فیلم The Raven 2012

ادگار عزیز، قضیه روشن است. فیلم The Raven به کارگردانی جیمز مک‌تیگ و نویسندگی بن لیوینگستون و هانا شکسپیر ساخته شده است. جان کیوسک، لوک ایوانز، آلیس ایو و برندن گلیسون در آن بازی می‌کنند. موسیقی اثر از لوکاس ویدال و فیلم‌برداری از دنی رولمن است. «در هفتم اکتبر ۱۸۴۹، ادگار الن پو نزدیک به مرگ روی نیمکتی در پارکی در بالتیمور، مریلند، پیدا شد. روزهای آخر...

ادگار عزیز، قضیه روشن است. فیلم The Raven به کارگردانی جیمز مک‌تیگ و نویسندگی بن لیوینگستون و هانا شکسپیر ساخته شده است. جان کیوسک، لوک ایوانز، آلیس ایو و برندن گلیسون در آن بازی می‌کنند. موسیقی اثر از لوکاس ویدال و فیلم‌برداری از دنی رولمن است. «در هفتم اکتبر ۱۸۴۹، ادگار الن پو نزدیک به مرگ روی نیمکتی در پارکی در بالتیمور، مریلند، پیدا شد. روزهای آخر زندگی او همچنان مرموز باقی مانده‌اند.» ایده‌ای هوشمندانه است: سازندگان نظریهٔ خود را دربارهٔ آنچه در واپسین روزهای زندگی پو رخ داد، پیش می‌گذارند. در اصل فیلم یک معمای تاریخی با ساختار کارآگاهی است که پو (کیوسک) و بازپرس امت فیلدز (ایوانز) در مسابقه‌ای با زمان به دنبال کسی می‌دوند که قتل‌ها را به سبک آثار ادبی پو اجرا می‌کند. معشوقهٔ پو، اِمیلی همیلتون (ایو)، در خطر جدی قرار دارد تا خطر و تعلیق بیشتری به درامِ در حال تیک‌تیکِ ساعت بیفزاید. این فیلم سرگرمی‌ای نسبتا بی‌خطر و مطمئن است که تازه‌واردها را با آثار پو و دشواری‌های زندگی شخصی او آشنا می‌کند. وجه کارآگاهی فیلم لذت‌بخش است و قتل‌ها با خشونت مناسب و در شیوه‌ای گوتیک اجرا شده‌اند. متأسفانه به‌ندرت به‌عنوان یک اثر تاریخی قانع‌کننده عمل می‌کند: دیالوگ‌ها اغلب با دوران زمانی همخوانی ندارند، ایو در انتخاب بازیگر نامناسب است، موسیقی متن بجا نیست و همیشه حس می‌شود بازیگران صرفا در حال ادا درآوردن نقش‌های دوره‌ای‌اند. حیف که فیلم با این نقیصه‌ها سنگین شده، چون کارگردانی مک‌تیگ شیک است و طراحی صحنه و لباس سزاوار تحسین. تماشای کیوسک لذت‌بخش است؛ او در نیمهٔ دوم که نقش‌وَرَوی شرلوک‌وار دارد راحت‌تر است تا در نیمهٔ اول که نقش روحی عذاب‌کشیده را بازی می‌کند. ایوانز نیز در نقش کارآگاه آراسته و مصمم، مطمئن ظاهر شده. در سطحِ یک معمای سطحیِ «چه‌کسی مرتکب شده»، دنبال‌کردن سرنخ‌ها می‌تواند سرگرم‌کننده باشد و طرفداران پو از دیدن ارجاعات متعدد به زندگی و آثار تند و تیز او لذت خواهند برد، اما متأسفانه فیلم در جنبه‌های کلیدی زیادی ناکام می‌ماند. امتیاز: 6/10 دیروز تصادفاً این فیلم را در فهرست برنامه‌ها دیدم. فیلم‌هایی که از آثار ادگار الن پو الهام می‌گیرند گاهی خوب از آب درمی‌آیند و گاهی نه؛ اما من چند آثار او را دوست دارم، بنابراین تصمیم گرفتم این یکی را تماشا کنم. باید بگویم که فیلم به‌طور غافلگیرکننده‌ای خوب بود. فضاسازی دوران ویکتوریایی همراه با داستان و جو نسبتا تاریک، تبدیل به یک تریلر خوش‌ساخت با حال‌وهوای قدیمی شده است. فیلم بر پایهٔ آثار پو است، اما نه به شیوهٔ معمول؛ در واقع داستانی تازه حول شخصیت ادگار الن پو شکل گرفته که در آن یک مغز متفکر شرور، آثار او را در دنیای واقعی بازسازی می‌کند… و نتیجتاً این بازسازی‌ها مرگبار از آب درمی‌آیند. برای دلایل واضح من اطلاعی از شخصیت واقعی ادگار الن پو ندارم و پیش از دیدن فیلم هم نظر قبلی‌ای نداشتم. می‌توانم تصور کنم که او به‌عنوان شاعری که داستان‌های نسبتاً هولناک می‌نوشت، کمی عجیب‌و‌غریب بوده باشد؛ بنابراین اجرای جان کیوسک در نقش ادگار الن پو—شخصیتی نسبتاً عجیب، تا حدی الکلی و گاهی تقریباً دیوانه اما در عین حال درخشان—برای من بسیار خوب و قانع‌کننده بود. البته سایر بازیگران هم به‌هیچ‌وجه ضعیف نیستند. اگر داستان را از هم جدا کنید و بخش‌هایی را که مستقیماً از آثار پو گرفته شده حذف کنید، قصه در ذات خود چیز چندان شگفت‌آوری نیست. اما وقتی آن را با قطعات اقتباسی از پو، شخصیت‌پردازی کیوسک، فضای تاریک ویکتوریایی و تصویربرداری نسبتاً موفق ترکیب می‌کنید، فیلمی به‌دست می‌آید که، همان‌طور که گفتم، شگفت‌آورانه خوب است.