فیلم Deep Rising 1998

«اگر پول باشه، ما کاری نداریم!»—چه فلسفهٔ زندگی عجیبی است؟ گروهی از دزدان دریایی مدرن سوار یک کشتی تفریحی لوکس می‌شوند تا همهٔ چیزهای آن را غارت کنند. اما وقتی وارد می‌شوند، کشتی گویا کاملاً خالی است و هیچ اثری از مسافر یا خدمه به چشم نمی‌خورد. معلوم می‌شود موجودات دریایی عجیبی در اعماق به‌هم‌ریخته‌اند و حالا دزدان خودشان قرار است به منوی شام این موجودات...

«اگر پول باشه، ما کاری نداریم!»—چه فلسفهٔ زندگی عجیبی است؟ گروهی از دزدان دریایی مدرن سوار یک کشتی تفریحی لوکس می‌شوند تا همهٔ چیزهای آن را غارت کنند. اما وقتی وارد می‌شوند، کشتی گویا کاملاً خالی است و هیچ اثری از مسافر یا خدمه به چشم نمی‌خورد. معلوم می‌شود موجودات دریایی عجیبی در اعماق به‌هم‌ریخته‌اند و حالا دزدان خودشان قرار است به منوی شام این موجودات تبدیل شوند. «Deep Rising» احوالی از آنچه می‌خواهد باشد را ندارد—این فیلم همواره خود را به‌عنوان یک «فیلم درجهٔ بی» پرهیجانِ آدم در برابر هیولا معرفی می‌کند و دقیقاً همان است؛ با زبانی طنزآلود و خونین. وقتی شعار تبلیغاتی فیلم «Full Scream Ahead» است، معلوم است که قرار نیست فیلم را خیلی جدی گرفت. اسکریپت و کارگردانی اثر از استفن سامرز («مومیایی») است و فیلم ترکیبی از «بیگانه»، «حادثهٔ پوزئیدون» و «Under Siege» است که حولِ ساختارِ «ده تا بچهٔ کوچک» ساخته شده. خون‌ریزی و شوخی‌ها فراوان‌اند و فیلم در بخشِ «پشتت را نگاه کن» هم دست و دلباز است. بازیگران با تمام وجود نقش‌آفرینی می‌کنند: تریت ویلیامز، فمکه یانسن (که در میان انبوهی از مردانِ پر از تستوسترون خودی نشان می‌دهد)، آنتونی هیلد، کوین جی. اوکانور، وس استودی، جیمون هانسو و جیسون فلمینگ از جمله بازیگران‌اند. تماشا دریا را به آشوب می‌کشد؛ فیلم خیلی خوش‌گذرانی است. امتیاز: ۷ از ۱۰ ماجراجویی/ترسناکِ «B» با بودجهٔ بالا در پهنهٔ دریا، اما بیش‌ازحد کارتونی گروهی از آدم‌ربایان بی‌رحم کنترل ثروتمندترین کشتی تفریحی جهان را در دریای چین جنوبی به‌دست می‌گیرند، اما در کمال تعجب هیچ‌کس روی کشتی نیست. چیزی اسرارآمیز و هراسان‌کننده از اعماق پیش از آن‌ها رسیده است. تریت ویلیامز و کوین جی. اوکانور نقش قهرمانانی را بازی می‌کنند که به‌طور ناخواسته آدم‌ربایان را به کشتی منتقل می‌کنند، در حالی که فمکه یانسن نقش یکی از بازماندگان را دارد. آنتونی هیلد نقش مالک مرموز کشتی را بازی می‌کند و وس استودی یکی از کت‌خواب‌های کلیدی است. «Deep Rising» (۱۹۹۸) ترکیبی است از «حادثهٔ پوزئیدون» (۱۹۷۲) و «باززای بیگانه» (۱۹۹۷)، اما فیلم با المان‌های کمیک و موجودی که کارهای غیرقابل‌باور انجام می‌دهد سنگینی می‌شود. هرچند هیولا در بعضی جنبه‌ها جالب است، اما در اصل چیز چندان جدیدی نیست؛ به‌طرزی آشکار از شکل واقعی «Celestial Man» که در شمارهٔ ۱۴ کمیک The Defenders (مارول، ۱۹۷۴) نمایش داده شد الهام گرفته شده است. با این همه، اگر بتوانید از این ایرادات بگذرید، فیلم سرگرم‌کننده و هیجان‌انگیزی است. بازیگران متنوع و پرانرژی‌اند، ولی این موضوع تغییر نمی‌دهد که فیلم اساساً یک ماجرای «B» ساده و بی‌مغز است؛ فقط هزینه‌اش به‌مراتب بیشتر از معمول بوده و در گیشه نیز شکست خورد. نقش‌های زنانهٔ چشمگیر محدود به فمکه یانسن است و una damon نقش کوچکی دارد. مدت زمان فیلم: ۱ ساعت و ۴۶ دقیقه. نمره: C پس از این که توسط «هانُور» (وس استودی) استخدام می‌شود، تریت ویلیامز خود را درگیر سرقت دریایی از یک کشتی تفریحی به‌ظاهر خراب‌ شده می‌بیند. سوال این است که همهٔ مسافران کجا رفته‌اند؟ معلوم می‌شود غارت‌گران قرار است به شکار تبدیل شوند در این ماجراجویی موجودات دریایی که واقعاً لذت‌بخش است. مثل بسیاری از فیلم‌های این ژانر، من دوست داشتم هیولای چندبخشی پیروز شود—از اول تا آخر. شخصیت‌ها—حتی آن‌هایی که قرار است دوست‌داشتنی باشند—همگی سطحی‌اند و صادقانه بگویم هر پایانِ بدی که سرشان آمد، سزاوارش بودند. فیلم پر از اکشن، انفجار، سناریوهای غیرمحتمل و کمی خون‌ریزی است و پایانی تا حد زیادی قابل‌پیش‌بینی دارد. تا حدی با ارزش‌های تولیدی قابل‌قبول حفظ شده و جریان بی‌وقفهٔ اکشن آن را تبدیل به یک فیلم هیولایی دریایی سرگرم‌کننده اما کاملاً فراموش‌شدنی می‌کند—و صداگذاری‌ای دارد که انگار وسواسِ شدیدی از اختلال گوارش را به تصویر می‌کشد.