فیلم Air 2023

متی دیمن در نقش سانی واکارو، مدیر بخش بسکتبال نایک، نمایش قاطعی دارد. در آغاز فصل، او با بودجه ناچیز ۲۵۰ هزار دلار متوجه می‌شود که از عهده جذب ستاره‌ای که بتواند نایک را از مکان سوم بازار بالا بکشد برنمی‌آید؛ پس با تفکری خارج از چهارچوب و با قانع‌کردن همکارانش، پیشنهاد غیرمعمولی می‌دهد: همه‌ی سرمایه‌گذاری را روی استعداد نوپایی به‌نام مایکل جردن بگذارند. واکارو...

متی دیمن در نقش سانی واکارو، مدیر بخش بسکتبال نایک، نمایش قاطعی دارد. در آغاز فصل، او با بودجه ناچیز ۲۵۰ هزار دلار متوجه می‌شود که از عهده جذب ستاره‌ای که بتواند نایک را از مکان سوم بازار بالا بکشد برنمی‌آید؛ پس با تفکری خارج از چهارچوب و با قانع‌کردن همکارانش، پیشنهاد غیرمعمولی می‌دهد: همه‌ی سرمایه‌گذاری را روی استعداد نوپایی به‌نام مایکل جردن بگذارند. واکارو مردی نیست که «نه» را بپذیرد و اصرار، صداقت و مهارت متقاعدسازی او است که به‌تدریج معامله‌ای رقم می‌زند که فقط در تاریخ ورزش نیست، بلکه در تاریخ تجارت نیز نمادین شد. گفتگوهای پشت‌صحنه، جلسات طوفان فکری و شیوه‌های بازاریابی خلاقانه به‌خوبی نشان داده می‌شود. اجرای بازیگران درخشان است؛ متی دیمن در بهترین فرم خود ظاهر شده، جیسون بیتمن به‌عنوان معاون بازاریابی نقش قابل‌توجهی دارد و ویولا دیویس در نقش مادر محافظه‌کار و هوشیارِ جردن صحنه‌های قدرتمندی ارائه می‌دهد. کریس مسینا به‌عنوان مدیر برنامه‌ها لحظات جذابی دارد و تضادهای مذاکره به‌خوبی توسط او نشان داده می‌شود. بن افلک در نقش فیل نایت گاه‌به‌گاه حضور دارد و به‌رغم کم‌کاری زمانی، تأثیرگذار است؛ هرچند یک صحنه کلیدی با خانواده جردن کمی خجالت‌آور به‌نظر می‌رسد. کریس تاکر نیز برگشته و طنز خود را دارد، اگرچه در برخی اجراها حس آشنای بیش از حد به شخصیت‌های سیاسی دهه‌ها پیش دیده می‌شود. فیلم بیش از آنکه یک زندگی‌نامه صرف از مایکل جردن باشد، داستان مردانی است که پشت برند «ایر جردن» قرار داشتند؛ روایت درباره‌ی قراردادها، منافع تجاری و ریسک‌هایی‌ست که می‌توانست نایک را بسازد یا از پا درآورد. فیلمنامه‌ی الکس کانوی سریع، پخته و پرکشش است و حتی مخاطبی که طرفدار بسکتبال نیست می‌تواند با آن همراه شود. تنها ایرادهای کوچک شامل پیش‌بینی‌پذیری داستان (که البته از جذابیت آن کم نمی‌کند)، استفاده نسبتاً قابل‌لمس از نوستالژی دههٔ ۱۹۸۰ که گاه تحمیل‌شده به‌نظر می‌آید، و کم‌حضور بودن خود مایکل جردن در قاب است که در صحنه‌هایی کمی عجیب می‌زند. در مجموع «ایر» فیلمی خوش‌ساخت، سرگرم‌کننده و دلگرم‌کننده است که با بازی‌های قوی و کارگردانی مطمئن تجربه‌ای لذت‌بخش ارائه می‌دهد؛ اگر به داستان‌های پشت‌صحنهٔ ورزش و لحظات تعیین‌کننده در تاریخ تجارت علاقه دارید، حتماً ارزش دیدن دارد.