فیلم Submergence 2017

شکی در بازی باکیفیت و جذاب ویکاندر و مک‌آوی نیست؛ آن‌ها کنار هم عالی‌اند. روایت فیلم، صادقانه بگویم، می‌توانست ساختارمندتر باشد اما در کل از فیلم خوشم آمد. بازیگران خوب و خوش‌فُرم گاهی می‌توانند فیلم را نجات دهند و اینجا هم همین‌کار را کردند. عشق فوری ممکن است رخ دهد و به عشقی تمام‌عیار تبدیل شود که زندگی و رویاهای هرکس را دگرگون کند. فیلم همچنین...

شکی در بازی باکیفیت و جذاب ویکاندر و مک‌آوی نیست؛ آن‌ها کنار هم عالی‌اند. روایت فیلم، صادقانه بگویم، می‌توانست ساختارمندتر باشد اما در کل از فیلم خوشم آمد. بازیگران خوب و خوش‌فُرم گاهی می‌توانند فیلم را نجات دهند و اینجا هم همین‌کار را کردند. عشق فوری ممکن است رخ دهد و به عشقی تمام‌عیار تبدیل شود که زندگی و رویاهای هرکس را دگرگون کند. فیلم همچنین نشان می‌دهد که موضوعات متضاد می‌توانند از نظر اهمیت با هم برابر باشند، بسته به این‌که هرکس چه چیزی را برای نجات دنیا یا خود ضروری بداند. جملات دیالوگ: James More: «فکر می‌کنم داری منو دنبال می‌کنی.» Danielle Flinders: «یا تو از قبل داری منو دنبال می‌کنی.» و به‌قولی: «بعد از ده دقیقه متوجه می‌شوی این کار خوب انجام نشده.» فیلم با نمایشِ لوگوی تعداد زیادی شرکت تولید و فهرست طولانی تهیه‌کنندگان آغاز می‌شود؛ مقدمه طوری است که انگار تیتراژ دارد می‌گذرد، و همین می‌توانست ایده‌ی بهتری باشد. فقط همان پنج دقیقه موسیقی دلنشین و معرفی کتاب می‌توانست کمک زیادی به داستان بکند. در صحنه اول، بازیگر زن دیالوگش را با زمزمه ادا می‌کند و بازیگر مکمل هم صحبتش نامفهوم است. در زندگی واقعی شاید مردم این‌قدر بلند و شمرده صحبت نکنند، اما دست‌کم از بازیگران انتظار می‌رود واضح حرف بزنند. من معمولاً تمایل دارم بی‌باوری‌ام را معلق نگه دارم، حتی برای داستان‌های عجیب‌تر از این یکی. در صحنه بعد، کاپیتان فرانسوی با لهجه‌ای سنگین به گروهش توضیح می‌دهد، اما آنچه می‌گوید بیشتر شبیه حرف‌های یک آمریکایی است که کلمات را در دهان او گذاشته؛ حداقل مخاطب می‌تواند بفهمد. روایت اما عملاً کمکی به پرورش شخصیت‌ها، پیش‌برد داستان یا جلب علاقه نمی‌کند. سپس مردی مجروح و در وضعیت وخیم را می‌بینیم که در کشوری توسعه‌نیافته گرفتار است. چرا آنجا است؟ نگران نباشید—پرش‌های نامنسجم زمانی و مکانی بعدی بیش از حد توضیح می‌دهد؛ حرف‌هایی که گاهی اصلاً لازم نیست. دوربین هنگام دیالوگ مرتباً روی صورت‌ها برش می‌زند، انگار از یک کتاب راهنما پیروی می‌کند؛ باز هم ایده‌ی خوبی نیست. بازیگران اروپایی فیلم لزوماً مانکن نیستند؛ اگر بودجه‌ای برای فیلمبرداری دارید، بهتر بود نماهای جذاب‌تری بدهید تا مهارت بازیگری بازیگران متفاوت را نشان دهد، نه اینکه هر پنج ثانیه قطع کنید. این تولید بزرگ بیش از حد شبیه یک تله‌نُولا شد — چه ناامیدی.