انیمیشن Boonie Bears: Back to Earth 2022

هوا یک صبح یکشنبه خیلی بارانی بود و گفتم بریم فیلم ببینیم؛ این تنها فیلمی بود که آن موقع نمایش داشت. نه فیلمی فوق‌العاده بود و نه افتضاح. یک جسم مکعب‌شکل از فضا می‌رسد و طبیعتاً اولین واکنش، شلیک به آن است! آن جسم در جنگلی می‌افتد که گروهی موجودات دوستدار محیط‌زیست در آن زندگی می‌کنند. «برمبل» خرسی دست‌وپاچلفتی اما خوش‌‌نیت است که رؤیای ابرقهرمان...

هوا یک صبح یکشنبه خیلی بارانی بود و گفتم بریم فیلم ببینیم؛ این تنها فیلمی بود که آن موقع نمایش داشت. نه فیلمی فوق‌العاده بود و نه افتضاح. یک جسم مکعب‌شکل از فضا می‌رسد و طبیعتاً اولین واکنش، شلیک به آن است! آن جسم در جنگلی می‌افتد که گروهی موجودات دوستدار محیط‌زیست در آن زندگی می‌کنند. «برمبل» خرسی دست‌وپاچلفتی اما خوش‌‌نیت است که رؤیای ابرقهرمان شدن دارد. او عملاً به یکی از بقایای سفینه برمی‌خورد و ناگهان به دانشی مجهز می‌شود که قبلاً نداشته. بستنی! آن درمان است، پس راهی خانهٔ دوستش می‌شود تا یک ساندی بخورد. در آن‌جا با ساکن اصلی سفینه یعنی «بابی»—یک گربه با مهارت‌های نینجا—مواجه می‌شود؛ بابی می‌خواهد دانشش را پس بگیرد تا سفینه را برگرداند و تمدن اجدادی‌اش را که زیر یخ‌های قطب جنوب پنهان است پیدا کند. در همین حال، شکار خرس را زنی مظهر شرّ و شوهر قوی اما نه‌چندان باهوش‌اش دنبال می‌کنند؛ آن‌ها می‌خواهند رباتی تک‌چشم را دوباره فعال کنند تا قدرت مطلق را در زمین به‌دست آورند. فیلم از جنبه‌ای جالب است—نه کم‌تر از این‌که نمی‌دانم دقیقاً برای چه مخاطبی ساخته شده. کودکانی که در نمایش حضور داشتند اصلاً جذب نشدند؛ جنبه‌های رنگارنگ و ملایم قصه دربارهٔ خرس‌های بامزه و سایر حیوانات سخنگو برای آن‌ها چندان جذابیت نداشت. برای بزرگ‌ترها اما فیلم عمق بیشتری دارد و پیام‌هایی را منتقل می‌کند که یادآور آثاری مثل «سیاره ممنوعه» (1956) و «روزی که زمین ساکن شد» (1951) است: هشداری دربارهٔ خطر گسترش بی‌حد و حصر فناوری و انسان‌زدایی جامعه. انیمیشن در سطح قابل قبولی قرار دارد، جلوه‌های بصری زیبایی دارد و پیام‌های کار گروهی، دوستی و وفاداری به‌طور جذاب—اگرچه نسبتاً ساده—در 100 دقیقه‌ای که بی‌شک کمی طولانی است، ارائه می‌شوند. ضعف اصلی فیلم به اجرای صوتی نسبتاً متوسط در نسخهٔ انگلیسی برمی‌گردد؛ به‌نظر می‌رسد با وجود بودجهٔ معقول، بهتر بود روی دوبلورها کمی بیشتر سرمایه‌گذاری می‌شد تا اجراها صرفاً شبیه خواندن منوی رستوران به نظر نرسند. در کل ارزش یک بار دیدن را دارد و در میان انیمیشن‌های کودکانه به سمت آثار فکری‌تر قرار می‌گیرد.