم «CQB» غافل نشوید. دربارهٔ کتاب‌ها: بله، آنها فوق‌العاده‌اند و سریال هم همین‌طور. اشکالی ندارد هر دو را دوست داشته باشید حتی اگر یکسان نباشند. در سریال چند عنصر موازی وجود دارد. یک خط داستانی فصل اول حول معمای ناپدید شدن یک فرد و سفر یک کارآگاه برای یافتن حقیقت می‌چرخد. خطی دیگر دربارهٔ مسئولیت در قبال یک سفینهٔ نابودشده است. خطی دیگر حول ماده‌ای خطرناک و باارزش که پیدا می‌شود شکل می‌گیرد و دیگری وضعیت سیاسی منظومهٔ شمسی و تنش‌های بین زمین، مریخ و کمربند را دنبال می‌کند. دو معمای اول در فصل اول حل می‌شوند، اما بقیهٔ موضوعات در طول سریال رشد می‌کنند و گسترش می‌یابند. مجموعه دارای بازیگران متنوع و شخصیت‌های قوی است بدون تکیه بر تحقیرهای تنبلانه‌ای که در بعضی سریال‌ها و فیلم‌ها می‌بینیم. توجه کافی به جزئیات علمی وجود دارد تا سریال واقعی‌تر به نظر برسد (مثلاً رانشگرهایی روی پشت برجک‌ها برای مقابله با چرخش هنگام شلیک)، در عین حال فضای تخیلی و الهام‌بخش را نیز حفظ می‌کند. عمق دنیای «اکسپنس» مسحورکننده است. زبان بلتر که توسط یک زبان‌شناس طراحی شده، نمونه‌ای از همین عمق است.