فیلم Altitude 2017

هیچ نقص آشکار و فاجعه‌آمیزی در Altitude وجود ندارد که آن را کاملاً خراب کند. فیلم ابداً احمقانه نیست، داستان تا حدودی معقول است و بازی‌ها قابل قبول‌اند؛ اما همه‌چیز بسیار... بی‌هیجان است. هیچ شخصیت، مکان یا عنصری نبوده که Altitude را برایم دوست‌داشتنی کند. فیلم کاملاً فراموش‌شدنی است و چیز جدید یا بهتری نسبت به آثار مشابه ارائه نمی‌دهد. نمرهٔ نهایی: ۱٫۵ ستاره — خسته‌کننده...

هیچ نقص آشکار و فاجعه‌آمیزی در Altitude وجود ندارد که آن را کاملاً خراب کند. فیلم ابداً احمقانه نیست، داستان تا حدودی معقول است و بازی‌ها قابل قبول‌اند؛ اما همه‌چیز بسیار... بی‌هیجان است. هیچ شخصیت، مکان یا عنصری نبوده که Altitude را برایم دوست‌داشتنی کند. فیلم کاملاً فراموش‌شدنی است و چیز جدید یا بهتری نسبت به آثار مشابه ارائه نمی‌دهد. نمرهٔ نهایی: ۱٫۵ ستاره — خسته‌کننده و ناامیدکننده؛ در صورت امکان از تماشای آن پرهیز کنید. یک تریلر گروگان‌گیری در میانهٔ پرواز! صحنهٔ افتتاحیه خوب به نظر می‌رسید، اما خیلی زود تبدیل به فاجعه شد. خوشم نیامد که یک مأمور پلیس این‌طور بی‌تکلف همه‌چیز را نجات می‌دهد. سپس داستان به بخش دوم منتقل می‌شود که در یک هواپیما در ارتفاع میانی جریان دارد؛ باز هم یک فیلمِ رویداد-محور در طول یک روز، چیزی که اخیراً زیاد دیده‌ام. کارگردان را نمی‌شناسم و بازیگران هم از آن‌ها که می‌شناسم ستارهٔ بزرگی نیستند یا مدت‌هاست ندیده‌امشان. داستان دربارهٔ ربوده شدن یک پرواز داخلی است. قهرمان فیلم که اتفاقاً پلیس است، سرِ آن پرواز است که گروهی ناشناس هواپیما را در میانهٔ پرواز تصرف می‌کنند. وقتی حادثه رخ می‌دهد، او از صحنه دور می‌زند تا علت را بفهمد. در آشفتگی و هراس، نقشهٔ گروه خراب می‌شود. سپس انگیزه‌ها کم‌کم مشخص می‌شود و در پایان یک رویارویی نهایی برای سرنگونی خلاف‌کاران رخ می‌دهد. کیفیت تولید کلی نسبتاً قابل‌قبول بود، اما افکت‌های گرافیکی افتضاح بودند؛ حتی نسبت به فیلم‌های درجه‌ب که جلوه‌های تصویری بهتری دارند. بازی‌ها معمولی بودند. داستان چیز خاصی نداشت؛ فیلم صرفاً دربارهٔ یک رویداد و واکنش آدم‌ها در آن وضعیت است. کاملاً غیرضروری. مخصوصاً حضور دلف لاندگرن که جز نقش هدایت (خلبانی) کار خاص دیگری نکرد؛ چه اتلافی! پایان فیلم هم به‌شدت بد بود، اما از چنین اثری چیز بیشتری انتظار نداشتیم. نه، ارزش تماشا ندارد. ۳/۱۰