فیلم The Condemned 2007

همکاری نویسنده/کارگردان اسکات وایپر دست‌کم گرفته است که چه‌قدر آدم حاضرند برای تماشای پخش زنده‌ای از ده زندانی مجبور به کشتن یکدیگر در جزیره‌ای متروک پول بدهند — و همین‌طور WWE دست‌کم گرفته که چه‌قدر مخاطب برای دیدن فیلمی دربارهٔ چنین پخش زنده‌ای پیدا می‌شود. حداقل پخش زنده، حتی با مدت‌زمان ادعایی ۳۰ ساعت، ظاهراً از قطع شدن به داستان‌های فرعی و شخصیت‌های خارج از جزیره...

همکاری نویسنده/کارگردان اسکات وایپر دست‌کم گرفته است که چه‌قدر آدم حاضرند برای تماشای پخش زنده‌ای از ده زندانی مجبور به کشتن یکدیگر در جزیره‌ای متروک پول بدهند — و همین‌طور WWE دست‌کم گرفته که چه‌قدر مخاطب برای دیدن فیلمی دربارهٔ چنین پخش زنده‌ای پیدا می‌شود. حداقل پخش زنده، حتی با مدت‌زمان ادعایی ۳۰ ساعت، ظاهراً از قطع شدن به داستان‌های فرعی و شخصیت‌های خارج از جزیره جلوگیری می‌کند — انگار پارک ژوراسیک ناگهان بگوید «بیایید ببینیم اون‌طرف چه خبره، جایی که دایناسور نیست.» جک کانراد در انتظار حکم اعدام در زندانی فاسد در آمریکای مرکزی (دقیق‌تر: السالوادور) است. او را ایان برکل، تهیه‌کنندهٔ میلیاردر تلویزیونی، نجات می‌دهد و به جزیره‌ای بایر می‌فرستد تا با نه قاتل محکوم دیگر از ملیت‌های مختلف تا مرگ بجنگد. هر کدام دست‌بندی به پا دارند که بمب زمانی است و نمایشگر دیجیتال قرمزی شمارش معکوسِ سی ساعت را نشان می‌دهد. این بمب‌ها تنها چیزهایی هستند که قدری ایدهٔ خلاقانه دارند — از طریق کشیدن پین فعال می‌شوند — اما نحوهٔ اجرایشان روی پرده بسیار بی‌رمق است و حتی اگر درست انجام شده بود هم زود تکراری می‌شد، چون رایج‌ترین روش کشتار در میان شرکت‌کنندگان است (حدود ۳۰ درصد مرگ‌ها). بدتر از همه، وایپر فرصت بی‌رحمانه‌ای را هدر می‌دهد که یکی از شخصیت‌ها پای خود را قطع کند و از آن به‌عنوان نارنجک موقتی استفاده کند. (ناتان جونز هم در فیلم هست؛ انگار حضور یک کشتی‌گیر سابق طاس برای فیلم کافی نبوده.)