فیلم Retreat 2011

برای اینکه من روزی در یک خانه دورافتاده در جزیره با جیمی بل و کیلین مورفی محبوس شوم احتمالاً باید اتفاقی با اهمیت جهانی رخ دهد، اما تندی نیوتن در این تریلر آخرالزمانی ناامیدکننده، واضحاً راضی شدنش سخت‌تر است. «کیت» با «مارتین» (مورفی) ازدواج کرده و آن‌ها برای فرار از هجوم مردم و بازگشت از یک فاجعهٔ خانوادگی — که به نظر می‌رسد کیت مارتین...

برای اینکه من روزی در یک خانه دورافتاده در جزیره با جیمی بل و کیلین مورفی محبوس شوم احتمالاً باید اتفاقی با اهمیت جهانی رخ دهد، اما تندی نیوتن در این تریلر آخرالزمانی ناامیدکننده، واضحاً راضی شدنش سخت‌تر است. «کیت» با «مارتین» (مورفی) ازدواج کرده و آن‌ها برای فرار از هجوم مردم و بازگشت از یک فاجعهٔ خانوادگی — که به نظر می‌رسد کیت مارتین را در آن مقصر می‌داند — به خانه‌ای در دوردست پناه برده‌اند. با نزدیک شدن ابرهای طوفان — هم استعاری و هم واقعی — و مشکلات ژنراتور، آن دو کم‌حرف شده‌اند که کیت جسدی را در نزدیکی می‌بیند. وقتی به سرعت به محل می‌رسند، «جک» خونین و خسته (بل) را پیدا می‌کنند که حال و روز خوشی ندارد. او کمی که بهتر می‌شود از فاجعه‌ای هولناک در سرزمین اصلی حکایت می‌کند و پافشاری دارد که باید تا پایان ماجرا آن‌جا بمانند. با شک و تردید، آن‌ها به‌زودی خود را بیشتر اسیر از همراه می‌یابند — اما آیا او راست می‌گوید یا نیت‌های شوم‌تری دارد؟ فیلم شروعی ضعیف دارد، اما برای حدود پانزده دقیقه فضای تهدیدآمیزی برقرار می‌شود و احساسی از جنون به‌ویژه در شخصیت کیت شکل می‌گیرد؛ سپس داستان با چند پیچش احمقانه به نقطهٔ اول بازمی‌گردد. میکس صدای ضعیف هم کمکی نمی‌کند؛ نیمی از مواقع دیالوگ‌ها به سختی قابل‌فهم‌اند. هرچند ابتدای فیلم این نوع محبوس شدن وسوسه‌انگیز بود، اما خیلی زود جذابیتش را از دست داد و فیلم انرژی‌اش را تمام کرد. پایان‌بندی را دوست داشتم، اما می‌توانست نیم ساعت زودتر بیاید و ما را از عبور از اثری نسبتاً بی‌هدف نجات دهد.